ಭಾರತ ಕವಚಂ

भरतकवच
{॥ भरतकवच ॥}
॥ अथ ीमदानदरामायणांतगत ी भरत कवचं ॥
अगतवाच-
अथः परं भरतय कवचं ते वदायहं ।
सवपापहरं पुयं सदा ीरामभतदं ॥ १॥
कैकेयी तनयं सदा रघुवर यकेणं यामलं
सत ीपपतेर् िवदेह तनया कातय वाये रतं ।
ीसीताधव सयपाव िनकटे तवा वरं चामरं
धृवा दिण सकरेण भरतं तं वीजयतं भजे ॥ २॥
अय ी भरतकवच मय अगय ऋिषः ।
ी भरतो देवता ।
अनुटु छदः ।
शख इित बीजं ।
कैकेयी नदनः इित शतः ।
भरतखडेवर इित कीलकं ।
रामानुज इयं ।
सतीपेवर दास इित कवचं ।
रामांशज इित मः ।
ीभरत ीयथ सकलमनोरथ िसयथ जपे िविनयोगः ॥
अथ अगुळी यासः ॥
ॐ भरताय अगुठायां नमः ।
ॐ शखाय तजनीयां नमः ।
ॐ कैकेयीनदनाय मयमायां नमः ।
ॐ भरतखडेवराय अनािमकायां नमः ।
ॐ रामानुज किनठकायां नमः ।
ॐ सत ीपेवर दासाय करतल करपृठायां नमः ॥
दयािदयासः ॥
ॐ भरताय दयाय नमः ।
ॐ शखाय िशरसे वाहा ।
ॐ कैकेयीनदनाय िशकायै वष ।
ॐ भरतखडेवराय कवचाय हुं ।
ॐ रामानुजाय नेयाय वौष ।
ॐ सत ीपेवर दासाय अाय फ ।
ॐ रामांशजेित िदबधः ॥
अथ यान ॥
रामच सयपाव थतं केकयजा सुतं ।
रामाय चामरेणैव वीजयतं मनोरमं ॥ १॥
रनकुडल केयूर ककणािद सुभूिषतं ।
पीताबर पिरधानं वनमाला िवरािजतं ॥ २॥
माडवी धौत चरणं रशना नूपुरािवतं ।
नीलोपल दलयामं िजराज समाननं ॥ ३॥
आजानुबाहुं भरत खडय ितपालकं ।
रामानुजं मतायंच शुन पिरविदतं ॥ ४॥
रामयतेणं सौयं िवु पुच समभं ।
रामभतं महावीरं वदे तं भरतं शुभं ॥ ५॥
एवं यावा तु भरतं रामपादेणं िद ।
कवचं पठनीयं िह भरतयेद मुमं ॥ ६॥
कवच ारंभः ॥
ॐ । पूवतो भरतः पातु दिणे कैकयीसुतः ।
नृपामजः तीयां िह पातूदीयां रघूमः ॥ १॥
अथः पातु यामलागः चोव दशरथामजः ।
मये भारतवषशः सवतः सूयवंशजः ॥ २॥
िशर दिपता पातु भालं पातु हिरियः ।
भृवोर् मयम जनकजा वायैक तपरोवतु ॥ ३॥
पातु जनक जामाता मम नेे सदा िह ।
कपोले माडवीकातः कणमूले मताननः ॥ ४॥
नासां मे सदा पातु कैकेयी तोषवधनः ।
उदारागो मुखे पातु वाण पातु जटाधरः ॥ ५॥
पातु पुकरतातो मे िजवां दता भामयः ।
िचबुकं वकलधरः कठे पातु वराननः ॥ ६॥
कधौ पातु िजताराित भुजौ शुन विदतः ।
करौ कवचधारीच नखा खगधरोवतु ॥ ७॥
कुौ रामानुजः पातु वः ी रामवलभः ।
पाव राघव पावथः पातु पृठं सुभाषणः ॥ ८॥
जठरं च धनुधरी नाभ शरकरोवतु ।
कट पेणः पातु गुं रामैकमानसः ॥ ९॥
रामिमः पातु िलगमू ीरामसेवकः ।
निदाम थतः पातु जानुनी मम सवदा ॥ १०॥
ी रामपातुकाधारी पातु जघे सदा मम ।
गुफौ ीराम बधुच पादौ पातु सुराचतः ॥ ११॥
रामाापालकः पातु ममागाय सवदा ।
मम पादागुळीः पातु रघुवंश सुभूषणः ॥ १२॥
रोमािण पातु मे रयः पातु राौ सुधीर् मम ।
तूणीरधारी िदवसे िद पातु मम सवदा ॥ १३॥
सवकालेषु मां पातु पाचजयः सदा भुिव ।
एवं ीभरयेदं सुतीण कवचं शुभं ॥ १४॥
मया ोतं तवाे िह महामगल कारकं ।
तोाणा मुमं तोिमदं ेयं सुपुयदं ॥ १५॥
पठनीयं सदा भया रामचय हषदं ।
पिठवा भरतयेदं कवचं रघुनदनः ॥ १६॥
यथा याित परं तोषं तथा वकवचेनन ।
तमादेत सदा जयं कवचाना मनुमं ॥ १७॥
अया पठना मयः सव कामानवानुया ।
िवाकामो लभेवां पुकामो लभे सुतं ॥ १८॥
पनीकामो लभे पन धनाथ धन मानुया ।
य मनोिभ लिषतं त कवचपाठतः ॥ १९॥
लयते मानवैर सयं सयं वदायहं ।
तमा सदा जपनीयं रामोपासक मानवैः ॥ २०॥
इित ी शतकोिटरामचिरतांतगत ीमदानदरामायणे
वामकीये मनोहरकाडे ी भरतकवचं सपूण ॥