Bhagavad Gita — Chapter 4: Jnana Karma Sanyasa Yoga
Bhagavad Gita — Chapter 4: Jnana Karma Sanyasa Yoga
Text in Roman script
Devotional text
mūla ślokaḥśrī bhagavānuvācaimaṃ vivasvate yogaṃ proktavānahamavyayam|vivasvān manave prāha manurikṣvākave'bravīt||4.1|| mūla ślokaḥevaṃ paramparāprāptamimaṃ rājarṣayo viduḥ|sa kāleneha mahatā yogo naṣṭaḥ parantapa||4.2|| mūla ślokaḥsa evāyaṃ mayā te'dya yogaḥ proktaḥ purātanaḥ|bhakto'si me sakhā ceti rahasyaṃ hyetaduttamam||4.3|| mūla ślokaḥarjuna uvācaaparaṃ bhavato janma paraṃ janma vivasvataḥ|kathametadvijānīyāṃ tvamādau proktavāniti||4.4|| mūla ślokaḥśrī bhagavānuvācabahūni me vyatītāni janmāni tava cārjuna|tānyahaṃ veda sarvāṇi na tvaṃ vettha parantapa||4.5|| mūla ślokaḥajo'pi sannavyayātmā bhūtānāmīśvaro'pi san|prakṛtiṃ svāmadhiṣṭhāya saṃbhavāmyātmamāyayā||4.6|| mūla ślokaḥyadā yadā hi dharmasya glānirbhavati bhārata|abhyutthānamadharmasya tadā''tmānaṃ sṛjāmyaham||4.7|| mūla ślokaḥparitrāṇāya sādhūnāṃ vināśāya ca duṣkṛtām|dharmasaṃsthāpanārthāya saṃbhavāmi yuge yuge||4.8|| mūla ślokaḥjanma karma ca me divyamevaṃ yo vetti tattvataḥ|tyaktvā dehaṃ punarjanma naiti māmeti so'rjuna||4.9|| mūla ślokaḥvītarāgabhayakrodhā manmayā māmupāśritāḥ|bahavo jñānatapasā pūtā madbhāvamāgatāḥ||4.10|| mūla ślokaḥye yathā māṃ prapadyante tāṃstathaiva bhajāmyaham|mama vartmānuvartante manuṣyāḥ pārtha sarvaśaḥ||4.11|| mūla ślokaḥkāṅkṣantaḥ karmaṇāṃ siddhiṃ yajanta iha devatāḥ|kṣipraṃ hi mānuṣe loke siddhirbhavati karmajā||4.12|| mūla ślokaḥcāturvarṇyaṃ mayā sṛṣṭaṃ guṇakarmavibhāgaśaḥ|tasya kartāramapi māṃ viddhyakartāramavyayam||4.13|| mūla ślokaḥna māṃ karmāṇi limpanti na me karmaphale spṛhā|iti māṃ yo'bhijānāti karmabhirna sa badhyate||4.14|| mūla ślokaḥevaṃ jñātvā kṛtaṃ karma pūrvairapi mumukṣubhiḥ|kuru karmaiva tasmāttvaṃ pūrvaiḥ pūrvataraṃ kṛtam||4.15|| mūla ślokaḥkiṃ karma kimakarmeti kavayo'pyatra mohitāḥ|tatte karma pravakṣyāmi yajjñātvā mokṣyase'śubhāt||4.16|| mūla ślokaḥkarmaṇo hyapi boddhavyaṃ boddhavyaṃ ca vikarmaṇaḥ|akarmaṇaśca boddhavyaṃ gahanā karmaṇo gatiḥ||4.17|| mūla ślokaḥkarmaṇyakarma yaḥ paśyedakarmaṇi ca karma yaḥ|sa buddhimān manuṣyeṣu sa yuktaḥ kṛtsnakarmakṛt||4.18|| mūla ślokaḥyasya sarve samārambhāḥ kāmasaṅkalpavarjitāḥ|jñānāgnidagdhakarmāṇaṃ tamāhuḥ paṇḍitaṃ budhāḥ||4.19|| mūla ślokaḥtyaktvā karmaphalāsaṅgaṃ nityatṛpto nirāśrayaḥ|karmaṇyabhipravṛtto'pi naiva kiñcitkaroti saḥ||4.20|| mūla ślokaḥnirāśīryatacittātmā