Surya Kavacha By Bhairava
Surya Kavacha By Bhairava
Text in Roman script
Devotional text
sūyakavaca
{|| sūyakavaca ||}
ībhairava uvāca
yo devadevo bhagavā bhākaro mahasāṃ inidhaḥ|
gayaīnāyako bhāvā sivateita gīyate || 1||
tayāhaṃ kavacaṃ idayaṃ vapajarakāibhadha|
savamamayaṃ guṃ mūlivaārahayaka || 2||
savapāpāpahaṃ deiva duḥkhadāiranāśana|
mahākuṭhaharaṃ puyaṃ savaroginavahaṇa || 3||
savaśausamūhanaṃ saāme ivajayada|
savatejomayaṃ savadevadānavapūijata || 4||
raṇe rājabhaye ghore savapavanāśana|
mātṛkāveṭataṃ vama bhairavānaninagata || 5||
hapīḍāharaṃ deiva savasakaṭanāśana|
dhāraṇādaya deveiśa ā lokipatāmahaḥ || 6||
ivaṇunarāyaṇo deiva raṇe daiyāijaoyita|
śakaraḥ savalokeśo vāsavo'ipa idavapitaḥ || 7||
oṣadhīśaḥ śaśī deiva iśavo'haṃ bhairavevaraḥ|
maāmakaṃ paraṃ vama sivatuḥ sāramuma || 8||
yo dhāraye bhuje mūna rivavāre mahevira|
sa rājavalabho loke tejavī vaiiramadanaḥ || 9||
bahunotena ka deiva kavacayāya dhāraṇā|
iha lamīdhanāroya-vṛibhavita nāyathā || 10||
para paramā mutadavānāamipa dulabhā|
kavacayāya deveiśa mūlivaāmayaya ca || 11||
vapajarakāyaya muinaā samīirataḥ|
gāyayaṃ chada iyutaṃ devatā sivatā mṛtaḥ || 12||
māyā bījaṃ śara śatanamaḥ kīlakamīvira|
savathasādhane deiva ivinayogaḥ kītataḥ || 13||
oṃ aṃ āṃ iṃ īṃ iśaraḥ pātu oṃ sūya maivahaḥ|
uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ lalāṭaṃ me āṃ rivaḥ pātu icamayaḥ || 14||
ḷṃ ḹṃ eṃ aiṃ pātu nee mamāṇasārithaḥ|
oṃ auṃ aṃ aḥ utī pātu saḥ savajagadīvaraḥ || 15||
kaṃ khaṃ gaṃ ghaṃ pātu gaḍau sūṃ sūraḥ surapūijataḥ|
caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ ca nāsāṃ me pātu yā^rṃ ayamā bhuḥ || 16||
ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ mukhaṃ pāyā yaṃ yogīvarapūijataḥ|
taṃ thaṃ daṃ dhaṃ galaṃ pātu naṃ nārāyaṇavalabhaḥ || 17||
paṃ phaṃ baṃ bhaṃ mama kadhau pātu maṃ mahasāṃ inidhaḥ|
yaṃ raṃ laṃ vaṃ bhujau pātu mūlaṃ sakanāyakaḥ || 18||
śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ pātu vao mūlamamayoi uvaḥ|
ḻaṃ ḥ kusa sadā pātu hātho idanevaraḥ || 19||
ṅaṃ ñaṃ ṇaṃ naṃ maṃ me pātu pṛṭhaṃ idavasanāyakaḥ|
aṃ āṃ iṃ īṃ uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ nābha pātu tamopahaḥ || 20||
ḷṃ ḹṃ eṃ aiṃ oṃ auṃ aṃ aḥ ilagaṃ me'yā hevaraḥ|
kaṃ khaṃ gaṃ ghaṃ caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ kaṭa bhānumamāvatu || 21||
ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ taṃ thaṃ daṃ dhaṃ jānū bhāvā mamāvatu|
paṃ phaṃ baṃ bhaṃ yaṃ raṃ laṃ vaṃ jaghe me|āyā ivabhākaraḥ || 22||
śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ ḻaṃ ḥ pātu mūlaṃ pādau iyatanuḥ|
ṅaṃ ñaṃ ṇaṃ naṃ maṃ me pātu sivatā sakalaṃ vapuḥ || 23||
somaḥ pūva ca māṃ pātu bhaumo'nau māṃ sadāvatu|
budho māṃ diṇe pātu nai{ṛ}yā gurareva mā || 24||
pacame māṃ isataḥ pātu vāyayāṃ māṃ śanaicaraḥ|
ure māṃ tamaḥ pāyādaiśāyāṃ māṃ iśakhī tathā || 25||
ūva māṃ pātu imiharo māmadhatājagapitaḥ|
bhāte bhākaraḥ pātu mayāne māṃ idanevaraḥ || 26||
sāyaṃ vediyaḥ pātu inaśīthe ivaphurāpitaḥ|
sava savadā sūyaḥ pātu māṃ canāyakaḥ || 27||
raṇe rājakule ūte ivadāde śausakaṭe|
sagāme ca vare roge pātu māṃ sivatā bhuḥ || 28||
oṃ oṃ oṃ uta oṃ{u}{oṃ} ha sa ma yaḥ sūro'vatāmāṃ bhayā|
āṃ uṃ hahahā hasauḥ hasahasauḥ haṃso'vatā savataḥ|
saḥ saḥ saḥ sasasā nṛpānacarācaurāṇā saṃkaṭā|
pāyāmāṃ kulanāyako'ipa sivatā oṃ ha sauḥ savadā || 29||
āṃ ūṃ dadhanaṃ tathā ca tariṇabhabhaibhayā bhākaro
rāṃ ra ṃ ṃ rivavarabhayā kuṭhāca śūlāmayā|
aṃ aṃ āṃ ivivava mahāmayabhayaṃ māṃ pātu mātaḍako
mūlayātatanuḥ sadāvatu paraṃ haṃsaḥ sahaāṃśumā || 30||
iita īkavacaṃ idayaṃ vapajarakāibhadha|
savadevarahayaṃ ca mātṛkāmaveṭata || 31||
mahārogabhayanaṃ ca pāpanaṃ mamukhoidata|
guṃ yaśakaraṃ puyaṃ savaeyakaraṃ iśave || 32||
ilikhavā rivavāre tu itaye vā jamabhe iye|
aṭagadhena idayena sudhāīreṇa pāvaita || 33||
akaīreṇa puyena bhūjavica mahevira|
kanakīkāṭhalekhayā kavacaṃ bhākarodaye || 34||
vetasūeṇa ratena yāmenāveṭaye guṭī|
sauvaṇanātha saṃve dhārayemūna vā bhuje || 35||
raṇe irapūjaye deiva vāde sadisa jeyita|
rājamāyo bhaveinayaṃ savatejomayo bhave || 36||
kaṭhathā pudā deiva kuithā roganāiśanī|
iśaraḥthā guiṭakā idayā rākalokavaśakarī || 37||
bhujathā dhanadā inayaṃ tejobuiivavadhanī|
vayā vā kākavayā vā mṛtavasā ca yāganā || 38||
kaṭhe sā dhārayeinayaṃ bahupuā jāyaye|
yaya dehe bhaveinayaṃ guiṭakaiṣā mahevira || 39||
mahāāṇīmutāina āādīina pāvaita|
taehaṃ āya yathaina bhivayita na saṃśayaḥ || 40||
ikālaṃ yaḥ paṭheinayaṃ kavacaṃ vapajara|
taya sao mahādeiva sivatā varado bhave || 41||
aāvā kavacaṃ deiva pūjaye yayītanu|
taya pūjājataṃ puyaṃ jamakoiṭaṣu inaphala || 42||
śatāvata paṭhema satayāṃ rivavāsare|
mahākuṭhādato deiva muyate nā saṃśayaḥ || 43||
inarogo yaḥ paṭhema dirao vapajara |
lamīvājāyate deiva saḥ sūyasādataḥ || 44||
bhayā yaḥ paṭhe deiva kavacaṃ yahaṃ iye|
iha loke iyaṃ bhuvā dehāte mutamānuyā || 45||
iita īyāmale tae īdeivarahaye
vapajarāyasūyakavacinapaṇaṃ yaśaḥ paṭalaḥ || 33 ||About this kavacham — Shiva
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.