શીતલાષ્ટકમ્

शीतलाटकं
{॥ शीतलाटकं ॥}
अय ीशीतलातोय महादेव ऋिषः ।
अनुटु छदः । शीतला देवता ।
लमीबज । भवानी शतः ।
सविवफोटकिनवृयथ जपे िविनयोगः ॥
ईवर उवाच ।
वदेऽहं शीतलां देव रासभथां िदगबरा ।
माजनीकलशोपेतां शूपलकृतमतका ॥ १॥
वदेऽहं शीतलां देव सवरोगभयापहा।
यामासा िनवतत िवफोटकभयं मह ॥ २॥
शीतले शीतले चेित यो ूयाहपीिडतः ।
िवफोटकभयं घोरं िं तय णयित ॥ ३॥
यवामुदकमये तु यावा सपूजयेनरः ।
िवफोटकभयं घोरं गृहे तय न जायते ॥ ४॥
शीतले वरदधय पूितगधयुतय च ।
णटचुषः पुंसवामाहुजवनौषध ॥ ५॥
शीतले तनुजा रोगा नृणां हरिस दुयजा ।
िवफोटकिवदीणनां वमेकाऽमृतवषणी ॥ ६॥
गलगडहा रोगा ये चाये दाणा नृणा ।
वदनुयानमाेण शीतले याित सय ॥ ७॥
न मो नौषधं तय पापरोगय िवते ।
वामेकां शीतले धा नायां पयािम देवता ॥ ८॥
मृणालततुसश नािभमयसंथता ।
यवां सिचतयेेिव तय मृयुन जायते ॥ ९॥
अटकं शीतलादेया यो नरः पठेसदा ।
िवफोटकभयं घोरं गृहे तय न जायते ॥ १०॥
ोतयं पिठतयं च ाभातसमिवतैः ।
उपसगिवनाशाय परं वययनं मह ॥ ११॥
शीतले वं जगमाता शीतले वं जगपता ।
शीतले वं जगाी शीतलायै नमो नमः ॥ १२॥
रासभो गदभचैव खरो वैशाखनदनः ।
शीतलावाहनचैव दूवकदिनकृतनः ॥ १३॥
एतािन खरनामािन शीतलाे तु यः पठे ।
तय गेहे िशशूनां च शीतला न जायते ॥ १४॥
शीतलाटकमेवेदं न देयं ययकयिच ।
दातयं च सदा तमै ाभतयुताय वै ॥ १५॥
॥ इित ीकदपुराणे शीतलाटकं सपूण ॥