tyaktasarvaparigrahaḥ|śārīraṃ kevalaṃ karma kurvannāpnoti kilbiṣam||4.21|| mūla ślokaḥyadṛcchālābhasantuṣṭo dvandvātīto vimatsaraḥ|samaḥ siddhāvasiddhau ca kṛtvāpi na nibadhyate||4.22|| mūla ślokaḥgatasaṅgasya muktasya jñānāvasthitacetasaḥ|yajñāyācarataḥ karma samagraṃ pravilīyate||4.23|| mūla ślokaḥbrahmārpaṇaṃ brahmahavirbrahmāgnau brahmaṇā hutam|brahmaiva tena gantavyaṃ brahmakarmasamādhinā||4.24|| mūla ślokaḥdaivamevāpare yajñaṃ yoginaḥ paryupāsate|brahmāgnāvapare yajñaṃ yajñenaivopajuhvati||4.25|| mūla ślokaḥśrotrādīnīndriyāṇyanye saṃyamāgniṣu juhvati|śabdādīnviṣayānanya indriyāgniṣu juhvati||4.26|| mūla ślokaḥsarvāṇīndriyakarmāṇi prāṇakarmāṇi cāpare|ātmasaṃyamayogāgnau juhvati jñānadīpite||4.27|| mūla ślokaḥdravyayajñāstapoyajñā yogayajñāstathāpare|svādhyāyajñānayajñāśca yatayaḥ saṃśitavratāḥ||4.28|| mūla ślokaḥapāne juhvati prāṇa prāṇe'pānaṃ tathā'pare|prāṇāpānagatī ruddhvā prāṇāyāmaparāyaṇāḥ||4.29|| mūla ślokaḥapare niyatāhārāḥ prāṇānprāṇeṣu juhvati|sarve'pyete yajñavido yajñakṣapitakalmaṣāḥ||4.30|| mūla ślokaḥyajñaśiṣṭāmṛtabhujo yānti brahma sanātanam|nāyaṃ loko'styayajñasya kuto़'nyaḥ kurusattama||4.31|| mūla ślokaḥevaṃ bahuvidhā yajñā vitatā brahmaṇo mukhe|karmajānviddhi tānsarvānevaṃ jñātvā vimokṣyase||4.32|| mūla ślokaḥśreyāndravyamayādyajñājjñānayajñaḥ parantapa|sarvaṃ karmākhilaṃ pārtha jñāne parisamāpyate||4.33|| mūla ślokaḥtadviddhi praṇipātena paripraśnena sevayā|upadekṣyanti te jñānaṃ jñāninastattvadarśinaḥ||4.34|| mūla ślokaḥyajjñātvā na punarmohamevaṃ yāsyasi pāṇḍava|yena bhūtānyaśeṣeṇa drakṣyasyātmanyatho mayi||4.35|| mūla ślokaḥapi cedasi pāpebhyaḥ sarvebhyaḥ pāpakṛttamaḥ|sarvaṃ jñānaplavenaiva vṛjinaṃ santariṣyasi||4.36|| mūla ślokaḥyathaidhāṃsi samiddho'gnirbhasmasātkurute'rjuna|jñānāgniḥ sarvakarmāṇi bhasmasātkurute tathā||4.37|| mūla ślokaḥna hi jñānena sadṛśaṃ pavitramiha vidyate|tatsvayaṃ yogasaṃsiddhaḥ kālenātmani vindati||4.38|| mūla ślokaḥśraddhāvā~llabhate jñānaṃ tatparaḥ saṃyatendriyaḥ|jñānaṃ labdhvā parāṃ śāntimacireṇādhigacchati||4.39|| mūla ślokaḥajñaścāśraddadhānaśca saṃśayātmā vinaśyati|nāyaṃ loko'sti na paro na sukhaṃ saṃśayātmanaḥ||4.40|| mūla ślokaḥyogasaṃnyastakarmāṇaṃ jñānasaṃchinnasaṃśayam|ātmavantaṃ na karmāṇi nibadhnanti dhanañjaya||4.41|| mūla ślokaḥtasmādajñānasaṃbhūtaṃ hṛtsthaṃ jñānāsinā''tmanaḥ|chittvainaṃ saṃśayaṃ yogamātiṣṭhottiṣṭha bhārata||4.42||
About this parayana — Vishnu
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.