અવધૂત અષ્ટકમ્ શુક દેવ સ્તુતિ

अवधूताटकं वामीशुकदेवतुितः च
{॥ अवधूताटक ॥}
ी परमामने नमः ॥
अथ परमहंस िशरोमिण-अवधूत-ीवामीशुकदेवतुितः
िनवसनं िनराकां सवदोषिववजत ।
िनरालबं िनरातकं वधूतं नमायह ॥ १॥
िनममं िनरहकारं समलोटामकाचन ।
समदुःखसुखं धीरं वधूतं नमायह ॥ २॥
अिवनािशनमामानं ेकं िवाय तवतः ।
वीतरागभयोधं वधूतं नमायह ॥ ३॥
नाहं देहो न मे देहो जीवो नाहमहं िह िच ।
एवं िवाय सतुट वधूतं नमायह ॥ ४॥
समतं कपनामां ामा मुतः सनातनः ।
इित िवाय सतुटं वधूतं नमायह ॥ ५॥
ानानदधकमणं कामसकपवजत ।
हेयोपादेयहीनं तं वधूतं नमायह ॥ ६॥
यामोहमािवरतौ वपादानमातः ।
वीतशोकं िनरायासं वधूतं नमायह ॥ ७॥
आमा ेित िनचय भावाभावौ च कपतौ ।
उदासीनं सुखासीनं वधूतं नमायह ॥ ८॥
वभावेनैव यो योगी सुखं भोगं न वाछित ।
यछालाभसतुटं वधूतं नमायह ॥ ९॥
नैव िनदाशंसायां यय िवियते मनः ।
आमीडं महामानं वधूतं नमायह ॥ १०॥
िनयं जादवथायां वनवोऽवितठते ।
िनचतं िचमयामानं वधूतं नमायह ॥ ११॥
ेयं नात ियं नात नात यय शुभाशुभ ।
भेदानिवहीनं तं वधूतं नमायह ॥ १२॥
जडं पयित नो यतु जग पयित िचमय ।
िनययुतं गुणातीतं वधूतं नमायह ॥ १३॥
यो िह दशनमाेण पवते भुवनय ।
पावनं जगमं तीथ वधूतं नमायह ॥ १४॥
िनकलं िनयं शातं िनमलं परमामृत ।
अनतं जगदाधारं वधूतं नमायह ॥ १५॥
॥ इित अवधूताटकं समात ॥