ಪಿತೃ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಪಿತೃ ಸ್ತುತಿ
Pitru Stotram Pitru Stuti
Pitru Stotram Pitru Stuti
Text in देवनागरी script
Devotional text
ಕನ್ನಡ script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
िपतृतों िपतृतुितः
{॥ िपतृतुित ॥}
ीगाडे महापुराणे िपतृतोे िचतों नाम
ऊननविततमोऽयायातगत ।
िचवाच ।
नमयेऽहं िपतॄभया ये वसयिधदेवत । देवताः
देवैरिप िह तयते ये ाेषु वधोरैः ॥ १॥ १,८९.१३
नमयेऽहं िपतॄवग ये तयते महषिभः ।
ाैमनोमयैभया भुतमुतमभीसुिभः ॥ २॥ १,८९.१४
नमयेऽहं िपतॄवग िसाः सतपयित या ।
ाेषु िदयैः सकलैपहारैरनुमैः ॥ ३॥ १,८९.१५
नमयेऽहं िपतॄभया येऽयते गुकैदिव ।
तमयवेन वाछिरृिमायितक परा ॥ ४॥ १,८९.१६
नमयेऽहं िपतॄमयरयते भुिव ये सदा ।
ाेषु याभीटलोकपुटदाियनः ॥ ५॥ १,८९.१७
नमयेऽहं िपतॄिवैरयते भुिव ये सदा ।
वािछताभीटलाभाय ाजापयदाियनः ॥ ६॥ १,८९.१८
नमयेऽहं िपतॄये वै तयतेऽरयवािसिभः ।
वयैः ाैयताहारैतपोिनधूतकमषैः ॥ ७॥ १,८९.१९
नमयेऽहं िपतॄिवैनठकैधमचािरिभः ।
ये संयतामिभनयं सतयते समािधिभः ॥ ८॥ १,८९.२०
नमयेऽहं िपतॄाै राजयातपयित या ।
कयैरशेषैविधवलोकयफलदा ॥ ९॥ १,८९.२१
नमयेऽहं िपतॄवैयैरयते भुिव ये सदा ।
वकमिभरतैनयं पुपधूपानवािरिभः ॥ १०॥ १,८९.२२
नमयेऽहं िपतॄाे शूैरिप च भततः ।
सतयते जगकृनं नाना याताः सुकािलनः ॥ ११॥ १,८९.२३
नमयेऽहं िपतॄाे पाताले ये महासुरैः ।
सतयते सुधाहारायतदभमदैः सदा ॥ १२॥ १,८९.२४
नमयेऽहं िपतॄाैरयते ये रसातले ।
भोगैरशेषैविधवनागैः कामानभीसुिभः ॥ १३॥ १,८९.२५
नमयेऽहं िपतॄाैः सपः सतपतासदा ।
तैव िविधवमभोगसपसमिवतैः ॥ १४॥ १,८९.२६
िपतॄनमये िनवसित सााे देवलोकेऽथ महीतले वा ।
तथाऽतिरे च सुरािरपूयाते वै तीछतु मयोपनीत ॥ १५॥ १,८९.२७
िपतॄनमये परमाथभूता ये वै िवमाने िनवसयमूतः ।
यजित यानतमलैमनोिभयगीवराः लेशिवमुतहेतू ॥ १६॥ १,८९.२८
िपतॄनमये िदिव ये च मूतः वधाभुजः कायफलािभसधौ ।
दानशताः सकलेसतानां िवमुतदा येऽनिभसंिहतेषु ॥ १७॥ १,८९.२९
तृयतु तेऽमिपतरः समता इछावतां ये िदशित कामा ।
सुरविमविमतोऽिधकं वा गजावरनािन महागृहािण ॥ १८॥ १,८९.३०
सोमय ये रमषु येऽकिबबे शुले िवमाने च सदा वसित ।
तृयतु तेऽमिपतरोऽनतोयैगधािदना पुटिमतो जतु ॥ १९॥ १,८९.३१
येषां हुतेऽनौ हिवषा च तृतय भुजते िवशरीरसंथाः ।
ये िपडदानेन मुदं याित तृयतु तेऽमिपतरोऽनतोयैः ॥ २०॥ १,८९.३२
ये खगमांसेन सुरैरभीटैः कृणैतलैदय मनोहरैच ।
कालेन शाकेन महषवयः सीिणताते मुदम यातु ॥ २१॥ १,८९.३३
कयायशेषािण च यायभीटायतीव तेषां मम पूिजताना ।
तेषाच सािनयिमहातु पुपगधाबुभोयेषु मया कृतेषु ॥ २२॥ १,८९.३४
िदनेिदने ये ितगृणतेऽच मासातपूया भुिव येऽटकासु ।
ये वसरातेऽयुदये च पूयाः यातु ते मे िपतरोऽ तुट ॥ २३॥ १,८९.३५
पूया िजानां कुमुदेदुभासो ये ियाणां वलनाकवणः ।
तथा िवशां ये कनकावदाता नीलीभाः शूजनय ये च ॥ २४॥ १,८९.३६
तेऽमसमता मम पुपगधधूपाबुभोयािदिनवेदनेन ।
तथाऽनहोमेन च याित तृत सदा िपतृयः णतोऽम तेयः ॥ २५॥ १,८९.३७
ये देवपूवयिभतृतहेतोर ित कयािन शुभातािन ।
