Subrahmanya Kavacham (2)
Subrahmanya Kavacham (2)
Text in Roman script
Devotional text
īsuyakavaca 2
{|| īsuyakavaca 2 ||}
|| īratu||
|| oṃ namasuyāya ||
|| atha suya kavaca ||
aya ī suya kavacato mahāmaya
agayo bhagavā ṛiṣaḥ, anuṭuchadaḥ, ī suyo devatā,
saṃ bījaṃ, vāhā śataḥ, saḥ kīlakaṃ,
ī suya sāda isayatha jape ivinayogaḥ |
iharayaśarīrāya aguṭhāyāṃ namaḥ,
iu dhanudharāya tajanīyāṃ namaḥ,
śaravaṇabhavāya mayamāyāṃ namaḥ,
iśikha-vāhanāya anāimakāyāṃ namaḥ,
śata-hatāya kinaṭhakāyāṃ namaḥ,
sakala-duirata mocanāya karatala-karapṛṭhāyāṃ namaḥ |
evaṃ dayāida yāsaḥ |
|| yāna ||
kanakakuḍala-maḍata-ṣamukhaṃ vanajarāijata locana|
iniśata śa-śarāsana-dhāiraṇaṃ śaravaṇovamīśa-sutaṃ bhaje ||
limayāidibhaḥ pacapūjā ||
agaya uvāca ||
kadaya kavacaṃ idayaṃ nānā raākaraṃ para|
purā ipanāikanā otaṃ ṇo'nata-śataye || 1||
tadahaṃ savayāima bhaṃ te ṇu nārada|
ata guṃ mahāpuyaṃ sava-āiṇa iyaṃ-kara || 2||
japa-māeṇa pāpanaṃ sava-kāma-phala-da|
ma-āṇimadaṃ eyaṃ sava-ivaāida-kāraka || 3||
kadaya kavacaṃ idayaṃ paṭhanāyāida-nāśana|
ipaśāca ghora-bhūtānāṃ maraṇādeva śāitada || 4||
piṭhataṃ kada-kavacaṃ yānaya-cetasā|
teṣāṃ dāira-duirataṃ na kadāicaivayita || 5||
bhūyasāāya saṃisirate kaivayamaya|
dīghayuyaṃ bhaveya kade bhataca jāyate || 6||
iśakhāṃ raekumāratu kātakeyaśaro'vatu|
lalāṭaṃ pāvatīsūnuḥ ivaśāko ūyugaṃ mama || 7||
locane aucabhedī ca nāisakāṃ iśikhavāhanaḥ |
kaṇayaṃ śatadharaḥ kaṇamūlaṃ ṣaḍānanaḥ || 8||
gaṃḍayumaṃ mahāsenaḥ kapolau tārakātakaḥ |
oṭhayaca senānīḥ rasanāṃ iśikha-vāhanaḥ || 9||
tālū kalāinidhaḥ pātu datāca deviśakhāmiṇaḥ || 10||
gāgeyacubukaṃ pātu mukhaṃ pātu śarovaḥ |
hanū harasutaḥ pātu kaṭhaṃ kāya-vāiridhaḥ || 11||
kadhāvumāsutaḥ pātu bāhuleyo bhuja-ya|
mayaṃ jagibhuḥ pātu nābha ādaśa-locanaḥ 12 ||
kaṭa iṣabhujaḥ pātu guṃ gagāsuto'vatu|
jaghanaṃ jānavīsūnuḥ pṛṭhabhāgaṃ paraṃtapaḥ || 13||
ū raedumā-puḥ jānu-yumaṃ jagaraḥ |
jaṃghe pātu jagapūyaḥ guphau pātu mahābalaḥ || 14||
pādau pātu paraṃyoitaḥ savagaṃ kukuṭavajaḥ |
ūva pātu mahodāraḥ adhatāpātu śāṃkiraḥ || 15||
pāvayoḥ pātu śaunaḥ savadā pātu śāvataḥ |
ātaḥ pātu paraṃ mayāne yukauśalaḥ || 16||
aparāne guhaḥ pātu rāau daiyātako'vatu|
isayatu ikālaḥ atathaṃ pāviradamaḥ || 17||
bihathataṃ pātu khagī inaṣaṇaṃ kṛikāsutaḥ |
jataṃ thamādhīśaḥ itaṭhataṃ pātu pāśabhṛ || 18||
śayane pātu māṃ śūraḥ māga māṃ pātu śūrija|
uāraye vadharaḥ sadā ratu māṃ vaṭuḥ || 19||
suyaya kavacaṃ dhamakāmātha-moda|
maāṇāṃ paramaṃ maṃ rahayaṃ sava-deihanā || 20||
savaroga-śamanaṃ sava-yāidha ivanāśana|
sava-puya daṃ idayaṃ subhagaivaya vadhana || 21||
sava śubhadaṃ inayaṃ yaḥ paṭhe-pajara|
suyasusaīto vāichatātha yachita || 22||
dehāte mutamānoita kadavamanubhāvataḥ ||
|| iita kāde agaya nārada saṃvāde iśava-otaṃ
suya kavacaṃ sapūṇa ||About this kavacham — Subrahmanya
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.