ಅಘೋರ ಸ್ತವ

श्रीअघोरस्तवःतवः
श्रीअघोरस्तवःतवः
सकलभुवननाथंसर्वदंदंसर्वन्द्यं
सहमनुमनुनाथंपूजयित्वाव
ासशक्तिम्म्।
परमशिवमघोरास्त्राख्यमन्त्राधिराजंराजं
परिमितविषयाभिर्वाग्भिरभ्यर्चयामःयामः॥१॥
यत्पाशसंहृतिषुषुपाशुपतंमहास्त्रं
ग्रन्थिप्रभेदनविधौधौक्षुरिकास्त्रमाहुःमाहुः।
विघ्नस्तुतौतुतौचशकलीकरणेशिवास्त्रं
वन्देदेतदस्त्रमहमैशमघोरसंज्ञम्महमैशमघोरसंज्ञम्॥२॥
यस्तेतेबिभर्तिनिजमूर्धनिमन्त्रचक्रंं
योवाबिभर्त्यवयवेषुवयवेषुतदक्षराणि
।
सोऽयंनिरस्ययनिखिलग्रहभूतरोगान्हभूतरोगान्(हेयं)
जित्वास्त्रनायकरिपूनतिवृद्धिमेति॥३॥
वज्रंशक्तिर्दण्डखड्गाहिपाशान्पाशान्
वायोरस्त्रं
ंसागदा(शङ्खंखं?) चत्रिशूलम्शूलम्।
पद्मंमंचक्रंंसाधयन्ति
स्वकृत्यंयं
लब्ध्वाज्ञांाज्ञांतेदिग्भृतामायुधानि॥४॥
नभवति
विषपीडाषपीडानारिपीडापीडानचाधिः
ः
नखलुनिखिलरोगालरोगानापि
भूतग्रहार्तिःः।
नधनहरणभीतिर्नाभिचारस्यय
तेषां
सकृदपि
भुवनेत्वांवांयेऽस्त्रराजंराजंस्मरन्ति॥५॥
मन्त्रीजपाकुसुमसन्निभभीममूर्तिंं
त्वांवांघोरमूर्धपरिपिङ्गलकेशपङ्क्तिम्म्।
दंष्ट्राकरालवदनंाकरालवदनंतटिदाभजिह्वंवं
व्यात्ताननंताननंरविशशिज्वलनोग्रनेत्रम्म्॥६॥
श्रीअघोरस्तवःतवः
नागेन्द्रभूषणकपालकृताङ्कमालाकमाला-
शोभान्वितं
तंभ्रुकुटिभङ्गकरालवक्त्रम्म्।
धूम्राम्बरंब
रंमुखरनूपुरमष्टबाहुंटबाहुं
ध्यायन्यायन्प्रसिध्यतिझणत्क्वणकिङ्किणीकम्णीकम्॥७॥
त्वांवांदक्षिणैःणैःकरतलैरसिशूलमूल
शूलमूल-
शक्तिंं(क्तीःतीः) डमड्डमरुकंडमरुकंचषकंदधानं(?) ।
खेटंत्रिशूलनृकपालसुरेन्द्रशस्त्रा-
ण्यारब्धयात्रमरिमर्दनमाश्रितोऽस्मि॥८॥
कर्णद्वयेवयेकरयुगेभुजयोश्चच
युग्मे
पार्श्वद्वयेवयेपदयुगेकटिमण्डलेमण्डलेच।
कुक्षौगलेशिरसिनाथचतुर्दशाहीन्शाहीन्
तत्तद्विभूषणकृतात्मतनूर्बिभर्षि॥९॥
वामेशूलदलेस्थितस्तवतवहरिःःश्रीनीलरुद्रःपुन-
र्मध्येयेदक्षिणतोणतोविधिःसुफलकेगौरीगुहःकुम्भकेभ
के।
दण्डाग्रेगणनायकोदिनकरोनकरोदण्डेऽस्यय
मूलेस्मरःमरः
तेनाघाहिगलग्रहोन्मदरिपूनस्त्रेशेशनिर्नाशयशय॥१०॥
त्वांवांसात्त्विकंकंधवलरूपमुपास्यय
मोक्षं
सम्प्राप्नुवन्तिमनुजाःसुखसन्निविष्टम्ट
म्।
आरक्तवर्णमदमद(थ) राजसमुद्धताङ्गग
मा(साद)यन्तिसकलाभिमतार्थसिद्धिम्
म्॥११॥
शत्रुक्षयायुक्षयायसकलामयनाशनाय
सर्वोपसर्गहतयेहतयेचतवातिरौद्रम्म्।
कृष्णंण
ंकृपानिलयतामसमेवलयतामसमेवशस्तंतं
