ത്രിലോക്യ മോഹന കാലീ കവചം
Trilokya Mohana Kali Kavacham
Trilokya Mohana Kali Kavacham
Viewing in മലയാളം · മലയാളം script
മലയാളം script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
ैलोयमोहनकालीकवच
{॥ ैलोयमोहनकालीकवच ॥}
ीगणेशाय नमः ।
ीदेयुवाच ।
देवदेवमहादेव संसारीितकारकः ।
सविवेवर िवां कािलकां कथयाुता ॥ १॥
ीिशव उवाच ।
ृणुदेिव महािवां सविवोमोमा ।
सववर महािवां सवदेवपूिजता ॥ २॥
ययाः कटामाेण ैलोयिवजयीहरः ।
बभूवकमलानाथो िवभुा जापित ॥ ३॥
शचीवामीदेवनाथो यमोिपधमनायकः ।
ैलोयपावनी गगा कमला ीहिरिया ॥ ४॥
िदनवािमरिवचो िनशापितहेवरः ।
जलािधपितवणः कुबेरोिपधनेवरः ॥ ५॥
अयाहतगितवयुगजायोिवननायकः ।
वागीवरः सुराचाय गुः किवः ॥ ६॥
एवं िह सवदेवाच सविसिवराः िये ।
तयातु कवचं िदयं मातृजारं िवभावय ॥ ७॥
अय ीदिणकालीकवचमय भैरव ऋिषः,
अनुटु छदः, मशानकाली देवता,
धमथकाममोाथ जपे िविनयोगः ।
ललाटं पातु च मे हरेणारािधतं सदा ।
नेेमे रतु िवणुना सेिवता पुरा ॥ ८॥
हूँ नािसकां पातु णा सेिवता पुरा ।
वदनं पातु शेणारािधता सदा ॥ ९॥
वाहा वणं पातु यमेनैवपूिजता ।
हूँ वाहा रसना गगयासेिवतावतु ॥ १०॥
दतपित सदा पातु ॐ हूँ वाहा मम ।
भुतमुत दा काली िया िनयं सुसेिवता ॥ ११॥
ओटाधरं सदा पातु हूँ हूँ
मम सविसिदाियका ॥ १२॥
कठं पातु महाकाली ॐ मे वाहा
मम चेणारािधता चतुवगफलदा ॥ १३॥
हतयुमं सदा पातु हूँ हूँ वाहा
सौयदा मोदा काली वणेनैवसेिवता ॥ १४॥
ॐ हूँ फ वाहा दयं पातु सवदा ।
सवसपदा काली कुबेरेणोपसेिवता ॥ १५॥
ऐं ॐ ऐं हूँ फ वाहा हतयुमं सदावतु ।
वायुनोपािसताकाली यशोबल सुखदा ॥ १६॥
हूँ हूँ फ पातु जठरं मम ।
सविसिदा काली गणनाथेन सेिवता ॥ १७॥
दिणे कािलके वाहा नाभ ममावतु ।
िसिबुिकरी काली गुणा सेिवता पुरा ॥ १८॥
िलगं पातु सदा हूँ हूँ दिणे कािलके ।
शुेणरािधता काली ैलोयजयदाियनी ॥ १९॥
पावड कोशं दिणे कािलके वाहा ।
धरया सेिवता िवा सवरन दाियनी ॥ २०॥
पातुं गुदं दिणे कािलके वाहा ।
ादशीचमहािवा राघवेणाचता सदा ॥ २१॥
जानुनी पातु ॐ दिणे कािलके वाहा ।
एकादशी महािवा मेघनादेन सेिवता ॥ २२॥
दिणे कािलके वाहा जघेवतु
ादशीच महािवा लादेनचसेिवता ॥ २३॥
हूँ दिणे कािलके हूँ तथागुलीः
पातु मे ादशीकाली ेपालेन सेिवता ॥ २४॥
हूँ दिणे कािलके हूँ वाहा
च नखासवसदा पातु पचदशी हेवरी ॥ २५॥
हूँ हूँ दिणे कािलके
मम पृठे सदा पातु षोडशी परमेवरी ॥ २६॥
पातु रोमािण हूँ हूँ रतु वमिण ।
मांसं पातु सदा रतं दिणे कािलके ॥ २७॥
पातु मे अथमजां हूँ हूँ सदावतु ।
शुं सदा पातु रंं वाहा ममावतु ॥ २८॥
ावशयरी िवा सवलोकेषु दुलभा ।
महािवेवरी िवा सवतेषु गोिपता ॥ २९॥
सूयवंशेन सोमेन रामेणजनना ।
जयते न सुमते न बिलनानारदेन च ॥ ३०॥
िबभीषणेनबाणेन भृगुणाकयपेन च ।
