Lakshmi Narayana Kavacham
Lakshmi Narayana Kavacham
Text in Roman script
Devotional text
īlamīnārāyaṇakavaca
{|| īlamīnārāyaṇakavaca ||}
īgaṇeśāya namaḥ |
ībhairava uvāca |
adhunā deiva vayāima lamīnārāyaṇaya te |
kavacaṃ magabha ca vapajarakāyayā || 1||
īvapajaraṃ nāma kavacaṃ paramāuta |
rahayaṃ savadevānāṃ sādhakānāṃ ivaśeṣataḥ || 2||
yaṃ dhṛvā bhagavā devaḥ sīdita paraḥ pumā |
yaya dhāraṇamāeṇa ā lokipatāmahaḥ || 3||
īvaro'haṃ iśavo bhīmo vāsavo'ipa idavapitaḥ |
sūyatejoinidhadaiva camatārakevaraḥ || 4||
vāyuca balavāṃloke vaṇo yādasāpitaḥ |
kubero'ipa dhanāyao dhamarājo yamaḥ mṛtaḥ || 5||
yaṃ dhṛvā sahasā ivaṇuḥ saṃhirayita dānavā |
jaghāna rāvaṇādaca ka vaye'hamataḥ para || 6||
kavacayāya subhage kithato'yaṃ muinaḥ iśavaḥ |
iṭu chado devatā ca lamīnārāyaṇo mataḥ || 7||
ramā bījaṃ parā śatatāraṃ kīlakamīvira |
bhogāpavagaisayatha ivinayoga iita mṛtaḥ || 8||
oṃ aya īlamīnārāyaṇakavacaya iśavaḥ ṛiṣaḥ ,
iṭu chadaḥ , īlamīnārāyaṇa devatā ,
bījaṃ , śataḥ , oṃ kīlakaṃ ,
bhogāpavagaisayatha pāṭhe ivinayogaḥ |
atha yāna |
pūṇaduvadanaṃ pītavasanaṃ kamalāsana |
layā itaṃ catubahuṃ lamīnārāyaṇaṃ bhaje || 9||
atha kavaca |
oṃ vāsudevo'vatu me matakaṃ siśaroha |
lalāṭaṃ sadā pātu lamīivaṇuḥ samatataḥ || 10||
sauḥ nee'vatālamīgoivado jagatāṃ pitaḥ |
nāsāṃ savadā pātu lamīdāmodaraḥ bhuḥ || 11||
mukhaṃ satataṃ pātu devo lamīiivamaḥ |
lamī kaṭhaṃ sadā pātu devo lamījanādanaḥ || 12||
nārāyaṇāya bāhū me pātu lamīgadājaḥ |
namaḥ pāva sadā pātu lamīnadaikanadanaḥ || 13||
aṃ āṃ iṃ īṃ pātu vao oṃ lamīipurevaraḥ |
uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ pātu ku lamīgaḍavajaḥ || 14||
lṛṃ lṝṃ eṃ aiṃ pātu pṛṭhaṃ sauḥ lamīnṛsahakaḥ |
oṃ auṃ aṃ aḥ pātu nābha lamīivaṭaravaḥ || 15||
kaṃ khaṃ gaṃ ghaṃ gudaṃ pātu lamīkaiṭabhātakaḥ |
caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ pātu iśanaṃ lamī lamīvaraḥ bhuḥ || 16||
ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ kaṭa pātu nārāyaṇāya nāyakaḥ |
taṃ thaṃ daṃ dhaṃ pātu co namo lamījagapitaḥ || 17||
paṃ phaṃ baṃ bhaṃ pātu jānū oṃ lamīcatubhujaḥ |
yaṃ raṃ laṃ vaṃ pātu jaghe sauḥ lamīgadādharaḥ || 18||
śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ pātu guphau lamīrathāgabhṛ |
