নরসিংহ কবচম্ দ্বারা ভক্ত প্রহ্লাদ
Narasimha Kavacham By Bhakta Prahlada
Narasimha Kavacham By Bhakta Prahlada
Text in देवनागरी script
Devotional text
বাংলা script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
नरसहकवच
{॥ नरसहकवच ॥}
॥ अथ ी नृसहकवचतो ॥
नृसहकवचं वये लादेनोिदतं पुरा ।
सवराकरं पुयं सवपवनाशन ॥ १॥
सव सपकरं चैव वगमोदायक ।
यावा नृसहं देवेशं हेमसहासनथत ॥ २॥
िववृतायं िनयनं शरिददुसमभ ।
लयािलिगतवामागं िवभूितिभपाित ॥ ३॥
चतुभुजं कोमलागं वणकुडलशोिभत ।
सरोजशोिभतोरकं रनकेयूरमुित ॥ ४॥ रनकेयूरशोिभत
ततकाचनसंकाशं पीतिनमलवासस ।
इािदसुरमौिलथफुरमािणयदीतिभः ॥ ५॥
िवरािजतपदं शखचािद हेितिभः ।
गमता च िवनया तूयमानं मुदािवत ॥ ६॥ सिवनयं
वकमलसंवासं कृवा तु कवचं पठे ।
नृसहो मे िशरः पातु लोकराथसभवः ॥ ७॥ आमसभवः
सवगोऽिप तभवासः फालं मे रतु विन ।
नृसहो मे शौ पातु सोमसूयनलोचनः ॥ ८॥
मृत मे पातु नृहिरमुिनवयतुितियः ।
नासं मे सहनासतु मुखं लमीमुखियः ॥ ९॥
सविवािधपः पातु नृसहो रसनां मम ।
वं पावदुवदनं सदा लादविदतः ॥ १०॥
नृसहः पातु मे कठं कधौ भूभरातकृ ।
िदयाशोिभतभुजो नृसहः पातु मे भुजौ ॥ ११॥
करौ मे देववरदो नृसहः पातु सवतः । पातु सवदा
दयं योिगसायच िनवासं पातु मे हिरः ॥ १२॥ ददं
मयं पातु िहरयावःकुििवदारणः ।
नाभ मे पातु नृहिरः वनािभ संतुतः ॥ १३॥
ाडकोटयः कां ययासौ पातु मे किट ।
गुं मे पातु गुानां माणां गुप ॥ १४॥
ऊ मनोभवः पातु जानुनी नरपधृ ।
जघे पातु धराभारहत योऽसौ नृकेसरी ॥ १५॥
सुररायदः पातु पादौ मे नृहरीवरः ।
सहशीष पुषः पातु मे सवशतनु ॥ १६॥
महोः पूवतः पातु महावीराजोऽनतः ।
महािवणुदिणे तु महावालतु नैरृतौ ॥ १७॥
पचमे पातु सवशो िदिश मे सवतोमुखः ।
नृसहः पातु वाययां सौयां भूषणिवहः ॥ १८॥
ईशायां पातु भो मे सवमगलदायकः । ईशाये
संसारभयतः पातु मृयोमृयुनृकेसरी ॥ १९॥
इदं नृसहकवचं लादमुखमडत ।
भतमा यः पठेिनयं सवपापैः मुयते ॥ २०॥ सवपापा
पुवा धनवा लोके दीघयुपजायते ।
यं यं कामयते कामं तं तं ानोयसंशय ॥ २१॥ कामा
सव जयमानोित सव िवजयी भवे ।
भूयतरीिदयानां हाणां िविनवारण ॥ २२॥
वृचकोरगसभूत िवषापहरणं पर ।
रासयाणां दूरोसारणकारण ॥ २३॥
भूज वा तालपाे वा कवचं िलिखतं शुभ ।
करमूले धृतं येन िसयेयुः कमिसयः ॥ २४॥ तय कायिण
देवासुरमनुयेषु वं वमेव जयं लभे ।
एकसयं िसयं वा यः पठेिनयतो नरः ॥ २५॥
सवमगलमागयं भुत मुत च िवदित ।
ाशितसहािण पठे शुामनां नृणा ॥ २६॥
यः पठे शुमानसः ॥
कवचयाय मय मिसिः जायते ।
अनेन मराजेन कृवा भमािभमण ॥ २७॥
ितलकं िवयसेतु तय हभयं हरे ।
िवारं जपमानतु दं वायिभमय च ॥ २८॥
वािरय मय च ॥
ाशयेो नरो मं नृसहयानमाचरे ।
तय रोगाः णयित ये च युः कुिसभवाः ॥ २९॥
िकम बहुनोतेन नृसहसशो भवे ।
मनसा िचिततं यु स तचानोयसंशय ॥ ३०॥
गजतं गजयतं िनजभुजपटलं फोटयतं हठतं
यतं तापयतं िदिव भुिव िदितजं ेपयतं िपत ।
ोभयतं िपत ।
दतं रोषयतं िदिश िदिश सततं संहरतं भरतं मतं
वीतं घूणयतं शरिनकरशतैदयसहं नमािम ॥ ३१॥ करिनकर
॥ इित ीाडपुराणे लादोतं ीनृसहकवचं सपूण ॥About this kavacham — Narasimha
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.