એકમુખી હનુમત્ કવચમ્
Ekamukhi Hanumat Kavacham
Ekamukhi Hanumat Kavacham
Text in देवनागरी script
Devotional text
ગુજરાતી script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
ीएकमुखी हनुमकवच
{॥ ीएकमुखी हनुमकवच ॥}
अथ ी एकमुखी हनुमकवचं ारयते ।
मनोजवं माततुयवेगं िजतेियं बुिमतां विरठ ।
वातामजं वानरयूथमुयं ीरामदूतं शरणं पे ॥
ीरामदूतं िशरसा नमािम ॥
ीहनुमते नमः
एकदा सुखमासीनं शकरं लोकशकर ।
पछ िगिरजाकातं कपूरधवलं िशव ॥
पावयुवाच
भगवदेवदेवेश लोकनाथ जगुरो ।
शोकाकुलानां लोकानां केन रा भवेुव ॥
सामे सकटे घोरे भूतेतािदके भये ।
दुःखदावानसततचेतसां दुःखभािगना ॥
ईवर उवाच
णु देिव वयािम लोकानां िहतकायया ।
िवभीषणाय रामेण ेणा दं च यपुरा ॥
कवचं किपनाथय वायुपुय धीमतः ।
गुं ते सवयािम िवशेषाछृणु सुदिर ॥
ॐ अय ीहनुम कवचोमय ीरामच ऋिषः ।
अनुटुछदः । ीमहावीरो हनुमा देवता। मातामज इित बीज ॥
ॐ अजनीसूनुिरित शतः । ॐ ां इित कवच ।
वाहा इित कीलक । लमणाणदाता इित बीज ।
मम सकलकायिसयथ जपे वीिनयोगः ॥
अथ यासः
ॐ ां अगुठायां नमः । ॐ तजनीयां नमः ।
ॐ ूं मयमायां नमः । ॐ अनािमकायां नमः ।
ॐ किनठकायां नमः । ॐ ः करतलकरपृठायां नमः ।
ॐ अजनीसूनवे दयाय नमः । ॐ मूतये िशरसे वाहा ।
ॐ वायुसुतामने िशखायै वष । ॐ वदेहाय कवचाय हु ।
ॐ रामदूताय नेयाय वौष । ॐ ािनवारणाय अाय फ ।
ॐ रामदूताय िवहे किपराजाय धीमही ।
तनो हनुमा चोदया ॐ हुं फ वाहा ॥ इित िदबधः ॥
अथ यान ॥
ॐ यायेालिदवाकरधृितिनभं देवािरदपपहं
देवेमुखशतयशसं देदीयमानं चा ।
सुीवािदसमतवानरयुतं सुयततवियं
संरताणलोचनं पवनजं पीताबरालकृत ॥ १॥
उमातडकोिटकटिचयुतं चावीरासनथं
मौजीयोपवीताणिचरिशखाशोिभतं कुडलाग ।
भतानािमटदं तं णतमुिनजनं वेदनादमोदं
यायेेवं िवधेयं लवगकुलपत गोपदीभूतवाध ॥ २॥
वागं िपगकेशां वणकुडलमडत ।
िनयुकमकुशलं पारावारपराम ॥ ३॥
वामहते महावृं दशायकरखडन ।
उिणदोदडं हनुमतं िविचतये ॥ ४॥
फिटकाभं वणकाित िभुजं च कृताजिल ।
कुडलयसंशोिभमुखाभोजं हर भजे ॥ ५॥
उदािदयसकाशमुदारभुजिवम ।
कदपकोिटलावयं सविवािवशारद ॥ ६॥
ीरामदयानदं भतकपमहीह ।
अभयं वरदं दोय कलये मातामज ॥ ७॥
अपरािजत नमतेऽतु नमते रामपूिजत ।
थानं च किरयािम िसिभवतु मे सदा ॥ ८॥
यो वारांिनिधमपपवलिमवोलय तापािवतो
वैदेहीघनशोकतापहरणो वैकुठतवियः ।
अाचतरासेवरमहादपपहारी रणे ।
सोऽयं वानरपुगवोऽवतु सदा युमासमीरामजः ॥ ९॥
वागं िपगकेशं कनकमयलसकुडलाातगडं
नाना िवािधनाथं करतलिवधृतं पूणकुभं ढं च
भताभीटािधकारं िवदधित च सदा सवदा सुसनं
