তারা কবচম্
Tara Kavacham
Tara Kavacham
Text in देवनागरी script
Devotional text
বাংলা script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
ताराकवच
{॥ ताराकवच ॥}
ीगणेशाय नमः ।
ईवर उवाच ।
कोिटतेषु गोया िह िवाितभयमोिचनी ।
िदयं िह कवचं तयाः ृणुव सवकामद ॥ १॥
अय ताराकवचय अोय ऋिषः , िटु छदः ,
भगवती तारा देवता , सवमिसिसमृये जपे िविनयोगः ।
णवो मे िशरः पातु पा महेवरी ।
ललाटे पातु कारो बीजपा महेवरी ॥ २॥
कारो वदने िनयं लजापा महेवरी ।
हूँकारः पातु दये भवानीपशतधृ ॥ ३॥
फकारः पातु सवगे सविसिफलदा ।
खव मां पातु देवेशी गडयुमे भयापहा ॥ ४॥
िननोदरी सदा कधयुमे पातु महेवरी ।
याचमवृता कां पातु देवी िशविया ॥ ५॥
पीनोनततनी पातु पावयुमे महेवरी ।
रतवतुलनेा च किटदेशे सदाऽवतु ॥ ६॥
ललिजवा सदा पातु नाभौ मां भुवनेवरी ।
करालाया सदा पातु िलगे देवी हरिया ॥ ७॥
िपगोैकजटा पातु जघायां िवननािशनी ।
ेतखपरभृेवी जानुचे महेवरी ॥ ८॥
नीलवण सदा पातु जानुनी सवदा मम ।
नागकुडलध च पातु पादयुगे ततः ॥ ९॥
नागहारधरा देवी सवगं पातु सवदा ।
नागककधरा देवी पातु ातरदेशतः ॥ १०॥
चतुभुजा सदा पातु गमने शुनािशनी ।
खगहता महादेवी वणे पातु सवदा ॥ ११॥
नीलाबरधरा देवी पातु मां िवननािशनी ।
कहता सदा पातु िववादे शुमयतः ॥ १२॥
पधरा देवी सामे पातु सवदा ।
नागककणध च भोजने पातु सवदा ॥ १३॥
शवकण महादेवी शयने पातु सवदा ।
वीरासनधरा देवी िनायां पातु सवदा ॥ १४॥
धनुबणधरा देवी पातु मां िवनसकुले ।
नागािचतकटी पातु देवी मां सवकमसु ॥ १५॥
िछनमुडधरा देवी कानने पातु सवदा ।
िचतामयथता देवी मारणे पातु सवदा ॥ १६॥
ीिपचमधरा देवी पुदारधनािदषु ।
अलकारािवता देवी पातु मां हरवलभा ॥ १७॥
र र नदीकुजे हूं हूं फ सुसमिवते ।
बीजपा महादेवी पवते पातु सवदा ॥ १८॥
मिणभृिणी देवी महाितसरे तथा ।
र र सदा हूं हूं ॐ वाहा महेवरी ॥ १९॥
पुपकेतुरजाहित कानने पातु सवदा ।
ॐ वपुपं हुं फ ातरे सवकामदा ॥ २०॥
ॐ पुपे पुपे महापुपे पातु पुामहेवरी ।
हूं वाहा शतसंयुता दारा रतु सवदा ॥ २१॥
ॐ आं हूं वाहा महेशानी पातु ूते हरिया ।
ॐ सविवनोसािरणी देवी िवनामां सदाऽवतु ॥ २२॥
ॐ पिववभूमे हुंफवाहा समिवता ।
पूिरका पातु मां देवी सविवनिवनािशनी ॥ २३॥
ॐ आः सुरेखे वरेखे हुंफवाहासमिवता ।
पाताले पातु सा देवी लािकनी नामसंिका ॥ २४॥
कारी पातु मां पूव शतपा महेवरी ।
कारी पातु देवेशी वधूपा महेवरी ॥ २५॥
हूंवपा महादेवी पातु मां ोधिपणी ।
फवपा महामाया उरे पातु सवदा ॥ २६॥
पचमे पातु मां देवी फवपा हरिया ।
मये मां पातु देवेशी हूंवपा नगामजा ॥ २७॥
नीलवण सदा पातु सवतो वाभवा सदा ।
भवानी पातु भवने सववयदाियनी ॥ २८॥
