અઘોર મૂર્તિ કવચમ્

अघोरकवचम्अघोरमूर्तिकवचम्कवचम्
अघोरकवचम्अघोरमूर्तिकवचम्कवचम्
ॐश्रीगणेशायीगणेशायनमः।
अथअघोरकवचंलिख्यतेते।
श्रीअघोरभैरवायनमः।
भैरवीउवाच-
भगवन्करुणाम्भोधेोधेशास्त्राम्भोनिधिपारगपारग।
पुराऽस्माकं
ाकंवरोदत्तःतंदातुंमेक्षमोमोभव॥१॥
भैरवउवाच-
सत्यंपुरावरोदत्तोवरंवरयपार्वति
।
यत्किञ्चिन्मनसीष्टंस्यात्तद्दातुंातुंतेक्षमोऽस्म्यहम्हम्॥२॥
देवीउवाच-
अघोरस्य
महादेवकवचंदेवदुर्लभम्भम्।
शीघ्रंमेदययाब्रूहियद्यहंहंप्रेयसीेयसीतव॥३॥
भैरवउवाच-
अघोरकवचंवक्ष्येमहामन्त्रमयंमयंपरम्।
रहस्यंपरमंतत्त्वंनचाख्येयंेयंदुरात्मनेने॥४॥
अस्यश्रीअघोरकवचस्य
महाकालभैरवऋषिःः
अनुष्टुप्ुप्छन्दःश्रीकालाग्निरुद्रोदेवता।
क्ष्मींबीजंक्ष्मांांशक्तिःक्ष्मःकीलकं
श्रीअघोरविद्यासिद्ध्यर्थंकवचपाठेविनियोगःयोगः॥
अथमन्त्रः
अघोरेभ्योऽथ
ोऽथघोरेभ्यो
ोघोरघोरतरेभ्यः
ः।
सर्वतःतःसर्वसर्वेभ्योनमस्तेभ्योरुद्रूपेभ्यः
ः॥
ॐअघोरोमेशिवःवःपातुश्रीमेऽघोरोललाटकम्।
अघोरकवचम्अघोरमूर्तिकवचम्कवचम्
ह्रींघोरोमेऽवतांनेत्रेक्लींघोरोमेऽवताच्छती
ती॥५॥
सौःतरेभ्योऽवताङ्गडौक्षीनासांपातुसर्वतःतःक्षं।
मुखंपातुमेशर्वोऽघोरःऽघोरःसर्वोऽवताङ्गलम्लम्॥६॥
घोरश्च
मेऽवतात्स्कन्धौहस्तौज्वलन्नमोऽवतुमोऽवतु।
ज्वलनःलनःपातुमेवक्षःकुक्षिंप्रज्वलरुद्रकःकः॥७॥
पार्श्वौप्रज्वलरूपेभ्योनाभिं
ंमेऽघोररूपभृत्पभृत्।
शिश्नंमेशूलपाणिश्च
गुह्यंरुद्रःसदावतु॥८॥
कटिंंमेऽमृतमूर्तिश्च
मेढ्रेऽव्यान्नीलकण्ठकःठकः।
ऊरूचन्द्रजटःजटःपातुपातुमेत्रिपुरान्तकःकः॥६॥
जङ्घेत्रिलोचनःलोचनःपातुगुल्फौयाज्ञियरूपवान्पवान्।
अघोरोऽङ्घ्रीीचमेपातुपादौमेऽघोरभैरवः॥१०॥
पादादिमूर्धपर्यन्तमघोरात्माशिवोऽवतुवोऽवतु।
शिरसःरसःपादपर्यन्तं
ंपायान्मेऽघोरभैरवः
ेऽघोरभैरवः॥११॥
प्रभातेभातेभैरवःपातुमध्याहेाहेवटुकोऽवतु।
सन्ध्यायांायांचमहाकालोनिशायांशायांकालभैरवः॥१२॥
अर्द्धरात्रेस्वयंयंघोरोनिशान्तेऽमृतरूपधृत्पधृत्।
पूर्वेमांपातुऋग्वेदोवेदोयजुर्वेदस्तुुदक्षिणेणे॥१३॥
पश्चिमेमेसामवेदोऽव्यादुत्तरेऽथर्ववेदकःवेदकः।
आग्नेय्यामग्निरव्यान्मांांनैरृत्यांांनित्यचेतनःचेतनः॥१४॥
वायव्यां
ांरौद्ररूपोऽव्यादैशान्यांांकालशासनः।
ऊर्ध्वोऽव्यादूर्ध्वरेताश्चपातालेपरमेश्वरःरः॥१५॥
दशदिक्षुुसदापायाद्देवःेवःकालाग्निरुद्रकःकः।
अग्नेर्मांपातुकालाग्निर्वायोर्मांवायुभक्षकःकः॥१६॥
जलादौर्वामुखःमुखःपातुपथि
मांशङ्करोऽवतुरोऽवतु।
निषण्णंणंयोगध्येयोऽव्याद्गच्छन्तंवायुरूपभृत्पभृत्॥१७॥
गृहेशर्वःसदापातुबहिःःपायाद्वृषध्वजःजः।
सर्वत्रसर्वदादापातुमामघोरोऽथघोरकः॥१८॥