तृताच ये भूितसृजो भवित तृयतु तेऽमणतोऽम तेयः ॥ २६॥ १,८९.३८
रांिस भूतायसुरांतथोािणशयतु विशवं जाना ।
आाः सुराणाममरेशपूयातृयतु तेऽमणतोऽमतेयः ॥ २७॥ १,८९.३९
अनवाा बहषद आयपाः सोमपातथा ।
जतु तृत ाेऽमिपतरतपता मया ॥ २८॥ १,८९.४०
अनवााः िपतृगणाः ाच रतु मे िदश ।
तथा बहषदः पातु यायां मे िपतरः सदा ।
तीचीमायपातदुदीचीमिप सोमपाः ॥ २९॥ १,८९.४१
रोभूतिपशाचेयतथैवासुरदोषतः ।
सवतः िपतरो रां कुवतु मम िनयशः ॥ ३०॥ १,८९.४२
िववो िववभुगारायो धम धयः शुभाननः ।
भूितदो भूितकृूितः िपतॄणां ये गणा नव ॥ ३१॥ १,८९.४३
कयाणः कयदः कत कयः कयतरायः ।
कयताहेतुरघः षिडमे ते गणाः मृताः ॥ ३२॥ १,८९.४४
वरो वरेयो वरदतुटदः पुटदतथा ।
िववपाता तथा धाता सतैते च गणाः मृताः ॥ ३३॥ १,८९.४५
महामहामा मिहतो मिहमावामहाबलः ।
गणाः पच तथैवैते िपतॄणां पापनाशनाः ॥ ३४॥ १,८९.४६
सुखदो धनदचायो धमदोऽयच भूितदः ।
िपतॄणां कयते चैव तथा गणचतुटय ॥ ३५॥ १,८९.४७
एकशपतृगणा यैयतमिखलं जग ।
त एवा िपतृगणातुयतु च मदािहता ॥ ३६॥ १,८९.४८
माडेय उवाच ।
एवं तु तुवततय तेजसोरािशतः ।
ादुबभूव सहसा गगनयातकारकः ॥ ३७॥ १,८९.४९
तृवा सुमहेजः समाछा थतं जग ।
जानुयामवन गवा िचः तोिमदजगौ ॥ ३८॥ १,८९.५०
िचवाच ।
अचतानाममूतनां िपतॄणां दीततेजसा ।
नमयािम सदा तेषां यािननां िदयचुषा ॥ ३९॥ १,८९.५१
इादीनां च नेतारो दमारीचयोतथा ।
सतषणां तथाऽयेषां तानमयािम कामदा ॥ ४०॥ १,८९.५२
मवादीनां च नेतारः सूयचमसोतथा ।
तानमयायहं सविपतॄनयुदधाविप ॥ ४१॥ १,८९.५३
नाणां हाणां च वावयोनभसतथा ।
ावापृिथयोच तथा नमयािम कृताजिलः ॥ ४२॥ १,८९.५४
जापतेः कयपाय सोमाय वणाय च ।
योगेवरेयच सदा नमयािम कृताजिलः ॥ ४३॥ १,८९.५५
नमो गणेयः सतयतथा लोकेषु सतसु ।
वायभुवे नमयािम णे योगचुषे ॥ ४४॥ १,८९.५६
सोमाधारािपतृगणायोगमूतधरांतथा ।
नमयािम तथा सोमं िपतरं जगतामह ॥ ४५॥ १,८९.५७
अनपांतथैवायानमयािम िपतॄनह ।
अनसोममयं िववं यत एतदशेषतः ॥ ४६॥ १,८९.५८
ये च तेजिस ये चैते सोमसूयनमूतयः ।
जगविपणचैव तथा विपणः ॥ ४७॥ १,८९.५९
तेयोऽिखलेयो योिगयः िपतृयो यतमानसः ।
नमोनमो नमतेऽतु सीदतु वधाभुजः ॥ ४८॥ १,८९.६०
इित ीगाडे महापुराणे पूवखडे थमांशाये आचारकाडे
िचकृतिपतृतों नामैकोननविततमोऽयायातगत ।About this stotram — Rama
A Stotram is a Sanskrit hymn of praise composed by great sages and poet-saints such as Adi Shankaracharya. Stotrams describe the deity’s form, qualities and deeds in richly poetic language, and chanting them is said to purify the intellect and awaken devotion. Many stotrams carry a phala-shruti — a closing verse describing the benefits of recitation.
How to chant
Stotrams reward slow, attentive chanting. Read the meaning once before you begin so the verses resonate as you recite. Early morning (Brahma Muhurat) is ideal, but any quiet time works. If Sanskrit feels difficult, chant along with the transliteration and let the rhythm settle naturally over a few days of practice.