സുബ്രഹ്മണ്യ കവചം (2)
Subrahmanya Kavacham (2)
Subrahmanya Kavacham (2)
Text in देवनागरी script
Devotional text
മലയാളം script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
ीसुयकवच २
{॥ ीसुयकवच २ ॥}
॥ ीरतु॥
॥ ॐ नमसुयाय ॥
॥ अथ सुय कवच ॥
अय ी सुय कवचतो महामय
अगयो भगवा ऋिषः, अनुटुछदः, ी सुयो देवता,
सं बीजं, वाहा शतः, सः कीलकं,
ी सुय साद िसयथ जपे िविनयोगः ।
िहरयशरीराय अगुठायां नमः,
इु धनुधराय तजनीयां नमः,
शरवणभवाय मयमायां नमः,
िशिख-वाहनाय अनािमकायां नमः,
शत-हताय किनठकायां नमः,
सकल-दुिरत मोचनाय करतल-करपृठायां नमः ।
एवं दयािद यासः ।
॥ यान ॥
कनककुडल-मडत-षमुखं वनजरािजत लोचन।
िनिशत श-शरासन-धािरणं शरवणोवमीश-सुतं भजे ॥
लिमयािदिभः पचपूजा ॥
अगय उवाच ॥
कदय कवचं िदयं नाना राकरं पर।
पुरा िपनािकना ोतं णोऽनत-शतये ॥ १॥
तदहं सवयािम भं ते णु नारद।
अत गुं महापुयं सव-ािण ियं-कर ॥ २॥
जप-माेण पापनं सव-काम-फल-द।
म-ाणिमदं ेयं सव-िवािद-कारक ॥ ३॥
कदय कवचं िदयं पठनायािद-नाशन।
िपशाच घोर-भूतानां मरणादेव शाितद ॥ ४॥
पिठतं कद-कवचं यानय-चेतसा।
तेषां दािर-दुिरतं न कदािचिवयित ॥ ५॥
भूयसााय संिसिरते कैवयमय।
दीघयुयं भवेय कदे भतच जायते ॥ ६॥
िशखां रेकुमारतु कातकेयशरोऽवतु।
ललाटं पावतीसूनुः िवशाको ूयुगं मम ॥ ७॥
लोचने ौचभेदी च नािसकां िशिखवाहनः ।
कणयं शतधरः कणमूलं षडाननः ॥ ८॥
गंडयुमं महासेनः कपोलौ तारकातकः ।
ओठयच सेनानीः रसनां िशिख-वाहनः ॥ ९॥
तालू कलािनिधः पातु दताच देविशखामिणः ॥ १०॥
गागेयचुबुकं पातु मुखं पातु शरोवः ।
हनू हरसुतः पातु कठं काय-वािरिधः ॥ ११॥
कधावुमासुतः पातु बाहुलेयो भुज-य।
मयं जगिभुः पातु नाभ ादश-लोचनः १२ ॥
कट िषभुजः पातु गुं गगासुतोऽवतु।
जघनं जानवीसूनुः पृठभागं परंतपः ॥ १३॥
ऊ रेदुमा-पुः जानु-युमं जगरः ।
जंघे पातु जगपूयः गुफौ पातु महाबलः ॥ १४॥
पादौ पातु परंयोितः सवगं कुकुटवजः ।
ऊव पातु महोदारः अधतापातु शांकिरः ॥ १५॥
पावयोः पातु शुनः सवदा पातु शावतः ।
ातः पातु परं मयाने युकौशलः ॥ १६॥
अपराने गुहः पातु राौ दैयातकोऽवतु।
िसयतु िकालः अतथं पाविरदमः ॥ १७॥
बिहथतं पातु खगी िनषणं कृिकासुतः ।
जतं थमाधीशः ितठतं पातु पाशभृ ॥ १८॥
शयने पातु मां शूरः माग मां पातु शूरिज।
उारये वधरः सदा रतु मां वटुः ॥ १९॥
सुयय कवचं धमकामाथ-मोद।
माणां परमं मं रहयं सव-देिहना ॥ २०॥
सवरोग-शमनं सव-यािध िवनाशन।
सव-पुय दं िदयं सुभगैवय वधन ॥ २१॥
सव शुभदं िनयं यः पठे-पजर।
सुयसुसीतो वािछताथ यछित ॥ २२॥
देहाते मुतमानोित कदवमनुभावतः ॥
॥ इित कादे अगय नारद संवादे िशव-ोतं
सुय कवचं सपूण ॥About this kavacham — Subrahmanya
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.