रणेराजकुलेदुर्गेदुर्भिक्षेशत्रुसंसदि।
अघोरकवचम्अघोरमूर्तिकवचम्कवचम्
द्यूतेूतेमारीभयेराष्ट्रेप्रलयेलयेवादिनानाकुले॥१६॥
अघोरेभ्योऽथ
ोऽथघोरेभ्योऽवतान्मांांघोरभैरवः।
घोरघोरतरेभ्यो
ोमांपायान्मन्मथसङ्गरेरे॥२०॥
सर्वतःतःसर्वसर्वेभ्योभोजनावसरेऽवतु।
नमस्तेरुद्रूपेभ्योऽवतु
ोऽवतुमांघोरभैरवः॥२१॥
सर्वत्रसर्वदाकालंदाकालंसर्वाङ्गंसर्वभीतिषुषु।
हंयंरंलंवंशंषंसंहंलंक्षःअघोरकः॥२२॥
अघोरास्त्रायायफट्पातुअघोरोमांसभैरवः।
विस्मारितंतंचयत्स्थानंानंस्थलंलंयन्नामवर्जितम्तम्॥२३॥
तत्सर्वंमामघोरोऽव्यान्मामथाघोरः
ामथाघोरःसभैरवः।
भार्यान्पुत्रान्सुहृद्वर्गान्कन्यांांयद्वस्तुुमामकम्॥२४॥
तत्सर्वंपातुमेनित्यंअघोरोमाथघोरकः।
स्नानेानेस्तवेवेजपेपाठेहोमेऽव्यात्क्षःअघोरकः॥२५॥
अघोरेभ्योऽथ
ोऽथघोरेभ्यो
ोघोरघोरतरेभ्यः
ः।
सर्वतःतःसर्वसर्वेभ्योनमस्तेभ्योरुद्रूपेभ्यः
ः॥२६॥
ॐश्रींह्रींक्लींसौःक्ष्मंपातुनित्यंमांश्रीअघोरकः।
इतीदंकवचंगुह्यंत्रिषुषुलोकेषुदुर्लभम्भम्॥२७॥
मूलमन्त्रमयंमयंदिव्यंत्रैलोक्येसारमुत्तमम्मम्।
अदातव्यमवाच्यंचकवचंगुह्यमीश्वरि॥२८॥
अप्रष्टव्यमस्तोतव्यंदीक्षाहीनेनाहीनेनमन्त्रिणाणा।
अदीक्षितायतायशिष्यायायपुत्रायायशरजन्मने
ने॥२६॥
नदातव्यं
ंनश्रोतव्यमित्याज्ञांांमामकांश‍ृणुृणु।
परंश्रीमहिमानंमानंचश‍ृणुृणुचास्यसुवर्मणःणः॥३०॥
अदीक्षितोतोयदामन्त्रीविद्यागृध्नुःुःपठेदिदम्
दम्।
सदीक्षिततइति
ज्ञेयोेयोमान्त्रिकःकःसाधकोत्तमःमः॥३१॥
यःपठेन्मनसा
नसातस्यरात्रौब्राह्मेमुहूर्त्तकेके।
पूजाकालेनिशीथेशीथेचतस्यहस्तेऽष्टसिद्धयःयः॥३२॥
अघोरकवचम्अघोरमूर्तिकवचम्कवचम्
दुःस्वप्नेबन्धनेनेधीरेकान्तारेारेसागरेभये।
पठेत्कवचराजेन्द्रंंमन्त्रीविद्यानिधिंप्रियेये॥३३॥
सर्वंतत्प्रशमंशमंयाति
भयंकवचपाठनात्।
रजः-सत्त्व-तमोरूपमघोरकवचंपमघोरकवचंपठेत्॥३४॥
वाञ्छितंतंमनसायद्यत्तत्तत्प्राप्नोतिसाधकः।
कुङ्कुमेनमेनलिखित्वाचभूर्जत्वचिरवौशिवेवे॥३५॥
केवलेनसुभक्ष्येचधारयेन्मूर्ध्निवाभुजे।
यद्यदिष्टंभवेत्तत्तत्साधकोाधकोलभतेऽचिरात्
रात्॥३६॥
यद्गृहेृहेअघोरकवचंवर्ततेतेतस्यमन्दिरेरे।
विद्याकीर्तिर्धनारोग्यलक्ष्मीवृद्धिर्नसंशयः॥३७॥
जपेच्चाघोरविद्यांांयोविनानेनैवनानेनैववर्मणाणा।
तस्यविद्याजपंहीनंतस्माद्धर्मंसदापठेत्॥३८॥
अघोरमन्त्रविद्यापिजपन्स्तोत्रंतथामनुम्।
सद्यःसिद्धिंसमायाति
अघोरस्य
प्रसादतःसादतः॥३९॥
इति
श्रीदेवदेवेशिअघोरकवचंस्मरेत्रेत्।
गोप्यंकवचराजेन्द्रंंगोपनीयंस्वयोनिवत्वत्॥४०॥
॥इति
श्रीरुद्रयामलेयामलेतन्त्रेविश्वसारोद्धारेारेतन्त्रेऽघोरसहस्रनामाख्ये
कल्पेअघोरकवचंसमाप्तम्म्॥