രാധാ കവചം (2)
Radha Kavacham (2)
Radha Kavacham (2)
Text in देवनागरी script
Devotional text
മലയാളം script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
ीराधाकवच
{॥ ीराधाकवच ॥}
महेवर उवाच ।
ीजगमगलयाय कवचय जापितः ॥ १॥
ऋिषचदोऽय गायी देवी रासेवरी वय ।
ीकृणभतसातौ िविनयोगः कीततः ॥ २॥
िशयाय कृणभताय णाय काये ।
शठाय परिशयाय दवा मृयुमवानुया ॥ ३॥
रायं देयं िशरो देयं न देयं कवचं िये ।
कठे धृतिमदं भया कृणेन परमामना ॥ ४॥
मया टं च गोलोके णा िवणुना पुरा ।
ॐ राधेित चतुयतं विनजायातमेव च ॥ ५॥
कृणेनोपािसतो मः कपवृः िशरोऽवतु ।
ॐ रािधकाङेतं विनजायातमेव च ॥ ६॥
कपालं नेयुमं च ोयुमं सदावतु ।
ॐ रां रािधकेित ङेतं विन जायातमेव च ॥ ७॥
मतकं केशसंघांच मराजः सदावतु ।
ॐ रां राधेित चतुयतं विनजायातमेव च ॥ ८॥
सविसिदः पातु कपोलं नािसकां मुख ।
ल कृणियाङेतं कठं पातु नमोऽतक ॥ ९॥
ॐ रां रासेवरीङेतं कधं पातु नमोऽतक ।
ॐ रां रासिवलािसयै वाहा पृठं सदावतु ॥ १०॥
वृदावनिवलािसयै वाहा वः सदावतु ।
तुलसीवनवािसयै वाहा पातु िनतबक ॥ ११॥
कृणाणािधकाङेतं वाहातं णवािदक ।
पादयुमं च सवगं संततं पातु सवतः ॥ १२॥
राधा रतु ायां च वनौ कृणियावतु ।
तुलसीवनवािसयै वाहा पातु िनतबक ॥ १३॥
पचमे िनगुणा पातु वायये कृणपूिजता ।
उरे संततं पातु मूलकृितरीवरी ॥ १४॥
सववरी सदैशायां पातु मां सवपूिजता ।
जले थले चातिरे वने जागरणे तथा ॥ १५॥
महािवणोच जननी सवतः पातु संततं ।
कवचं किथतं दुग ीजगमगलं पर ॥ १६॥
यमै कमै न दातय गुढा गुढतरं पर ।
तव नेहामयायातं वतं न कयिच ॥ १७॥
गुमयय िविधव वालंकारचदनैः ।
कठे वा दिणे बाहौ धृवा िवणोसमो भवे ॥ १८॥
शतलजपेनैव िसं च कवचं भवे ।
यिद या िसकवचो न दधो विनना भवे ॥ १९॥
एतमा कवचा दुग राजा दुयधनः पुरा ।
िवशारदो जलतभे विनतभे च िनचत ॥ २०॥
मया सनकुमाराय पुरा दं च पुकरे ।
सूयपविण मेरौ च स सादीपनये ददौ ॥ २१॥
बलाय तेन दं च ददौ दुयधनाय सः ।
कवचय सादेन जीवमुतो भवेनरः ॥ २२॥
िनयं पठित भयेदं तमोपासकच यः ।
िवणुतुयो भवेिनयं राजसूयफलं लभे ॥ २३॥
नानेन सवतीथनां सवदानेन यफल ।
सवतोपवासे च पृिथयाच दिणे ॥ २४॥
सवयेषु दीायां िनयं च सयरणे ।
िनयं ीकृणसेवायां कृणनैवेभणे ॥ २५॥
पाठे चतुण वेदानां यफलं च लभेनरः ।
यफलं लभते नूनं पठना कवचय च ॥ २६॥
राजारे मशाने च सहयाािवते वने ।
दावानौ संकटे चैव दयुचौरािवते भये ॥ २७॥
कारागारे िवपते घोरे च ढबधने ।
यािधयुतो भवेमुतो धारणा कवचय च ॥ २८॥
इयेतकिथतं दुग तवैवेदं महेविर ।
वमेव सवपा मां माया पृछिस मायया ॥ २९॥
ीनारायण उवाच ।
इयुवा रािधकायानं मारं च माधव ।
पुलकािकतसवगः साुनेो बभुव सः ॥ ३०॥
न कृणसशो देवो न गगासशी सिर ।
न पुकरसमं तीथ नाामो ाणा पर ॥ ३१॥
परमाणुपरं सूमं महािवणोः परो महा ।
नभ परं च िवतीण यथा नायेव नारद ॥ ३२॥
तथा न वैणवा ानी ियगीः शंकरा परः ।
कामोधलोभमोहा िजतातेनैव नारद ॥ ३३॥
वने जागरणे शव कृणयानरतः िशवः ।
यथा कृणतथा शभुन भेदो माधवेशयोः ॥ ३४॥
यथा शभुवणवेषु यथा देवेषु माधवः ।
तथेदं कवचं वस कवचेषु शतक ॥ ३५॥
इित ीवैवत ीरािधकाकवचं सपून ।About this kavacham — Krishna
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.