গোষ্ঠেশ্বর অষ্টকম্

गोठेवराटक
{॥ गोठेवराटक ॥}
सयानमनतमयसुखाकारं गुहातःथत-
ीिचयोन िचदकपममलं य  तवं पर ।
िनबजथलमयभागिवलसोठोथवमीक-
सभूतं स पुरतो िवभायहह तोठेशिलगामना ॥ १॥
सवविनदानभूतकणामूतवपामला
िचछतजडशतकैतववशा काचीनदीवं गता ।
वमीकायगोठनायकपरैयक मुहुः
नृणां नानकृतां िवभाित सततं ीिपपलारयगा ॥ २॥
ीमाजतशैलगिवलसीमुहायां मही-
वावयाशुगखामकी िवजयते या पचिलगाकृितः ।
सैवाशतजनेषु भूिरकृपया ीिपपलारयगे
वमीके िकल गोठनायकमहािलगामना भासते ॥ ३॥
याायिणमािदिसििनपुणाः िसेवराणां गणाः
तियगुहासु सित यिमया महावैभवाः ।
यैव विनरधरासमये पुयामिभः ूयते
पूजावासमुथतः सुमनसां तं राजता भजे ॥ ४॥
ीमाजतपवताकृितधरयाधदुचूडामणे-
लमैकं िकल वामकणजिनतं काचीतवं गत ।
तमादुरवािहनी भुिव भवायाया ततः पूवगा
काचीनिभधा च पचमगता िनलानदी पावनी ॥ ५॥
ीमागवहतलनपरशुयाघना दािरते
ोणीे सित वामदिणिगिरामना भेिदते ।
तमयिथते िवदारधरणीभागेितनाये
सा नीलातिटनी पुनाित िह सदा कपािदगा ािणनः ॥ ६॥
कपािदथलमयभागिनलये ीिववनाथािभधे
िलगे िपपलकाननातरगतीगोठनाथािभधः ।
ीशभुः कणािनिधः कुते सांिनयमयाशं
तपनी च िवराजतेऽ तु िवशालाीित नामािकता ॥ ७॥
ीकाचीतमूलपावनतलं ाजवेयुवं
यवाय िवधातुिमछित मुहुयतीथयाािदक ।
सोऽयं हतगतं िवहाय कुिधया शाखालीनं वृथा
या तािडतुमीहते जडमितनःसारतुछं फल ॥ ८॥
ीमाजतशैलोथिवेणीमिहमािकत ।
गोठेवराटकिमदं सारैरवलोयता ॥ ९॥
इित गोठेवराटकं सपूण