Guru Kavacham From Purascharana Rasollasa
Guru Kavacham From Purascharana Rasollasa
Text in Roman script
Devotional text
īgukavaca
{|| īgukavaca ||}
|| atha puracaraṇarasolāse īvaradevīsavāde īgukavaca ||
pūvapīiṭhakā
|| īīvara uvāca ||
ṛṇu deiva! vayāima, guāutaraṃ maha |
lokopakārakaṃ naṃ, na kenāipa kṛtaṃ purā || 1||
a bhṛita kayāipa, na yātaṃ kavacaṃ mayā |
deiśakāḥ bahavaḥ sita, masādhanataparāḥ || 2||
na teṣāṃ jāyate isiḥ, maaiva capūjanaiḥ |
gurovadhānaṃ kavacamaāvā iyate japaḥ |
vṛthāmo bhave taya, na isimapūjanaiḥ || 3||
gupādaṃ purakṛya, āyate kavacaṃ śubha |
tadā maya yaya, isibhavita taṇā |
sugoyaṃ tu jatayaṃ, na vatayaṃ varānane || 4||
|| sividha īgukavacato ||
ivinayogaḥ --
oṃ namo'ya īgukavacanāmamaya parama ṛiṣaḥ,
savavedānuo devadevo ī āidiśavaḥ devatā, namo hasa
haṃsaḥ ha-sa--ma-la-va-ra-yūṃ so'haṃ haṃsaḥ bījaṃ,
sa-ha--ma-la-va-ra-ya, śataḥ,haṃsaḥ so'haṃ kīlakaṃ,
samataīgumaḍalaīyatha jape ivinayogaḥ |
ṛyāidayāsaḥ --
īparamaṣaye namaḥ iśarisa | savavedānudevadeva
ī āidiśavadevatāyai namaḥ ida | namaḥ hasa haṃsaḥ
ha-sa--ma-la-va-ra-yūṃ so'haṃ haṃsaḥ bījāya namaḥ gue |
sa-ha--ma-la-va-ra-ya śataye namaḥ nābhau | haṃsaḥ so'haṃ
kīlakāya namaḥ pādayoḥ | samataīgumaḍalaīyatha jape ivinayogāya
namaḥ ajalau |
atha ṣaḍagayāsaḥ |
oṃ hasā | oṃ hasī | oṃ hasū | oṃ hasai | oṃ hasaḥ |
atha karayāsaḥ |
oṃ aguṭhāyāṃ namaḥ | oṃ tajanīyāṃ namaḥ | oṃ mayamāyāṃ namaḥ |
oṃ anāimakāyāṃ namaḥ | oṃ kinaṭhāyāṃ namaḥ |
oṃ karatalakarapṛṭhāyāṃ namaḥ |
atha agayāsaḥ |
dayāya namaḥ | iśarase vāhā | iśakhāyai vaṣa |
kavacāya huṃ | neyāya vauṣa | aāya pha |
yāna --
īisamānavamukhā guravaḥ vapaṃ,
saṃsāradāhaśamanaṃ ibhujaṃ ine |
vāmāgaśatasakalābharaṇaivabhūṣaṃ
yāyejape sakalisiphaladaṃ ca ||
mānasapūjana --
laṃ pṛithayāmakaṃ gadhatamākṛyāmakaṃ gadhaṃ
saśatakāya īgurave samapayāima namaḥ, haṃ ākāśāmakaṃ
śadatamākṛyāmakaṃ pupaṃ saśatakāya īgurave
samapayāima namaḥ, yaṃ vāvāmakaṃ paśatamākṛyāmakaṃ
dhūpaṃ saśatakāya īgurave āpayāima namaḥ, raṃ vayāmakaṃ
patamakṛyāmakaṃ dīpaṃ saśatakāya īgurave
samapayāima namaḥ, vaṃ amṛtāmakaṃ rasatamākṛyāmakaṃ
naiveṃ saśatakāya īgurave samapayāima namaḥ, saṃ savamakāṃ
tābūlāidasavapacārapūjāṃ saśatakāya īgurave samapayāima namaḥ |
|| kavacato ||
oṃ namaḥ kāśānadanāthaḥ tu, iśakhāyāṃ pātu me sadā |
pariśavānadanāthaḥ, iśaro me raye sadā || 1||
paraśatidayānadanātho bhāle ca ratu |
kāmevarānadanātho, mukhaṃ ratu savadhṛ || 2||
idayaugho matakaṃ deiva! pātu savaiśaraḥ sadā |
kaṭhāidanāibhapayataṃ, isaaughā guravaḥ iye || 3||
bhogānadanātha guḥ, pātu diṇabāhuka |
samayānadanāthaca, satataṃ daye'vatu || 4||
sahajānadanāthaca, kaṭa nābha ca ratu |
eṣa thāneṣu isaaughāḥ, ratu guravaḥ sadā || 5||
adhare mānavaughāca, guravaḥ kulanāiyake!
gaganānadanāthaca, guphayoḥ pātu savadā || 6||
nīlaughānadanāthaca, raye pādapṛṭhataḥ |
vāmānadanāthaguḥ, pādāgulīca ratu || 7||
kadolānadanāthaca, rae pādatale sadā |
iyevaṃ mānavaughāca, yasenāyāidapādayoḥ || 8||
guma rayeduya, silale paramo guḥ |
parāparaguvanau, raye iśavavalabhe || 9||
parameṭhīgucaiva, raye vāyumaḍale |
iśavāidaguravaḥ sāā, ākāśe raye sadā || 10||
io guḥ pātu pūva, āneyāṃ guranayaḥ |
dae yamo guḥ pātu, naiṛyāṃ inaṛitaguḥ || 11||
vaṇo guḥ pacame, vāyayāṃ māto guḥ |
ure dhanadaḥ pātu, aiśāyāmīvaro guḥ || 12||
ūva pātu guā, anato gurayadhaḥ |
evaṃ daśidaśaḥ pātu, iāidaguravaḥ mā || 13||
iśarasaḥ pādapayataṃ, pātu idayaughisayaḥ |
mānavaughāca guravo, yāpakaṃ pātu savadā || 14||
sava gupeṇa, saṃrae sādhakoma |
āmānaṃ gupaṃ ca, yāye maṃ sadā budhaḥ || 15||
|| phalauitaḥ ||
iyevaṃ gukavacaṃ, loke'ipa dulabha |
tava īyā mayā yātaṃ, na kaya kithataṃ iye || 1||
pūjākāle paṭhe yatu, japakāle ivaśeṣataḥ |
ailoyadulabhaṃ deiva | bhutamutaphalada || 2||
savamaphalaṃ taya, savayaphalaṃ tathā |
savatīthaphalaṃ deiva | yaḥ paṭhe kavacaṃ guroḥ || 3||
aṭagadhena bhūja ca, ilayate casaṃyuta |
kavacaṃ gupatetu, bhayā ca śubavāsare || 4||
pūjaye dhūpadīpāaiḥ, sudhāibhaḥ isatasaṃyutaiḥ |
tapaye gumaeṇa, sādhakaḥ śucetasā || 5||
dhāraye kavacaṃ deiva! iha bhūtabhayāpaha |
paṭhemaī ikālaṃ iha, sa muto bhavabadhanā |
evaṃ kavacaṃ paramaṃ, idayisaaughakalāvā || 6||
|| iita puracaraṇarasolāse īvaradevīsavāde īgukavacaṃ sapūṇa ||About this kavacham
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.