Aditya Kavacham

yānaṃ
udayācala māgaya vedapa manāmayaṃ
tuṭāva parayā bhata vālikhayāidibhavṛta |
devāsuraiḥ sadāvaṃ haicapiraveṭataṃ
yāya tava paṭha nāma yaḥ sūya kavacaṃ sadā ||
kavacaṃ
ghṛiṇaḥ pātu iśarodeśaṃ, sūyaḥ phālaṃ ca pātu me
āidayo locane pātu utī pātaḥ bhākaraḥ
ūṇaṃ pātu sadā bhānuḥ aka pātu tathā
ijavaṃ pātu jaganādhaḥ kaṭhaṃ pātu ivabhāvasu
kadhau hapitaḥ pātu, bhujau pātu bhākaraḥ
ahakaraḥ pātu hatau dayaṃ pātu bhānumā
mayaṃ ca pātu satāvo, nābha pātu nabhomiṇaḥ
ādaśāmā kaṭa pātu sivatā pātu sathanī
ū pātu suraeṭo, jānunī pātu bhākaraḥ
jaghe pātu ca mātaḍo guphau pātu vaṣāpitaḥ
pādau ḥ sadā pātu, imao ipa sakalaṃ vapuḥ
vedayāmaka vāima nārāyaṇa jagapate
āyatayāmaṃ taṃ kica eda paḥ bhākaraḥ
toeṇānena satuṭo vālikhayāidibha vṛtaḥ
sāā vedamayo devo radhāḍhaḥ samāgataḥ
taṃ ā sahasothāya daḍavaṇama bhuiva
kṛtājila puṭo bhūvā sūya yāe tuvadā
vedamūtaḥ mahābhāgo ānaṭa vacāya ca
ṇā thāipataṃ pūva yātāyāma ivavajataṃ
sava dhānaṃ śulāyaṃ vedapa manāmayaṃ
śadamayaṃ vedaṃ sakama vācakaṃ
muina mayāpayāmāsadhamaṃ sivatā vayaṃ
tena thama daena vedena paramevaraḥ
yāvayo muinaeṭaḥ kṛtakṛyo bhavadā
ṛgāida sakalā vedā ātavā sūya sinadhau
idaṃ toṃ mahāpuyaṃ pivaṃ pāpanāśanaṃ
yaḥpaṭheuṇuyā āipa savapāphaiḥmuyate
vedādhaāna sapanaḥ sūyaloka mavānayā
iita kāda purāṇe gaurī khaḍe āidaya kavacaṃ sapūṇa |