ḻaṃ ḥ pādau sadā pātu mūlaṃ lamīsahapā || 19||
ṅaṃ ñaṃ ṇaṃ naṃ maṃ me pātu lamīśaḥ sakalaṃ vapuḥ |
io māṃ pūvataḥ pātu vinavanau sadāvatu || 20||
yamo māṃ diṇe pātu nairṛyāṃ inarṛitaca mā |
vaṇaḥ pacame'yāmāṃ vāyaye'vatu māṃ ma || 21||
ure dhanadaḥ pāyādaiśāyāmīvaro'vatu |
vaśatadaḍakhaga pāśayaṭavajāikatāḥ || 22||
saśūlāḥ savadā pātu idagīśāḥ paramāthadāḥ |
anataḥ pāvadho inayamūva āvatāca mā || 23||
daśidau sadā pātu lamīnārāyaṇaḥ bhuḥ |
bhāte pātu māṃ ivaṇumayāne vāsudevakaḥ || 24||
dāmodaro'vatā sāyaṃ inaśādau narasahakaḥ |
sakaṣaṇo'dharāe'yā bhāte'yā iivamaḥ || 25||
ainaḥ savakālaṃ ivavasenaca savataḥ |
raṇe rājakule ute ivavāde śausakaṭe
oṃ sauḥ mūlaṃ lamīnārāyaṇo'vatu || 26||
oṃoṃoṃraṇarājacauriraputaḥ pāyāca māṃ keśavaḥ
hahāsauḥ sasauḥ vanevatāmādhavaḥ |
jalapavatānabhayataḥ pāyādanato ivabhuḥ
śaśaśālalaṃ itidanaṃ lamīdhavaḥ pātu mā || 27||
itīdaṃ kavacaṃ idayaṃ vapajarakāibhadha |
lamīnārāyaṇayeṭaṃ catuvagaphalada || 28||
savasaubhāyinalayaṃ savasāravatada |
lamīsaṃvananaṃ tavaṃ paramātharasāyana || 29||
magabha jagasāraṃ rahayaṃ iidavaukasā |
daśavāraṃ paṭheāau ratāte vaiṇavomaḥ || 30||
vane varadaṃ payelamīnārāyaṇaṃ sudhīḥ |
isayaṃ yaḥ paṭheinayaṃ kavacaṃ mamukhoidata || 31||
sa yāita paramaṃ dhāma vaiṇavaṃ vaiṇavevaraḥ |
mahācīnapadatho'ipa yaḥ paṭhedāmicatakaḥ || 32||
ānadapūiratatūṇa labhe moṃ sa sādhakaḥ |
gadhāṭakena ivilakhevau bhūja japamanu || 33||
pītasūeṇa saṃve sauvaṇanātha veṭaye |
dhārayeuiṭakāṃ mūna lamīnārāyaṇaṃ mara || 34||
raṇe irapu ivijayāśu kayāṇī gṛhamāivaśe |
vayā vā kākavayā vā mṛtavasā ca yāganā || 35||
sā banīyā kaṭhadeśe labhe puāṃcarāyuṣaḥ |
gupadeśato dhṛvā guṃ yāvā manuṃ japa || 36||
vaṇalapuracaya phalamānoita sādhakaḥ |
bahunotena ka deiva kavacayāya pāvaita || 37||
ivanānena na isiḥ yāmayāya mahevira |
savagamarahayāṃ tavā tavaṃ parā para || 38||
abhatāya na dātayaṃ kucailāya durāmane |
dīitāya kulīnāya viśayāya mahāmane || 39||
mahācīnapadathāya dātayaṃ kavacoma |
guṃ goyaṃ mahādeiva lamīnārāyaṇiya |
vapajarakaṃ vama gopanīyaṃ vayoinava || 40||
|| iita īyāmale tae īdevīrahaye
lamīnārāyaṇakavacaṃ sapūṇa ||About this kavacham — Vishnu
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.