Trilokya Mohana Kali Kavacham

ैलोयमोहनकालीकवच
{॥ ैलोयमोहनकालीकवच ॥}
ीगणेशाय नमः ।
ीदेयुवाच ।
देवदेवमहादेव संसारीितकारकः ।
सविवेवर िवां कािलकां कथयाुता ॥ १॥
ीिशव उवाच ।
ृणुदेिव महािवां सविवोमोमा ।
सववर महािवां सवदेवपूिजता ॥ २॥
ययाः कटामाेण ैलोयिवजयीहरः ।
बभूवकमलानाथो िवभुा जापित ॥ ३॥
शचीवामीदेवनाथो यमोिपधमनायकः ।
ैलोयपावनी गगा कमला ीहिरिया ॥ ४॥
िदनवािमरिवचो िनशापितहेवरः ।
जलािधपितवणः कुबेरोिपधनेवरः ॥ ५॥
अयाहतगितवयुगजायोिवननायकः ।
वागीवरः सुराचाय गुः किवः ॥ ६॥
एवं िह सवदेवाच सविसिवराः िये ।
तयातु कवचं िदयं मातृजारं िवभावय ॥ ७॥
अय ीदिणकालीकवचमय भैरव ऋिषः,
अनुटु छदः, मशानकाली देवता,
धमथकाममोाथ जपे िविनयोगः ।
ललाटं पातु च मे हरेणारािधतं सदा ।
नेेमे रतु   िवणुना सेिवता पुरा ॥ ८॥
 हूँ  नािसकां पातु णा सेिवता पुरा ।
   वदनं पातु शेणारािधता सदा ॥ ९॥
 वाहा वणं पातु यमेनैवपूिजता ।
 हूँ  वाहा रसना गगयासेिवतावतु ॥ १०॥
दतपित सदा पातु ॐ  हूँ  वाहा मम ।
भुतमुत दा काली िया िनयं सुसेिवता ॥ ११॥
ओटाधरं सदा पातु    हूँ हूँ
  मम सविसिदाियका ॥ १२॥
कठं पातु महाकाली ॐ   मे वाहा
मम चेणारािधता चतुवगफलदा ॥ १३॥
हतयुमं सदा पातु    हूँ हूँ   वाहा
सौयदा मोदा काली वणेनैवसेिवता ॥ १४॥
ॐ  हूँ  फ वाहा दयं पातु सवदा ।
सवसपदा काली कुबेरेणोपसेिवता ॥ १५॥
ऐं  ॐ ऐं हूँ फ वाहा हतयुमं सदावतु ।
वायुनोपािसताकाली यशोबल सुखदा ॥ १६॥
  हूँ हूँ   फ पातु जठरं मम ।
सविसिदा काली गणनाथेन सेिवता ॥ १७॥
 दिणे कािलके  वाहा नाभ ममावतु ।
िसिबुिकरी काली गुणा सेिवता पुरा ॥ १८॥
िलगं पातु सदा हूँ हूँ दिणे कािलके  ।
शुेणरािधता काली ैलोयजयदाियनी ॥ १९॥
पावड कोशं   दिणे कािलके   वाहा ।
धरया सेिवता िवा सवरन दाियनी ॥ २०॥
पातुं गुदं   दिणे कािलके  वाहा ।
ादशीचमहािवा राघवेणाचता सदा ॥ २१॥
जानुनी पातु ॐ   दिणे कािलके वाहा ।
एकादशी महािवा मेघनादेन सेिवता ॥ २२॥
  दिणे कािलके   वाहा जघेवतु
ादशीच महािवा लादेनचसेिवता ॥ २३॥
 हूँ  दिणे कािलके  हूँ  तथागुलीः
पातु मे ादशीकाली ेपालेन सेिवता ॥ २४॥
 हूँ  दिणे कािलके  हूँ  वाहा
च नखासवसदा पातु पचदशी हेवरी ॥ २५॥
   हूँ हूँ   दिणे कािलके
   मम पृठे सदा पातु षोडशी परमेवरी ॥ २६॥
   पातु रोमािण हूँ हूँ रतु वमिण ।
मांसं पातु सदा   रतं दिणे कािलके ॥ २७॥
   पातु मे अथमजां हूँ हूँ सदावतु ।
  शुं सदा पातु रंं वाहा ममावतु ॥ २८॥
ावशयरी िवा सवलोकेषु दुलभा ।
महािवेवरी िवा सवतेषु गोिपता ॥ २९॥
सूयवंशेन सोमेन रामेणजनना ।
जयते न सुमते न बिलनानारदेन च ॥ ३०॥
िबभीषणेनबाणेन भृगुणाकयपेन च ।
