Kali Kavacham 1

कालीकवच
{॥ कालीकवच ॥}
भैर उवाच -
कािलका या महािवा किथता भुिव दुलभा ।
तथािप दये शयमत देिव कृपां कु ॥ १॥
कवचतु महादेिव कथयवानुकपया ।
यिद नो कयते मातवमुचािम तदा तनुं ॥ २॥
ीदेयुवाच -
शकािप जायते वस तव नेहा कािशतं ।
न वतयं न टयमितगुतरं मह ॥ ३॥
कािलका जगतां माता शोकदुःखिवनािशनी ।
िवशेषतः किलयुगे महापातकहािरणी ॥ ४॥
काली मे पुरतः पातु पृठतच कपािलनी ।
कुला मे दिणे पातु कुकुला तथोरे ॥ ५॥
िवरोिधनी िशरः पातु िविचा तु चुषी ।
उा मे नािसकां पातु कण चोभा मता ॥ ६॥
वदनं पातु मे दीता नीला च िचबुकं सदा ।
घना ीवां सदा पातु बलाका बाहुयुमकं ॥ ७॥
माा पातु करं वोमुा सदावतु ।
िमता पातु तनं योिनमडलदेवता ॥ ८॥
ाी मे जठरं पातु नाभ नारायणी तथा ।
ऊ माहेवरी िनयं चामुडा पातु िलगकं ॥ ९॥
कौमारी च कट पातु तथैव जानुयुमकं ।
अपरािजता च पादौ मे वाराही पातु चागुली ॥ १०॥
सिधथानं नारसही पथा देवतावतु ।
राहीनतु यथानं वजतं कवचेन तु ॥ ११॥
तसव र मे देिव कािलके घोरदिणे ।
ऊमधतथा िदु पातु देवी वयं वपुः ॥ १२॥
हेयः सवदा पातु साधकच जलािधका ।
दिणाकािलका देवी यपकवे सदावतु ॥ १३॥
इदं कवचमावा यो जपेेवदिणां ।
न पूजाफलमानोित िवनतय पदे पदे ॥ १४॥
कवचेनावृतो िनयं य तैव गछित ।
त ताभयं तय न ोभं िवते विच ॥ १५॥
इित कालीकुलसववे कालीकवचं समात ॥