Maha Mrutyunjaya Kavacham (2)
Maha Mrutyunjaya Kavacham (2)
Text in Roman script
Devotional text
mahāmṛyujayakavaca
{|| mahāmṛyujayakavaca ||}
ī gaṇeśāya namaḥ |
bhairava uvāca |
ṛṇuva parameśāina kavacaṃ mamukhoidata |
mahāmṛyujayayāya na deyaṃ paramāuta || 1||
yaṃ dhṛvā yaṃ piṭhavā ca uvā ca kavacoma |
ailoyāidhapitabhūvā suikhato'ma mahevira || 2||
tadevavaṇaiyayāima tava īyā varānane |
tathāipa paramaṃ tavaṃ na dātayaṃ durāmane || 3||
ivinayogaḥ
aya īmahāmṛyujayakavacaya ībhairava ṛiṣaḥ,
gāyaīchadaḥ, īmahāmṛyujayo mahāo devatā,
oṃ bījaṃ, jūṃ śataḥ, saḥ kīlakaṃ, hauimita tavaṃ,
catuvagasādhane mṛyujayakavacapāṭhe ivinayogaḥ |
camaḍalamayathaṃ ṃ bhāle ivicaya ta |
tathaṃ icataye sāyaṃ mṛyuṃ āto'ipa jīvita || 1||
oṃ jūṃ saḥ ha iśaraḥ pātu devo mṛyujayo mama |
oṃ iśavo lalāṭaṃ me oṃ ha uvau sadāiśavaḥ || 2||
nīlakaṭho'vatānee kapada me'vatātī |
ilocano'vatā gaḍau nāsāṃ me ipurātakaḥ || 3||
mukhaṃ pīyūṣaghaṭabhṛdoṭhau me kṛikābaraḥ |
hanuṃ me hāṭakeśano mukhaṃ baṭukabhairavaḥ || 4||
kadharāṃ kālamathano galaṃ gaṇiyo'vatu |
kadhau kadipatā pātu hatau me igiraśo'vatu || 5||
nakhā me igirajānāthaḥ pāyādaguilasaṃyutā |
tanau tārāpitaḥ pātu vaḥ paśupitamama || 6||
ku kuberavaradaḥ pāva me māraśāsanaḥ |
śavaḥ pātu tathā nābha śūlī pṛṭhaṃ mamāvatu || 7||
iśanaṃ me śakaraḥ pātu guṃ gukavalabhaḥ |
kaṭa kālātakaḥ pāyādū me'dhakaghātakaḥ || 8||
jāgako'vatājānū jaghe me kālabhairavaḥ |
gupho pāyājaṭādhārī pādau mṛyujayo'vatu || 9||
pādāidamūdhapayatamaghoraḥ pātu me sadā |
iśarasaḥ pādapayataṃ saojāto mamāvatu || 10||
raāhīnaṃ nāmahīnaṃ vapuḥ pāvamṛtevaraḥ |
pūva balivakaraṇo diṇe kālaśāsanaḥ || 11||
pacame pāvatīnātho ure māṃ manomanaḥ |
aiśāyāmīvaraḥ pāyādāneyāmanalocanaḥ || 12||
naiṛyāṃ śabhurayāmāṃ vāyayāṃ vāyuvāhanaḥ |
uva balamathanaḥ pātāle paramevaraḥ || 13||
daśidau sadā pātu mahāmṛyujayaca mā |
raṇe rājakule ūte ivaṣame āṇasaṃśaye || 14||
pāyā oṃ jūṃ mahāo devadevo daśāraḥ |
bhāte pātu māṃ ā mayāne bhairavo'vatu || 15||
sāyaṃ savavaraḥ pātu inaśāyāṃ inayacetanaḥ |
adharāe mahādevo inaśāte māṃ mahomayaḥ || 16||
savadā savataḥ pātu oṃ jūṃ saḥ ha mṛyujayaḥ |
itīdaṃ kavacaṃ puyaṃ iṣu lokeṣu dulabha || 17||
phalauita
savamamayaṃ guṃ savataeṣu goipata |
puyaṃ puyadaṃ idayaṃ devadevāidhadaivata || 18||
ya idaṃ ca paṭhemaī kavacaṃ vācaye tataḥ |
taya hate mahādeiva yabakayāṭa isayaḥ || 19||
raṇe dhṛvā careuṃ havā śaūjayaṃ labhe |
jayaṃ kṛvā gṛhaṃ deiva saāyita sukhī punaḥ || 20||
mahābhaye mahāroge mahāmārībhaye tathā |
dubhae śausaṃhāre paṭhe kavacamādarā || 21||
sava ta śamaṃ yāita mṛyujayasādataḥ |
dhanaṃ puā sukhaṃ lamīmāroyaṃ savasapadaḥ || 22||
ānoita sādhakaḥ sao deiva sayaṃ na saṃśayaḥ
itīdaṃ kavacaṃ puyaṃ mahāmṛyujayaya tu |
goyaṃ isidaṃ guṃ gopanīyaṃ vayoinava || 23||
| iita īyāmale tae īdevīrahaye
mṛyujayakavacaṃ sapūṇa |About this kavacham
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.