മഹാ മൃത്യുഞ്ജയ കവചം

महामृयुजयकवच २
{॥ महामृयुजयकवच २ ॥}
िदेयुवाच
भगव सवधम सृटथितलयामक ॥
मृयुजयय देवय कवचं म काशय ॥
ी ईवर उवाच
णु देिव वयािम कवचं सविसिद ।
माकडेयोऽिप यृवा िचरजीवी यजायत ॥
तथैव सविदपाला अमरावमवानुयुः ।
कवचय ऋिषा छदोऽनुटुबुदात ॥
मृयजयः समुिटो देवता पावतीपितः ।
देहारोयदलायुवे िविनयोगः कीततः ।
ओं यबकं मे िशरः पातु ललाटं मे यजामहे ।
सुगध पातु दयं जठरं पुटवधन ॥
नािभमुवकिमव पातु मां पावतीपितः ।
वधनादूयुमं मे पातु वामागशासनः ॥
मृयोजनुयुगं पातु दयिवनाशनः ।
जघायुमं च मुीय पातु मां चशेखरः ॥
मामृताच पदं पातु सववरो हरः ।
सौ मे ीिशवः पातु नीलकठच पावयोः ॥
ऊवमेव सदा पातु सोमसूयनलोचनः ।
अधः पातु सदा शभुः सवपििनवारणः ॥
वायामधनारीशो वाययां पातु शकरः ।
कपद पातु कौबेयमैशायामीवरोऽवतु ॥
ईशानः सिलले पायदघोरः पातु कानने ।
अतिरे वामदेवः पायापुषो भुिव ॥
ीकठः शयने पातु भोजने नीललोिहतः ।
गमने यबकः पातु सवकायषु भुपितः ।
सव सवदेहं मे सदा मृयुजयोऽवतु ।
इित ते किथतं िदयं कवचं सवकामद ॥
सवराकरं सवहपीडा-िनवारण ।
दुःवननाशनं पुयमायुरारोयदायक ॥
िसयं यः पठेदेतमृयुतय न िवते ।
िलिखतं भूजपे तु य इदं मे यधारये ॥
तं वैव पलायते भूतेतिपशाचकाः ।
डािकयशचैव योिगयः िसगधवरासाः ॥
बालहािददोषा िह नयित तय दशना ।
उपहाचैव मारीभयं चौरािभचािरणः ॥
इदं कवचमायुयं किथतं तव सुदिर ।
न दातयं यनेन न कायं कदाचन ॥