ഏകാക്ഷര ഗണപതി കവചം

एकारगणपितकवच
{॥ एकारगणपितकवच ॥}
ीगणेशाय नमः ।
नमतमै गणेशाय सविवनिवनािशने ।
कायरभेषु सवषु पूिजतो यः सुरैरिप ॥ १॥
पावयुवाच ।
भगव देवदेवेश लोकानुहकारकः ।
इदानी ोतृिमछािम कवचं यकािशत ॥ २॥
एकारय मय वया ीतेन चेतसा ।
वदैतििधवेव यिद ते वलभायह ॥ ३॥
ईवर उवाच ।
ृणु देिव वयािम नायेयमिप ते ुव ।
एकारय मय कवचं सवकामद ॥ ४॥
यय मरणमाेण न िवनाः भवित िह ।
िकालमेककालं वा ये पठित सदा नराः ॥ ५॥
तेषां वािप भयं नात सामे सकटे िगरौ ।
भूतवेतालरोिभहैचािप न बायते ॥ ६॥
इदं कवचमावा यो जपे गणनायक ।
न च िसिमानोित मूढो वषशतैरिप ॥ ७॥
अघोरो मे यथा मो माणामुमोमः ।
तथेदं कवचं देिव दुलभं भुिव मानवैः ॥ ८॥
गोपनीयं यनेन नायेयं यय कयिच ।
तव ीया महेशािन कवचं कयतेऽुत ॥ ९॥
एकारय मय गणकचषरीिरतः ।
िटु छदतु िवनेशो देवता पिरकीतता ॥ १०॥
गँ बीजं शतरोकारः सवकामाथिसये ।
सविवनिवनाशाय िविनयोगतु कीततः ॥ ११॥
यान ।
रताभोजवपं लसदणसरोजािधढं िनें पाशं
चैवाकुशं वा वरदमभयदं बाहुिभधरयत ।
शया युतं गजायं पृथुतरजठरं नागयोपवीतं देवं
चाधचूडं सकलभयहरं िवनराजं नमािम ॥ १२॥
कवच ।
गणेशो मे िशरः पातु भालं पातु गजाननः ।
नेे गणपितः पातु गजकणः ुती मम ॥ १३॥
कपोलौ गणनाथतु ाणं गधवपूिजतः ।
मुखं मे सुमुखः पातु िचबुकं िगिरजासुतः ॥ १४॥
िजवां पातु गणीडो दता रतु दुमुखः ।
वाचं िवनायकः पातु कटं पातु महोकटः ॥ १५॥
कधौ पातु गजकधो बाहू मे िवननाशनः ।
हतौ रतु हेरबो वः पातु महाबलः ॥ १६॥
दयं मे गणपितदरं मे महोदरः ।
नािभ गभीरदयः पृठं पातु सुरियः ॥ १७॥
कट मे िवकटः पातु गुं मे गुहपूिजतः ।
ऊ मे पातु कौमारं जानुनी च गणािधपः ॥ १८॥
जघे गजदः पातु गुफौ मे धूजिटियः ।
चरणौ दुजयः पातुसगं गणनायकः ॥ १९॥
आमोदो मेऽतः पातु मोदः पातु पृठतः ।
दिणे पातु िसिशो वामे िवनधराचतः ॥ २०॥
ायां रतु मां िनयं िचतामिणिवनायकः ।
आनेयां वतुडो मे दिणयामुमासुतः ॥ २१॥
नैऋयां सविवनेशः पातु िनयं गणेवरः ।
तीयां िसिदः पातु वाययां गजकणकः ॥ २२॥
कौबेय सविसिशः ईशायामीशनदनः ।
ऊव िवनायकः पातु अधो मूषकवाहनः ॥ २३॥
िदवा गोीरधवलः पातु िनयं गजाननः ।
राौ पातु गणीडः सयोः सुरविदतः ॥ २४॥
पाशाकुशाभयकरः सवतः पातु मां सदा ।
हभूतिपशाचेयः पातु िनयं गजाननः ॥ २५॥
सवं रजतमो वाचं बु ानं मृत दया ।
धमचतुवधं लम लजां कीत कुलं वपुः ॥ २६॥
धनं धायं गृहं दारा पौा सखतथा ।
एकदतोऽवतु ीमा सवतः शकरामजः ॥ २७॥
िसिदं कीतदं देिव पठेिनयतः शुिचः ।
एककालं िकालं वािप भतमा ॥ २८॥
न तय दुलभं िकिच िषु लोकेषु िवते ।
सवपापिविनमुतो जायते भुिव मानवः ॥ २९॥
यं यं कामयते िनयं सुदुलभमनोरथ ।
तं तं ानोित सकलं षमासाना संशयः ॥ ३०॥
मोहनतभनाकषमारणोचाटनं वश ।
मरणादेव जायते ना काय िवचारणा ॥ ३१॥
सविवनहरं देवं हपीडािनवारण ।
सवशुयकरं सवपििनवारण ॥ ३२॥
धृवेदं कवचं देिव यो जपेममुम ।
न वायते स िवनौघैः कदािचदिप कुिच ॥ ३३॥
भूज िलिखवा िविधवारयेो नरः शुिचः ।
एकबाहो िशरः कठे पूजियवा गणािधप ॥ ३४॥
एकारय मय कवचं देिव दुलभ ।
यो धारयेमहेशािन न िवनैरिभभूयते ॥ ३५॥
गणेशदयं नाम कवचं सविसिद ।
पठेा पाठयेािप तय िसिः करे थता ॥ ३६॥
न कायं महेशािन कवचं य कुिच ।
दातयं भतयुताय गुदेवपराय च ॥ ३७॥
॥ इित ीयामले एकारगणपितकवचं सपूण ॥