हिन्दी interface
भाग्य सूक्तम्

Bhagya Suktam
Text in देवनागरी script
Devotional text

भाग्यसूक्तम्म्अथवाप्रातःातःसूक्तम्म्
भाग्यसूक्तम्म्अथवाप्रातःातःसूक्तम्म्
ऋग्वेदसंहितायांतायांसप्तमंमंमण्डलंडलं, एकचत्वारिंशंंशंसूक्तम्म्।
ऋषिःः- वसिष्ठः, देवता- १लोङ्गोक्ताःाः, २-६भगः, ७उषाः,
छन्दःदः- १निचृज्जगतीगती, २, ३, ५, ७, निचृत्रिष्टुप्ुप्, ४पङ्क्तिःः, ६त्रिष्टुप्ुप्
स्वरःवरः- १निषादःषादः, २, ३, ५-७धैवतः, ४पञ्चमःमः।
प्रा॒तर॒ग्निंप्रा॒तरिन्द्रं᳚हवामहेप्रा॒तर्मि॒त्रावरु॑णाप्रा॒तर॒श्विनाना᳚।
प्रा॒तर्भगंगं᳚पू॒षणं॒ब्रह्म॑ण॒स्पतिं᳚प्रा॒तःसोमम॑मु॒तरु॒द्रंहु॑वेम॥७.०४१.०१
प्रा॒त॒र्जितंतं॒भग॑मु॒ग्रंहु॑वेमव॒यंपु॒त्रमदि॑ते॒र्योवि॑ध॒र्ता।
आ॒ध्रश्चि॒द्यंमन्य॑मानस्तु॒रश्चि॒द्राजाजा᳚चि॒द्यंभगं᳚भ॒क्षीत्याहयाह॑॥७.०४१.०२
भग॒प्रणेणे᳚त॒र्भग॒सत्य॑राधो॒भगे॒मांधिय॒मुद॑वा॒दद᳚न्नः।
भग॒प्रणो᳚जनय॒गोभि॒रश्वै॒र्भग॒प्रनृभि॑र्नृ॒वन्तःतः॑स्यामयाम॥७.०४१.०३
उ॒तेदानीं॒भग॑वन्तःतःस्यामो॒तप्र॑पि॒त्व
उ॒तमध्येये॒अह्ना᳚म्।
उ॒तोदि॑तामघव॒न्सूर्य॑स्य
व॒यंदे॒वानां᳚सुम॒तौस्याया᳚म॥७.०४१.०४
भग॑ए॒वभग॑वाँअस्तुदेवा॒स्तेनतेन॑व॒यंभग॑वन्तःतःस्यामयाम।
तंत्वावा᳚भग॒सर्व॒इज्जो᳚हवीति॒सनो᳚भगपुरए॒ताभ॑वे॒ह॥७.०४१.०५
सम॑ध्व॒रायो॒षसो᳚नमन्ततदधि॒क्रावेावे᳚व॒शुच॑येप॒दाय॑।
अ॒र्वा॒ची॒नंव॑सु॒विदंदं॒भगं᳚नो॒रथ॑मि॒वाश्वा᳚वा॒जिन॒आव॑हन्तु॥७.०४१.०६
अश्वा᳚वती॒र्गोम॑तीर्नउ॒षासो᳚वी॒रव॑तीः॒सद॑मुच्छन्तुभ॒द्राःाः।
घृ॒तंदुहा᳚नावि॒श्वतःतः॒प्रपीपी᳚तायू॒यंपा᳚तस्व॒स्तिभिः॒सदा᳚नः॥७.०४१.०७
(योमा᳚ऽग्नेभा॒गिनगंनगंसन्तमथातमथा॑भा॒गंचिकी॑ऋषति
।
अभा॒गम॑ग्ने॒तंकु॑रु॒माम॑ग्नेभा॒गिनंनं॑कुरु
॥
ॐशान्तिःः॒शान्तिःः॒शान्तिःः॑।)
स्वररहितम्तम्।
भाग्यसूक्तम्म्अथवाप्रातःातःसूक्तम्म्
प्रातरग्निंप्रातरिन्द्रंहवामहेप्रातर्मित्रावरुणाणाप्रातरश्विनाना।
प्रातर्भगंगंपूषणंब्रह्मणस्पतिंप्रातःातःसोममुतममुतरुद्रंहुवेमवेम॥७.०४१.०१
प्रातर्जितंतंभगमुग्रंंहुवेमवेमवयंपुत्रमदितेर्योविधर्ता।
आध्रश्चिद्यंमन्यमानस्तुरश्चिद्राजाजाचिद्यंभगंभक्षीत्याहयाह॥७.०४१.०२
भगप्रणेतर्भग
सत्यराधोभगेमांधियमुदवायमुदवाददन्नः।
भगप्रणोजनयगोभिरश्वैर्भग
प्रनृभिर्नृवन्तःतःस्यामयाम॥७.०४१.०३
उतेदानींभगवन्तःतःस्यामोत
प्रपित्व
उतमध्येयेअह्नाम्ाम्।
उतोदिता
तामघवन्सूर्यस्य
वयंदेवानांसुमतौस्यामयाम॥७.०४१.०४
भगएवभगवाँअस्तुदेवास्तेनतेनवयंभगवन्तःतःस्यामयाम।
तंत्वावाभगसर्वइज्जोहवीतिसनोभगपुरएताभवेह॥७.०४१.०५
समध्वरायोषसो
नमन्ततदधिक्रावेवावेवशुचयेचयेपदाय।
अर्वाचीनंचीनंवसुविदं
दंभगंनोरथमिवाश्वावाजिन
नआवहन्तु॥७.०४१.०६
अश्वावतीर्गोमतीर्नउषासोवीरवतीःसदमुच्छन्तु
भद्राःाः।
घृतंदुहानाविश्वतःतःप्रपीतापीतायूयंपातस्वस्तिभिःसदानः॥७.०४१.०७
