Ekadasa Mukha Hanumath Kavacham
Ekadasa Mukha Hanumath Kavacham
Text in Roman script
Devotional text
ekādaśamukhahanumakavaca
{|| ekādaśamukhahanumakavaca ||}
īgaṇeśāya namaḥ |
lopāmuā uvāca |
kubhova dayāisadho utaṃ hanumataḥ para |
yamaāidakaṃ sava vamukhodīirataṃ mayā || 1||
dayāṃ ku miya āṇanātha veidatumusahe |
kavacaṃ vāyupuya ekādaśamukhāmanaḥ || 2||
iyevaṃ vacanaṃ uvā iyāyāḥ yāivata |
vatuṃ came ta lopāmuāṃ ita bhuḥ || 3||
agaya uvāca |
namakṛvā rāmadūtāṃ hanumataṃ mahāmita |
otaṃ tu kavacaṃ ṇu sudira sādara || 4||
sanadanāya sumahacaturānanabhāiṣata |
kavacaṃ kāmadaṃ idayaṃ raḥkulinabahaṇa || 5||
savasapadaṃ puyaṃ mayanāṃ madhuravare |
oṃ aya īkavacayaikādaśavaya dhīmataḥ || 6||
hanumatuitamaya sanadana ṛiṣaḥ mṛtaḥ |
sanāmā hanūmāṃca devatā pirakītatā || 7||
chado'nuṭu samāyātaṃ bījaṃ vāyusutatathā |
muyaḥ āṇaḥ śatirita ivinayogaḥ kītataḥ || 8||
savakāmāthaisayatha japa evamudīraye |
oṃ -bījaṃ śatadhṛ pātu iśaro me pavanāmajaḥ || 9||
-bījāmā nayanayoḥ pātu māṃ vānarevaraḥ |
ṃ-bījapaḥ kaṇa me sītāśokivanāśanaḥ || 10||
la-bījavāyo nāsāṃ me lamaṇaāṇadāyakaḥ |
vaṃ-bījāthaca kaṭhaṃ me pātu cāyakārakaḥ || 11||
aiṃ-bījavāyo dayaṃ pātu me kipanāyakaḥ |
vaṃ-bījakītataḥ pātu bāhū me cājanīsutaḥ || 12||
āṃ-bījo rāseya dapahā pātu codara |
sa-bījamayo mayaṃ pātu lakāivadāhakaḥ || 13||
-bījadharaḥ pātu guṃ devevidataḥ |
raṃ-bījāmā sadā pātu co vādhalaṃghanaḥ || 14||
suīvasicavaḥ pātu jānunī me manojavaḥ |
pādau pādatale pātu oṇācaladharo hiraḥ || 15||
āpādamatakaṃ pātu rāmadūto mahābalaḥ |
pūva vānaravao māmāneyāṃ iyātakṛ || 16||
diṇe nārasahatu naiṛya gaṇanāyakaḥ |
vāyāṃ idiśa māmayākhagavao harīvaraḥ || 17||
vāyayāṃ bhairavamukhaḥ kaubeya pātu māṃ sadā |
oḍāyaḥ pātu māṃ inayamaiśāyāṃ padhṛ || 18||
ūva hayānanaḥ pātu guādhaḥ sumukhatathā |
rāmāyaḥ pātu sava sauyapo mahābhujaḥ || 19||
iyevaṃ rāmadūtaya kavacaṃ yaḥ paṭhesadā |
ekādaśamukhayaitaoyaṃ vai kītataṃ mayā || 20||
raonaṃ kāmadaṃ sauyaṃ savasapidhāyaka |
pudaṃ dhanadaṃ cośausaṃghivamadana || 21||
vagapavagadaṃ idayaṃ icitatāthadaṃ śubha |
etakavacamaāvā maisina jāyate || 22||
cavāraśasahaāiṇa paṭhechuāmako naraḥ |
ekavāraṃ paṭheinayaṃ kavacaṃ isidaṃ pumā || 23||
ivāraṃ vā ivāraṃ vā paṭhanāyuyamānuyā |
mādekādaśādevamāvatanajapāsudhīḥ || 24||
vaṣate daśanaṃ sāālabhate nā saṃśayaḥ |
yaṃ yaṃ icatayate cātha taṃ taṃ ānoita pūṣaḥ || 25||
odīiratameti tavāe kithataṃ maha || 26||
iyevamuvā vacanaṃ mahaṣatūṇa babhūvedumukha inarīya |
saṃṭicaāipa tadā tadīyapādau nanāmāitamudā vabhatuḥ || 27||
|| iyagayasārasaṃihatāyāmekādaśamukhahanumakavacaṃ sapūṇa ||About this kavacham
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.