यानोद्यतंयतंयतिवराःवराःकथयन्ति
रूपम्॥१२॥
यद्वावादमद्दमरुकासिपिशाचशूलशाचशूल-
मूलानि
दक्षिणकरैरवरैःणकरैरवरैःकपालम्।
त्वांवांखेटकेनवरघण्टिकया
कयाचशूल-
मध्यंयंदधानमहमष्टभुजंटभुजंनमामि
॥१३॥
आकर्षणेणेनिखिलरोगहतौलरोगहतौरिपूणांपूणां
श्रीअघोरस्तवःतवः
स्तम्भेभेवशीकरणमोहनदीपनेषु।
युद्धोद्यतंयतंतवपुर(वपु)स्तटिदंशुभीमंदंशुभीमं
स्मृत्वोग्रदंष्ट्रमचिरेणरेणफलंलभन्तेत
े॥१४॥
कृष्णप्रभंभंत्रिनयनंनयनंत्रिभुजंभुजंत्रिपादंपादं
भीमंमहाशनिरवंरवंविकटाट्टहासम्टहासम्।
त्वांवांसूचिमुष्टिहननैरहिभूषिताङ्गंगं
ध्यायन्तिधावनपरंरिपुमारणादौपुमारणादौ॥१५॥
त्वांवांषड्भुजंजंत्रिनयनंनयनंशशिकान्तरूपंतरूपं
पद्माननंमाननंविधृतभूषणमूर्धकेशम्केशम्।
वामेकपालधनुषीदधतंसखेटं
शूलंशरंचपरतःप्रणतोऽस्मिसासिम्
म्॥१६॥
व्याधादरि(वरि)प्रमथनेमथनेसति
भूमिकम्पेप
े
दाहेदिशांशांप्रचुरवृष्टिषुषुचण्डवाते।
पापक्षयेसकलवृद्धिषु
षुशान्तिकादौकादौ
भीतौचदेवतवरूपमिदं
दंस्मरन्ति॥१७॥
सजलघनघनाभंभीमदंष्ट्रंंत्रिनेत्रं
भुजगधरमघोरंरक्तवस्त्राङ्गरागम्गरागम्।
परशुडमरुखड्गान्गान्खेटकंबाणचापौ
त्रिशिखनरकपालेखनरकपालेबिभ्रतंतंभावयामि
॥१८॥
शूलंमूलंपिशाचंशाचंशरमसिसृणियुक्टङ्कयुग्भिण्डिपालंपालं
वज्रंतत्स्थूलमध्यंयंडमरुकमपरैर्घण्टिकां
कांचापखेटौ।
पाशंचक्रंंचदण्डंभुजगमनलकंदक्षिणैर्बाहुदण्डैहुदण्डै-
र्मध्येयेत्वांवांविद्युदाभंयुदाभंविजयिनमनिशंशंघोरनाथंभजामः॥१९॥
केऽप्यष्टकाधिकसहस्रकरंकरंविदुस्त्वा-
मन्येऽपिचाष्टशतहस्तमतर्क्यवेषम्वेषम्।
केचिद्द्विपञ्चकरमष्टभुजंटभुजंपरेऽपि
केचिच्चतुर्भुजयुतंजयुतंकतिचिद्द्विबाहुम्बाहुम्॥२०॥
केचिद्वदन्तिधृतषोडशबाहुदण्ड-
मन्येयेपुनर्द्विनवसङ्ख्यकरारविन्दम्दम्।
त्वांवांसर्वतःतःप्रसृतपाणिपदंपदंतुशैवं
श्रीअघोरस्तवःतवः
तेजःसुदुस्सहतरंस
हतरंवयमामनामः॥२१॥
त्वांवांबाहुमूलवलयीकृततक्षकाहिंं
तन्मध्यवेष्टितमहादृढपूर्वपद्मम्म
्।
पादाब्जसंस्थकुलिकं
कंकरपद्मशोभंमशोभं
दण्डेकटीघटितवासुकिमेखलाङ्कम्क
म्॥२२॥
त्वांवांशङ्खपालभुजगेन्द्रकृतोपवीतंकृतोपवीतं
जानुद्वयस्फुरदनन्तमहोरगेन्द्रम्म्।
लूतादिवृश्चिकविराजिविराजिताङ्गंगं
कर्कोटकाहिपरिभूषितकण्ठभागम्तकण्ठभागम्॥२३॥
त्वांवांप्रस्फुरच्छिखिनिभोर्ध्वकचंकचंस्फुरन्तंतं
घोराननंविकृतघोरतराहिभूषम्भूषम्।
वन्दामहेदामहेवरतनुंवररूपशोभं
वक्षोल्लसच्चटचटारवरुण्डमालम्च