(योमाऽग्नेेभागिनगं
नगंसन्तमथाभागंतमथाभागंचिकीऋषति।
अभागमग्नेेतंकुरु
मामग्नेेभागिनं
नंकुरु
॥
ॐशान्तिःःशान्तिःःशान्तिःः।)
ऋग्वेदसंहितायांतायांअष्टमंमंमण्डलंडलं, सप्तचत्वारिंशंशंसूक्तम्म्।
ऋषिःः- वसिष्ठः, देवता- १४-१८आदित्याउषाश्च,
छन्दःदः- १५, १६, १८,भुरिक्त्रिष्टुप्ुप्, १७स्वराट्त्रिष्टुप्ुप्, १४त्रिष्तुप्ुप्
स्वरःवरः- १४-१८धैवतः।
यच्च॒गोषुषु॑दु॒ष्ष्वप्न्यंयं॒यच्चा॒स्मेदु॑हितर्दिवःवः।
त्रि॒ताय॒तद्वि॑भावर्या॒प्त्यायाय॒परा॑वहाने॒हसो॑वऊ॒तयः॑सुऊ॒तयो॑वऊ॒तयः॑॥८.०४७.१४
नि॒ष्कंकंवा॑घाकृ॒णव॑ते॒स्रजंजं॑वादुहितर्दिवःवः।
त्रि॒तेदु॒ष्ष्वप्न्यंयं॒सर्व॑मा॒प्त्येयेपरि॑दद्मस्यनेयने॒हसो॑वऊ॒तयः॑सुऊ॒तयो॑वऊ॒तयः॑॥८.०४७.१५
तद॑न्नायाय॒तद॑पसे॒तंभा॒गमु॑पसे॒दुषे॑।
भाग्यसूक्तम्म्अथवाप्रातःातःसूक्तम्म्
त्रि॒ताय॑
चद्वि॒ताय॒
चोषो॑
दु॒ष्ष्वप्न्यंयं॑
वहाने॒हसो॑
वऊ॒तयः॑
सुऊ॒तयो॑
वऊ॒तयः॑
॥
८.०४७.१६
यथा॑क॒लांयथा॑श॒फंयथ॑ऋ॒णंसं॒नया॑मसि
।
ए॒वादु॒ष्ष्वप्न्यंयं॒सर्व॑मा॒प्त्येयेसंन॑यामस्यनेयने॒हसो॑वऊ॒तयः॑सुऊ॒तयो॑वऊ॒तयः॑॥८.०४७.१७
अजै॑ष्मा॒द्यासास॑नाम॒चाभू॒माना॑गसोव॒यम्।
उषो॒
यस्मा॑द्दु॒ष्ष्वप्न्याया॒दभै॒ष्मापाप॒
तदु॑च्छत्वनेवने॒हसो॑
वऊ॒तयः॑
सुऊ॒तयो॑
वऊ॒तयः॑
॥
८.०४७.१८
ऋग्वेदसंहितायांतायांदशमंमण्डलंडलं, चतुःषष्ट्युत्तरशततमंरशततमंसूक्तम्म्।
ऋषिःः- प्रचेताःचेताः, देवतादुःस्वप्नघ्नम्म्,
छन्दःदः- ५पङ्क्तिःः, स्वरःवरः- ५पञ्चमःमः।
अजै॑ष्मा॒द्यासास॑नाम॒चाभू॒माना॑गसोव॒यम्।
जा॒ग्र॒त्स्व॒प्नःसं॑क॒ल्पःपःपा॒पोयंद्वि॒ष्मस्तंतंसऋ॑च्छतु॒योनो॒द्वेष्टि॒तमृ॑च्छतु॥१०.१६४.०५
हरिःःॐ।
स्वररहितम्तम्।
यच्चगोषुषुदुष्ष्वप्न्यंयंयच्चास्मेदुहितर्दिवःवः।
त्रितायतायतद्विभावर्याप्त्यायायपरावहानेहसोवऊतयःसुऊतयोवऊतयः॥८.०४७.१४
निष्कंकंवाघाकृणवतेस्रजंजंवादुहितर्दिवःवः।
त्रितेतेदुष्ष्वप्न्यंयंसर्वमाप्त्येयेपरि
दद्मस्यनेहसोवऊतयःसुऊतयोवऊतयः॥८.०४७.१५
तदन्नायायतदपसेतंभागमुपसेदुषे।
त्रितायतायचद्वितायतायचोषो
दुष्ष्वप्न्यंयंवहानेहसोवऊतयःसुऊतयोवऊतयः॥८.०४७.१६
यथाकलांयथाशफंयथऋणंसंनयामसि
।
एवादुष्ष्वप्न्यंयंसर्वमाप्त्येयेसंनयामस्यनेहसो
वऊतयःसुऊतयोवऊतयः॥८.०४७.१७
अजैष्माद्यासनामासनामचाभूमानागसोवयम्।
उषोयस्माद्दुष्ष्वप्न्यादभैष्मापापतदुच्छत्वनेहसोवऊतयःसुऊतयोवऊतयः॥८.०४७.१८
अजैष्माद्यासनामासनामचाभूमानागसोवयम्।
जाग्रत्स्वप्नःसंकल्पःपःपापोयंद्विष्मस्तंतंसऋच्छतुयोनोद्वेष्टितमृच्छतु
॥१०.१६४.०५
हरिःःॐ।
भाग्यसूक्तम्म्अथवाप्रातःातःसूक्तम्म्
About this suktam

Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant

Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.
daily-pujasanskritsuktamdevotional