किपलेन विसठेन धौयेन िपुरेण च ॥ ३१॥
माकडयेन ुवेणैवोणेन सयभामया ।
ऋयृगेन कणन भाराजेन संयुता ॥ ३२॥
सवणारािधता िवा जरामृयु िवनािशनी ।
पूणिवा महाकाली िवाराी कीतता ॥ ३३॥
काली कपािलनी कुला कुकुला िवरोिधनी ।
िविचा तथोभा दीता घनवषा ॥ ३४॥
नीला घना बलाका च माा मुािमतािप च ।
एताः सव खगधरा मुडमाला िवभूषणा ॥ ३५॥
हूँ हूँकारेहासेन सव पातु मां सदा ।
ाणी पातु मां पूव आनेया वैणवी तथा ॥ ३६॥
माहेवरी पातु याये चामुडा नैऋते सदा ।
कौमारी वाणे पातु वायये अपरािजता ॥ ३७॥
वाराहीचोरे पातु ईशायां नारसिहका ।
अध ऊव पातु काली पावपृठे च कािलका ॥ ३८॥
जलेथले च पाताले शयने भोजनेगृहे
राजथाने कानने च िववादे मरणे रणे ॥ ३९॥
पवते ातरे शूये पातु मां कािलका सदा ।
शवासने मशाने वा शूयागारे चतुपथे ॥ ४०॥
य य भय ातः सव पातु कािलका ।
न ितिथ वारेषु योगं करणयोरिप ॥ ४१॥
मासे पे वसरे च दडेयामेिनमेषके ।
िदवाराौ सदा पातु सययोः पातु कािलका ॥ ४२॥
सव कािलका पातु कािलका पातु सवदा ।
सकृः ृणुयािनयं कवचं िशव िनमत ॥ ४३॥
सवपापं पिरयय गछेिछवयचालय ।
ैलोयमोहनं िदयं देवतानां सुदुलभ ॥ ४४॥
यः पठेसाधकाधीशः सवकम जपािवतः ।
सवधमवम सविवेवरेवरः ॥ ४५॥
कुबेर इव िवाः सुवाणी कोिकलवरः ।
किववे यास सशो गणेशवछतीधरः ॥ ४६॥
कामदेव समोपे वायुतुयः परामे ।
महेश इव योगी ऐवय सुरनायकः ॥ ४७॥
बृहपितसमोधीमां जरामृयुिववजतः ।
सवः सवदश च िनःपापः सकलियः ॥ ४८॥
अयाहतगितः शातो भायपु समिवतः ।
यो देहे कुते िनयं कवचं देवदुलभ ॥ ४९॥
न शोकोनभय लेशो न रोगोन पराजयः ।
धनहािनवषादोय पिरवारोभवेनिह ॥ ५०॥
सामेषु जयेछूयथाविनदहेनं ।
ाािदिनवाािण पशवः कटकादमः ॥ ५१॥
तयदेहं न िभदित वािधक भवेपुः ।
हभूतिपशाच य रास िकनराः ॥ ५२॥
सव दूरापलायते हसको नयित ुव ।
तेहं न दहेदन न तापयितभाकरः ॥ ५३॥
न शोषयित वातोिप न लेदं कुतेपयः ।
पुवपायते काया न िहमं कु ते शशी ॥ ५४॥
जलसूयदुवातानां तभकेना संशयः ।
बहु क कथिययािम सविसिमुपा लभे ॥ ५५॥
रायं भोगं सुखं लवा वेछयािप िशवो भवे ।
मोहन तभनाकषमारणोचाटनं भवे ॥ ५६॥
काकवा च यानारी वा वा मृतपुिका ।
कठे वा दिणे बाहौ िलिखवा धारयेिद ॥ ५७॥
तदापुो भवेसयं िचरायुः पडतः शुिचः ।
वािमनो वलभासािप धनधाय सुतािवता ॥ ५८॥
इदं कवचमावा यो जपेकािलकामनुं ।
यानेनकोिटजतेन तय िवा न िसयित ॥ ५९॥
पदे पदे भवेुखं लोकानािनदतो ुव ।
इहलोके भवेुःखी परे च नरकं जे ॥ ६०॥
गुं मनुं समं ावा यः पठेकवचोम ।
तय िवा भवेसा सयं सयं वरानने ॥ ६१॥
य इदं कवचं िदयं काय िशवहाभवे ।
भताय ेठपुाय साधकाय य काशये ॥ ६२॥
॥ इित ीयामले देवीशकर संवादे
ैलोयमोहनं नाम कवचं सपूण ॥About this kavacham — Kali
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.