काशी विश्वनाथ-अष्टकम्

िववनाथाटक
{॥ िववनाथाटक ॥}
गगातरंगरमणीयजटाकलापं
गौरीिनरतरिवभूिषतवामभाग ।
नारायणियमनंगमदापहारं
वाराणसीपुरपत भज िववनाथ ॥
वाचामगोचरमनेकगुणवपं
वागीशिवणुसुरसेिवतपादपीठ ।
वामेनिवहवरेणकलवतं
वाराणसीपुरपत भज िववनाथ ॥
भूतािधपं भुजगभूषणभूिषतांगं
याािजनांबरधरं जिटलं िने ।
पाशांकुशाभयवरदशूलपाण
वाराणसीपुरपत भज िववनाथ ।
शीतांशुशोिभतिकरीटिवराजमानं
भालेणानलिवशोिषतपंचबाण ।
नागािधपारिचतभासुरकणपूरं
वाराणसीपुरपत भज िववनाथ ॥
पंचाननं दुिरतममतगजानां
नागातकं दनुजपुंगवपनगाना ।
दावानलं मरणशोकजराटवीनां
वाराणसीपुरपत भज िववनाथ ॥
तेजोमयं सगुणिनगुणमितीयं
आनदकदमपरािजतममेय ।
नागामकं सकलिनकलमामपं
वाराणसीपुरपत भज िववनाथ ॥
रागािददोषरिहतं वजनानुरागं
वैरायशाितिनलयं िगिरजासहाय ।
माधुयधैयसुभगं गरलािभरामं
वाराणसीपुरपत भज िववनाथ ॥
आशां िवहाय पिरय परय िनदां
पापे रत च सुिनवाय मनः समाधौ ।
आदाय कमलमयगतं परेशं
वाराणसीपुरपत भज िववनाथ ॥
वाराणसीपुरपतेः तवनं िशवय
यायातमटकिमदं पठते मनुयः ।
िवां ियं िवपुलसौयमनतकीत
साय देहिवलये लभते च मो ॥
िववनाथाटकिमदं यः पठेछवसिनधौ ।
िशवलोकमवानोित िशवेन सह मोदते ॥
॥ इित ीमहषयासणीतं ीिववनाथाटकं सपूण ॥