ैलोयाणकारं सकलभुवनगं रामदूतं नमािम ॥ १०॥
उलागूलकेशलयजलधरं भीममूत कपीं
वदे रामािपमरपिरवृतं तवसारं सन ।
वागं वपं कनकमयलसकुडलाातगडं
दभोिलतभसारहरणिवकटं भूतरोऽिधनाथ ॥ ११॥
वामे करे वैिरभयं वहतं शैलं च दे िनजकठलन ।
दधानमासा सुवणवण भजेवलकुडलरामदूत ॥ १२॥
परागमिणकुडलवषा पाटलीकृतकपोलमडल ।
िदयगेहकदलीवनातरे भावयािम पवमाननदन ॥ १३॥
ईवर उवाच
इित वदित िवशेषााघवो रासे
मुिदतवरिचो रावणयानुजो
रघुवरवरदूतं पूजयामास भूयः
तुितिभरकृताथः वं परं मयमानः ॥ १४॥
वदे िवुलयसुभगवणयोपवीतं
कणे कनकिचरे कुडले धारयत ।
उचैयुमिणिकरणेिणसभािवतागं
सकौपीनं किपवरवृतं कामपं कपी ॥ १५॥
मनोजवं माततुयवेगं िजतेियं बुिमतां विरठ ।
वातामजं वानरयूथमुयं ीरामदूतं सततं मरािम ॥ १६॥
ॐ नमो भगवते दयाय नमः ।
ॐ आजनेयाय िशरसे वाहा ।
ॐ मूतये िशखायै वष ।
ॐ रामदूताय कवचाय हु ।
ॐ हनुमते नेयाय वौष ।
ॐ अनगभय अाय फ ।
ॐ नमो भगवते अगुठायां नमः ।
ॐ आजनेयाय तजनीयां नमः ।
ॐ मूतये मयमायां नमः ।
ॐ वायुसूनवे अनािमकायां नमः ।
ॐ हनुमते किनठकायां नमः ।
ॐ अनगभय करतलकरपृठायां नमः ।
अथ म उयते
ॐ ऐं ां ूं ः ।
ॐ ॐ नमो भगवते महाबलपरामाय भूतेतिपशाच
शािकनी डािकनी यिणी पूतनामारी महामारी
भैरव-य-वेताल-रास-हरासािदकं
णेन हन हन भजय भजय
मारय मारय िशय िशय महामाहेवर ावतार हुं फ वाहा ।
ॐ नमो भगवते हनुमदायाय ाय सवदुटजनमुखतभनं
कु कु ां ूं ठंठंठं फ वाहा ।
ॐ नमो भगवते अजनीगभसभूताय रामलमणानदकराय
किपसैयकाशनाय पवतोपाटनाय सुीवसाधकाय
रणोचाटनाय कुमारचािरणे गभीरशदोदयाय
ॐ ां ूं सवदुटिनवारणाय वाहा ।
ॐ नमो हनुमते सवहानुभूतभिवयतमाना दूरथा
समीपथा सवकालदुटदुबुीनुचाटयोचाटय परबलािन
ोभय ोभय
मम सवकाय साधय साधय हनुमते
ॐ ां ूं फ देिह ।
ॐ िशवं िसं ां ूं वाहा ।
ॐ नमो हनुमते परकृता तम-पराहकारभूतेतिपशाच
परटसविवनदुजनचेटकिवधा सवहा िनवारय िनवारय
वध वध पच पच दल दल िकल िकल
सवकुयािण दुटवाचं फ वाहा ।
ॐ नमो हनुमते पािह पािह एिह एिह एिह
सवहभूतानां शािकनीडािकनीनां िवषं दुटानां सविवषया
आकषय आकषय मदय मदय भेदय भेदय
मृयुमुपाटयोपाटय शोषय शोषय वल वल वल वल
भूतमडलं ेतमडलं िपशाचमडलं िनरासय िनरासय
भूतवर ेतवर चातुथकवर िवणुवर माहेवरवरा
िछिध िछिध िभिध िभिध
अिशूल-वःशूल-शरोयतरशूल-गुमशूल-िपशूल-
रासकुल-परकुल-नागकुल-िवषं नाशय नाशय
िनवषं कु कु फ वाहा ।
ॐ सवदुटहा िनवारय फ वाहा ॥
ॐ नमो हनुमते पवनपुाय वैवानरमुखाय
हन हन पापट षढट हन हन
हनुमदाया फुर फुर फ वाहा ॥
ीराम उवाच
हनुमा पूवतः पातु दिणे पवनामजः ।