टचटारवरुण्डमालम्॥२४॥
आम्रेडितप्रयुतसङ्ख्यतटित्कृतास्थि-
मालाधरंकहकहारवभोगिभूषम्
भूषम्।
भूयोवमज्ज्वलनदीप्तललाटनेत्रं
त्वांवांहुङ्कृतेनतेनममघातयघातयारीन्॥२५॥
चक्रोद्धृतप्रणवफट्कृतसम्पुटंपुटंते
मन्त्रोत्तमंतमंजपति
यःसममङ्गमन्त्रैःैः।
अस्मात्परंपरंमनुशतैःकिमिहाल्पसारैपसारै-
रायातमिष्टमनिशं
शंत्वयिसिद्धिमेति॥२६॥
यःपञ्चषड्भिर्द्विदशाष्टयुग्मैर्वर्णैर्मनोज्ञैःनोज्ञैःपरिकल्पिताङ्गःगः।
ऋष्यादिकंकंबीजसशक्तिकीलयुक्त्यातिसञ्चिन्त्यजपेत्सस
धन्यःयः॥२७॥
योमस्तकेऽलिकतलेकतलेनयनद्वयेवयेच
मध्येयेभ्रुवोस्तवतवमनोरिहहनासिकायाम्
कायाम्।
कर्णद्वयेवयेहनुयुगेद्विजपङ्क्तियुग्मेयुग्मे
कण्ठेऽसयोश्चच
जठरेस्तनयोःतनयोःक्रमेणमेण॥२८॥
वर्णान्निवेशयतिवक्षसि
नाभिदेशे
देशे
बाहुप्रकोष्ठतलपाणिषु
षुवामतश्चच
।
श्रीअघोरस्तवःतवः
स्फिज्यूरुजानुतलतश्चरणेषुचरणेषुतद्वव-
त्पायौपायौसलिङ्गवृषणेगवृषणेचरमाङ्गदेशेगदेशे॥२९॥
पार्श्वद्वयेवयेहृदि
चतालुनि
साधकेन्द्रः
ः
पूजाविधौधौजपविधौधौचसुसम्प्रदायःदायः।
(सोऽयंनिरस्यय) निखिलार्तिमनेकसौख्याया-
न्यासादयत्यनिमिषैरपिपूज्यमानःय
मानः॥३०॥
त्वांवांशेषकलृप्तवलयाङ्कितपाणिपद्मंम
ं
कर्कोटकाहिपरिभूषितदामशोभम्तदामशोभम्।
वक्षःस्थलाभरणतक्षकनागशोभंथ
लाभरणतक्षकनागशोभं
पद्माख्यनागपरिकल्पितहारभूषम्तहारभूषम्॥३१॥
सुश्वेतपद्मपरिक्लृप्तललाटशोभंतललाटशोभं
मध्याङ्गलग्नकुलिकोदरबन्धनागम्धनागम्।
केचित्कटीघटितभूषितशङ्खपालंखपालं
कर्णावतंसवरवासुकिमामनन्ति॥३२॥
चर्मासिचापशरवज्रपरश्वथाङ्गग-
शूलादिमध्यसृणिदण्डधरैश्चच
हस्तैःतैः।
पञ्चाननंचाननंधवलदंष्ट्रमगाधनेत्रं
त्वामञ्जनाभमरिभीषणमाश्रयामःयामः॥३३॥
हस्तैरभीवरपरश्वथकृष्णसारणसार-
युक्तैश्चतुर्भिरभिशोभितमाननैश्चच।
त्वांवांपूजयन्निह
हसहस्रदलाब्जसंस्थंथं
वाञ्छांछ
ांव्रजेद्दशभिरावरणैरुपेतम्रावरणैरुपेतम्॥३४॥
काल्याद्याभिःपरिवृततनुंवृततनुंशक्तिभिर्दिग्गताभि-
स्तन्मध्यस्थैःथैःपरिचिततनुंततनुंभीषणाद्यैश्चच
रन्ध्रैःैः।
ब्राह्म्याद्याभिर्दिशिदिशितनुं(वृतं) मातृभिर्लोकपालैः
कपालैः
साङ्गंगंध्यायन्यायन्जपति
सुमतिर्भूतलेतलेयःसधन्यःयः॥३५॥
कृत्वाव
ाचक्रंंरजोभिस्तवत
वतदनुगुणैःकर्णिकाकेसराढ्यंयं
मध्येयेचद्वादशारंवादशारंकृतनियमविधिः
ःषोडशारंचबाह्येये।
मध्येयेत्वांवांपूजयित्वाव
ादिशिदिशिपरितःतःकेसरेष्वष्टशक्तीत
ी-
