લક્ષ્મણ ગીતા
Lakshman Gita
Lakshman Gita
Text in देवनागरी script
Devotional text
ગુજરાતી script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
श्रीलक्ष्मणगीता रामचरितमानससे दोहा सिय सुमंत्र भ्राता सहित कंद मूल फल खाइ । सयन कीन्ह रघुबंसमनि पाय पलोटत भाइ । ८९ । चौपाई उठे लखनु प्रभु सोवत जानी । कहि सचिवहि सोवन मृदु बानी । कछुक दूरि सजि बान सरासन । जागन लगे बैठि बीरासन । १ । गुहँ बोलाइ पाहरू प्रतीती । ठावँ ठावँ राखे अति प्रीती । आपु लखन पहिं बैठेउ जाई । कटि भाथी सर चाप चढ़ाई । २ । सोवत प्रभुहि निहारि निषादू । भयउ प्रेम बस हृदयँ बिषादू । तनु पुलकित जलु लोचन बहई । बचन सप्रेम लखन सन कहई । ३ । भूपति भवन सुभायँ सुहावा । सुरपति सदनु न पटतर पावा । मनिमय रचित चारु चौबारे । जनु रतिपति निज हाथ संवारे । ४ । दोहा सुचि सुबिचित्र सुभोगमय सुमन सुगंध सुबास । पलँग ग मंजु मनिदीप जहँ सब बिधि सकल सुपास । ९० । चौपाई बिबिध बसन उपधान तुराईं । छीर फेन मृदु बिसद सुहाईं । तहँ सिय रामु सयन निसि करहीं । निज छबि रति मनोज मदु हरहीं । १ । ते सिय रामु साथरीं सोए । श्रमित बसन बिनु जाहिं न जोए । मातु पिता परिजन पुरबासी । सखा सुसील दास अरु दासी । २ । जोगवहिं जिन्हहि प्रान की नाईं । महि सोवत तेइ राम गोसाईं । पिता जनक जग बिदित प्रभाऊ । ससुर सुरेस सखा रघुराऊ । ३ । रामचंदु पति सो बैदेही । सोवत महि बिधि बाम न केही । सिय रघुबीर कि कानन जोगू । करम प्रधान सत्य कह लोगू । ४ । दोहा कैकयनंदिनि मंदमति कठिन कुटिलपनु कीन्ह । जेहिं रघुनंदन जानकिहि सुख अवसर दुखु दीन्ह । ९१ । चौपाई भइ दिनकर कुल बिटप कुठारी । कुमति कीन्ह सब बिस्व दुखारी । भयउ बिषादु निषादहि भारी । राम सीय महि सयन निहारी । १ । बोले लखन मधुर मृदु बानी । ग्यान बिराग भगति रस सानी । काहु न कोउ सुख दुख कर दाता । निज कृत करम भोग सबु भ्राता । २ । जोग बियोग भोग भल मंदा । हित अनहित मध्यम भ्रम फंदा । जनमु मरनु जहँ लगि जग जालू । सम्पति बिपति करमु अरु कालू । ३ । धरनि धामु धनु पुर परिवारू । सरगु नरकु जहं लगि ब्यवहारू । देखिअ सुनिअ गुनिअ मन माही । मोह मूल परमारथु नाही । ४ । दोहा सपनें होइ भिखारि नृपु रंकु नाकपति होइ । जागें लाभु न हानि कछु तिमि प्रपंच जियँ जोइ । ९२ । चौपाई अस बिचारि नहिं कीजिअ रोसू । काहुहि बादि न देइअ दोसू । मोह निसाँ सबु सोवनिहारा । देखिअ सपन अनेक प्रकारा । १ । एहिं जग जामिनि जागहिं जोगी । परमारथी प्रपंच बियोगी । जानिअ तबहिं जीव जग जागा । जब सब बिषय बिलास बिरागा । २ । होइ बिबेकु मोह भ्रम भागा । तब रघुनाथ चरन अनुरागा । सखा परम परमारथु एहू । मन क्रम बचन राम पद नेहू । ३ । राम ब्रह्म परमारथ रूपा । अबिगत अलख अनादि अनूपा । सकल बिकार रहित गतभेदा । कहि नित नेति निरूपहिं बेदा । ४ । दोहा भगत भूमि भूसुर सुरभि सुर हित लागि कृपाल । करत चरित धरि मनुज तनु सुनत मिटहिं जग जाल । ९३ । चौपाई सखा समुझि अस परिहरि मोहू । सिय रघुबीर चरन रत होहू । कहत राम गुन भा भिनुसारा । जागे जग मंगल सुखदारा । १ ।
About this parayana — Rama
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.