तीयां पातु रोन उरयामधपारगः ॥ १॥
उदीयामूवगः पातु केसरीियनदनः ।
अधच िवणुभततु पातु मये च पाविनः ॥ २॥
अवातरिदशः पातु सीताशोकिवनाशनः ।
लकािवदाहकः पातु सवपयो िनरतर ॥ ३॥
सुीवसिचवः पातु मतकं वायुनदनः ।
भालं पातु महावीरो ुवोमये िनरतर ॥ ४॥
नेे छायाऽपहारी च पातु नः लवगेवरः ।
कपोलकणमूले तु पातु ीरामिककरः ॥ ५॥
नासाे अजनीसूनुवं पातु हरीवरः ।
वाचं ियः पातु िजवां िपगललोचनः ॥ ६॥
पातु दता फागुनेटचबुकं दैयाण ।
ओठं रामियः पातु िचबुकं दैयकोिट
पातु कठं च दैयािरः कधौ पातु सुराचतः ॥ ७॥
भुजौ पातु महातेजाः करौ तु चरणायुधः ।
नखानखायुधः पातु कु पातु कपीवरः ॥ ८॥
वो मुापहारी च पातु पाव भुजायुधः ।
लकािवभजनः पातु पृठदेशे िनरतर ॥ ९॥
नािभच रामदूततु कट पाविनलामजः ।
गुं पातु महााः सृकणी च िशवियः ॥ १०॥
ऊ च जानुनी पातु लकाासादभजनः ।
जघे पातु महाबाहुगुफौ पातु महाबलः ॥ ११॥
अचलोारकः पातु पादौ भाकरसिनभः ।
पादाते सवसवाः पातु पादागुलीतथा ॥ १२॥
सवगािन महावीरः पातु रोमािण चामवा ।
हनुमकवचं यतु पठेिा िवचाणः ॥ १३॥
स एव पुषेठो भत मुत च िवदित ।
िकालमेककालं वा पठेमासयं सदा ॥ १४॥
सव िरपू णे िजवा स पुमा ियमानुया ।
मयराे जले थवा सतवारं पठेिद ॥ १५॥
याऽपमारकुठािदतापयिनवारण ।
आकवारेऽवथमूले थवा पठितः यः पुमा ॥ १६॥
अचलां ियमानोित सामे िवजयी भवे ॥ १७॥
यः करे धारयेिनयं स पुमा ियमानुया ।
िववाहे िदयकाले च ूते राजकुले रणे ॥ १८॥
भूतेतमहादुग रणे सागरसलवे ।
दशवारं पठेाौ िमताहारी िजतेियः ॥ १९॥
िवजयं लभते लोके मानवेषु नरािधपः ।
सहयाभये चानौ शरशायातने ॥ २०॥
खलाबधने चैव काराहिनयणे ।
कायतभे विनदाहे गारोगे च दाणे ॥ २१॥
शोके महारणे चैव हिवनाशने ।
सवदा तु पठेिनयं जयमानोयसंशय ॥ २२॥
भूज वा वसने रते ौमे वा तालपके ।
िगधेनाथवा मया िलिखवा धारयेनरः ॥ २३॥
पचसतिलौहैव गोिपतं कवचं शुभ ।
गले कां बाहुमूले वा कठे िशरिस धािरत ॥ २४॥
सव कामानवानोित सयं ीरामभािषत ॥ २५॥
उलय िसधोः सिललं सलीलं यः शोकवन जनकामजायाः ।
आदाय तेनैव ददाह लकां नमािम तं ाजिलराजनेय ॥ २६॥
ॐ हनुमानजनीसूनुवयुपुो महाबलः ।
ीरामेटः फागुनसखः िपगाोऽिमतिवमः ॥ २७॥
उदिधमणचैव सीताशोकिवनाशनः ।
लमणाणदाता च दशीवय दपहा ॥ २८॥
ादशैतािन नामािन कपीय महामनः ।
वापकाले बोधे च यााकाले च यः पठे ॥ २९॥
तय सवभयं नात रणे च िवजयी भवे ।
धनधायं भवेय दुःखं नैव कदाचन ॥ ३०॥
ॐ ाडपुराणातगते नारद अगय संवादे ।
ीरामचकिथतपचमुखे एकमुखी हनुम कवच ॥About this kavacham
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.