किपलेन विसठेन धौयेन िपुरेण च ॥ ३१॥
माकडयेन ुवेणैवोणेन सयभामया ।
ऋयृगेन कणन भाराजेन संयुता ॥ ३२॥
सवणारािधता िवा जरामृयु िवनािशनी ।
पूणिवा महाकाली िवाराी कीतता ॥ ३३॥
काली कपािलनी कुला कुकुला िवरोिधनी ।
िविचा तथोभा दीता घनवषा ॥ ३४॥
नीला घना बलाका च माा मुािमतािप च ।
एताः सव खगधरा मुडमाला िवभूषणा ॥ ३५॥
हूँ हूँकारेहासेन सव पातु मां सदा ।
ाणी पातु मां पूव आनेया वैणवी तथा ॥ ३६॥
माहेवरी पातु याये चामुडा नैऋते सदा ।
कौमारी वाणे पातु वायये अपरािजता ॥ ३७॥
वाराहीचोरे पातु ईशायां नारसिहका ।
अध ऊव पातु काली पावपृठे च कािलका ॥ ३८॥
जलेथले च पाताले शयने भोजनेगृहे
राजथाने कानने च िववादे मरणे रणे ॥ ३९॥
पवते ातरे शूये पातु मां कािलका सदा ।
शवासने मशाने वा शूयागारे चतुपथे ॥ ४०॥
य य भय ातः सव पातु कािलका ।
न ितिथ वारेषु योगं करणयोरिप ॥ ४१॥
मासे पे वसरे च दडेयामेिनमेषके ।
िदवाराौ सदा पातु सययोः पातु कािलका ॥ ४२॥
सव कािलका पातु कािलका पातु सवदा ।
सकृः ृणुयािनयं कवचं िशव िनमत ॥ ४३॥
सवपापं पिरयय गछेिछवयचालय ।
ैलोयमोहनं िदयं देवतानां सुदुलभ ॥ ४४॥
यः पठेसाधकाधीशः सवकम जपािवतः ।
सवधमवम सविवेवरेवरः ॥ ४५॥
कुबेर इव िवाः सुवाणी कोिकलवरः ।
किववे यास सशो गणेशवछतीधरः ॥ ४६॥
कामदेव समोपे वायुतुयः परामे ।
महेश इव योगी ऐवय सुरनायकः ॥ ४७॥
बृहपितसमोधीमां जरामृयुिववजतः ।
सवः सवदश च िनःपापः सकलियः ॥ ४८॥
अयाहतगितः शातो भायपु समिवतः ।
यो देहे कुते िनयं कवचं देवदुलभ ॥ ४९॥
न शोकोनभय लेशो न रोगोन पराजयः ।
धनहािनवषादोय पिरवारोभवेनिह ॥ ५०॥
सामेषु जयेछूयथाविनदहेनं ।
ाािदिनवाािण पशवः कटकादमः ॥ ५१॥
तयदेहं न िभदित वािधक भवेपुः ।
हभूतिपशाच य रास िकनराः ॥ ५२॥
सव दूरापलायते हसको नयित ुव ।
तेहं न दहेदन न तापयितभाकरः ॥ ५३॥
न शोषयित वातोिप न लेदं कुतेपयः ।
पुवपायते काया न िहमं कु ते शशी ॥ ५४॥
जलसूयदुवातानां तभकेना संशयः ।
बहु क कथिययािम सविसिमुपा लभे ॥ ५५॥
रायं भोगं सुखं लवा वेछयािप िशवो भवे ।
मोहन तभनाकषमारणोचाटनं भवे ॥ ५६॥
काकवा च यानारी वा वा मृतपुिका ।
कठे वा दिणे बाहौ िलिखवा धारयेिद ॥ ५७॥
तदापुो भवेसयं िचरायुः पडतः शुिचः ।
वािमनो वलभासािप धनधाय सुतािवता ॥ ५८॥
इदं कवचमावा यो जपेकािलकामनुं ।
यानेनकोिटजतेन तय िवा न िसयित ॥ ५९॥
पदे पदे भवेुखं लोकानािनदतो ुव ।
इहलोके भवेुःखी परे च नरकं जे ॥ ६०॥
गुं मनुं समं ावा यः पठेकवचोम ।
तय िवा भवेसा सयं सयं वरानने ॥ ६१॥
य इदं कवचं िदयं काय िशवहाभवे ।
भताय ेठपुाय साधकाय य काशये ॥ ६२॥
॥ इित ीयामले देवीशकर संवादे
ैलोयमोहनं नाम कवचं सपूण ॥