Sundarkand

श्रीसुन्दरकाण्डम् — वाल्मीकिरामायणम् (पञ्चम काण्ड)

मङ्गलाचरणम्
शान्तं शाश्वतमप्रमेयमनघं निर्वाणशान्तिप्रदं
ब्रह्माशम्भुफणीन्द्रसेव्यमनिशं वेदान्तवेद्यं विभुम् ।
रामाख्यं जगदीश्वरं सुरगुरुं मायामनुष्यं हरिं
वन्देऽहं करुणाकरं रघुवरं भूपालचूडामणिम् ॥

सर्गः १ — लङ्काभिगमनम्
ततो रावणनीतायाः सीतायाः शत्रुकर्शनः ।
ईयेष पदमन्वेष्टुं चारणाचरिते पथि ॥१॥

स मुहूर्तमिव ध्यात्वा समुद्रमवलोकयन् ।
शुशुभे हरिशार्दूलो मेरुमूर्ध्नीव केसरी ॥२॥

स कपिः समरे रामं प्रस्तुतं सुमहात्मनः ।
विक्रमस्योरसि श्रीमान् न्यधात्तरसनन्दनः ॥३॥

जग्राह वालिनस्तस्य पुत्रस्य स्वात्मरक्षणे ।
हस्तं पाशं महातेजा महावज्रं यथान्तकः ॥४॥

उत्पत्य च महावेगो गिरिमारुरुहे कपिः ।
आरोहन् शिखरं शैलं समुद्रं संप्रपश्यति ॥५॥

हनुमत्स्तोत्रम्
मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।
वातात्मजं वानरयूथमुख्यं श्रीरामदूतं शिरसा नमामि ॥

सीतादेवी हनुमानं वन्दते
यो देवः सर्वभूतानामन्तरात्मा गुहाशयः ।
तस्मात्प्रतिग्रहीष्यामि दिव्यमभ्युत्थितं शुभम् ॥

सर्गः ३५ — लङ्कादाहः
यो वै तस्यां दिशि त्वां ददर्शाग्नेर्यथा शिखाम् ।
स्थितां रामस्य दूताहं समीपे पवनात्मजम् ॥

सर्गः ५५ — हनुमान् वापसी
ब्रह्मादिभिः सुरगणैरर्चिताङ्घ्रिरवीयतः ।
धन्योऽस्मि येन मे दृष्टा जानकी जनकात्मजा ॥

एतैर्मत्प्रार्थनामानैर्गुणैर्मत्प्रयोजनैः ।
प्रीतो राघव जानाति मां हनुमाँश्च महायशाः ॥

फलश्रुतिः
सुन्दरे सुन्दरो रामः सुन्दरे सुन्दरी कथा ।
सुन्दरे सुन्दरी सीता सुन्दरे किं न सुन्दरम् ॥

श्रीराम जय राम जय जय राम ।
श्रीराम जय राम जय जय राम ॥