िवादानरता देवी वे नीलसरवती ।
शाे वादे च सामे जले च िवषमे िगरौ ॥ २९॥
भीमपा सदा पातु मशाने भयनािशनी ।
भूतेतालये घोरे दुगमा ीघनाऽवतु ॥ ३०॥
पातु िनयं महेशानी सव िशवदूितका ।
कवचय माहायं नाहं वषशतैरिप ॥ ३१॥
शनोिम गिदतुं देिव भवेय फलं च य ।
पुदारेषु बधूनां सवदेशे च सवदा ॥ ३२॥
न िवते भयं तय नृपपूयो भवेच सः ।
शुिचभूवाऽशुिचविप कवचं सवकामद ॥ ३३॥
पठ वा मरमय दुःखशोकिववजतः ।
सवशाे महेशािन किवरा भवित ुव ॥ ३४॥
सववागीवरो मय लोकवयो धनेवरः ।
रणे ूते िववादे च जयत भवे ुव ॥ ३५॥
पुपौतािवतो मय िवलासी सवयोिषता ।
शवो दासतां याित सवषां वलभः सदा ॥ ३६॥
गव खव भवयेव वादी खलित दशना ।
मृयुच वयतां याित दासातयावनीभुजः ॥ ३७॥
सगाकिथतं सव कवचं सवकामद ।
पठवा मरमयः शापानुहणे मः ॥ ३८॥
आनदवृदिसधूनामिधपः किवरा भवे ।
सववािगवरो मय लोकवयः सदा सुखी ॥ ३९॥
गुरोः सादमासा िवां ाय सुगोिपता ।
तािप कवचं देिव दुलभं भुवनये ॥ ४०॥
गुदवो हरः साापनी तु हरिया ।
अभेदेन भजेतु तय िसिदूरतः ॥ ४१॥
माचारा महेशािन किथताः पूववये ।
नाभौ योिततथा रतं दयोपिर िचतये ॥ ४२॥
ऐवय सुकिववं च महावािगवरो नृपः ।
िनयं तय महेशािन मिहलासगमं चरे ॥ ४३॥
पचाचाररतो मयः िसो भवित नायथा ।
शतयुतो भवेमयः िसो भवित नायथा ॥ ४४॥
ा िवणुच च ये देवासुरमानुषाः ।
तं वा साधकं देिव लजायुता भवित ते ॥ ४५॥
वग मय च पाताले ये देवाः िसिदायकाः ।
शंसित सदा देिव तं वा साधकोम ॥ ४६॥
िवनामकाच ये देवाः वग मय रसातले ।
शंसित सदा सव तं वा साधकोम ॥ ४७॥
इित ते किथतं देिव मया सयकीतत ।
भुतमुतकरं सााकपवृवपक ॥ ४८॥
आसाागुं सा य इदं कपुमालबनं
मोहेनािप मदेन चािप रिहतो जाेन वा युयते ।
िसोऽसौ भुिव सवदुःखिवपदां पारं यायतके
िमं तय नृपाच देिव िवपदो नयित तयाशु च ॥ ४९॥
तां ाय शािण ाादीिन वै भुिव ।
तय गेहे थरा लमीवणी वे वसे ुव ॥ ५०॥
इदं कवचमावा तारां यो भजते नरः ।
अपायुननो मूख भवयेव न संशयः ॥ ५१॥
िलिखवा धारयेतु कठे वा मतके भुजे ।
तय सवथिसिः यामनिस वतते ॥ ५२॥
गोरोचनाकुकुमेन रतचदनकेन वा ।
यावकैव महेशािन िलखेमं समािहतः ॥ ५३॥
अटयां मगलिदने चतुयामथािप वा ।
सयायां देवदेवेिश िलखें समािहतः ॥ ५४॥
मघायां वणे वािप रेवयां वा िवशेषतः ।
सहराशौ गते चे ककटथे िदवाकरे ॥ ५५॥
मीनराशौ गुरौ याते वृचकथे शनैचरे ।
िलिखवा धारयेतु उरािभमुखो भवे ॥ ५६॥
मशाने ातरे वािप शूयागारे िवशेषतः ।
िनशायां वा िलखेमं तय िसिरचचला ॥ ५७॥
भूजपे िलखेमं गुणा च महेविर ।
यानधारणयोगेन धारयेतु भततः ॥ ५८॥
अिचराय िसिः याना काय िवचारणा ॥ ५९॥
॥ इित ीयामले ते उताराकवचं सपूण ॥About this kavacham
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.