रिच्छादिद्वादशारेष्वथवथयजति
महास्त्राणिचत्वारिदिक्षुक्षु॥३६॥
श्रीअघोरस्तवःतवः
शेषारेष्वष्टरुन्द्रान्विदिगुदिततनून्ततनून्भीषणाभीषणादीन्
बाह्येऽस्त्रैरात्मदिक्स्थैःैःसहकुलिशमुखैर्भौतिकादीनि
चाष्टौटौ।
तस्याधिव्याधिनाशःनाशःसकलमभिमतं
मतंशत्रुनाशश्चचसद्यःयः
शान्तिःपुष्टिश्चचविद्यायाधनमपरिमितं
तंक्षेत्रसम्पत्तिरन्तेत
े॥३७॥
यस्त्वांांयुद्धोद्यताङ्गंगंयजति
कृतमतिर्भास्कराद्यैर्गणेशैःणेशैः
क्षेत्रेशैःेशैःकोणसंस्थैःथ
ैःत्रिदशपतिमुखैरष्टरुद्रैःैःपरीतम्।
आद्येयेतज्ज्ञानरूपप्रभृतिभिरपरेरपरेवीरघोषादिरुद्रै
ै-
स्तद्बाह्यस्थैश्चतुर्थद्रविणपतिमुखैःमुखैःपञ्चमेचमेकालमुख्यैःय
ैः॥३८॥
षष्ठेठेचोच्छुष्ममुख्यैरनिशमभिमुखैःमुखैःसप्तमेतमेविष्णुमुख्यैयै-
रन्यस्मिन्न्तीक्ष्णदंष्ट्रप्रभृतिभिरमरेशादिभिश्चापरस्मिन्न्।
आधारेलोकपालैर्दिशिदिशि
दशमेसायुधैःसेव्यमानंयमानं
भोगानास्वाद्यय
सर्वान्न्भुवि
तनुविरमेरमेमोक्षमाप्नोति
सोऽयम्॥३९॥
चक्रंंस्रग्वज्रशक्तीर्डमरुपरशुघण्टाहिखड्गप्रखेटान्खेटान्
बिभ्राणंाणंदण्डपाशौध्वजनरशिरसीरसीचापबाणौभुजैश्चच
।
दोर्भ्यांंद्वाभ्यांयांमहास्त्रंनियुतरविनिभंभंलूतमुण्डाहिभूषंभूषं
चार्काभंभंकुण्डलाढ्यंय
ंकुमतविहतयेहतयेघोरनाथंभजामः॥४०॥
विद्युन्मालानलाभंमालानलाभंभुजगपरिवृतंवृतंभीषणंनिम्ननेत्रं
शूलंपाशंचघण्टामनलमसिमहाखेटकौ
महाखेटकौप्रज्वलन्तौतौ।
सव्येऽभीशक्तिचापानचापानशरपरशुरुजादक्षिणेणेघोरवक्त्रंं
पार्श्वेघोरास्त्रमेवंमेवंनियमितमनसातमनसासंयजेसर्वसिद्ध्यैै॥४१॥
जप्त्वायुतंायुतं(तवमनूत्तमतम)मिष्टट(मङ्गग)युक्तंतं
हुत्वाव
ासहस्र(मपकृत्यय
)मपाकरोति
।
सन्ध्यासुासुचाष्टसहितंतंशतमत्रजप्त्वा
ध्यायन्यायन्कुबेरसदृशंश्रियमेतिमर्त्यःः॥४२॥
आधारनाभिहृदये
हृदयेचगलेचतालु-
भ्रूमध्यमूर्ध्न्यखिलशक्तिपदेषुपदेषुदेवम्।
तेजोमयंसरति
यःक्रमशश्चचमोक्षं
योव्युत्क्रमेणमेणसनरःपुनरेति
भोगम्॥४३॥
यद्वैभवंवैभवंतवमहास्त्रमहानुभावंमहानुभावं
श्रीअघोरस्तवःतवः
स्तोतुंतोतुंनमन्त्रपतयस्तदशेषमीशाःतदशेषमीशाः।
काशक्तिरत्रवदतादृशमीदृशानां
कश्चैकदेशगणकोचैकदेशगणकोगणकीर्तिमेति
॥४४॥
एतामघोरास्त्रपदानुविद्धांध
ां
यःस्तोत्रमालांमालांपठति
त्रिसन्ध्यम्म्।
विजित्यय(निर्जित्यय)शत्रून्ून्विगतामयोऽसौगतामयोऽसौ
प्राप्नोत्यशेषानपिवाञ्छितार्थान्न्॥४५॥
॥इति
श्रीअघोरस्तवःतवःसम्पूर्णः॥