महामाया अष्टकम्

महामायाटक
{॥ महामायाटक ॥}
॥ (पैगनाडु) गणपितशािकृत ॥
सवयेविप दैवतेषु बहुषु ायो जना भूतले
यामेकां जननीित सततममी जपित तावधा ।
भततोमभयणाशनचणा भयाय दीयवसौ
देवी फोटिवपाटनैकचतुरा माता महामाियका ॥ १॥
मातेयावय एव जपित मह वासयममासु ते
काये तव शीतलेित यिददं नामैव साीयते ।
इथं वसलतादयािनिधिरित याता वममािनमा
मातः कातरतां िनवय िनतरामानिदतानातनु ॥ २॥
येतरवैभवैः िकिमतरैदवजैताशैः
िनदायामिप च तुताविप फलं किचन ये तवते ।
या िनदातवयोः फलं भगवती दसेऽनुपं णा
नूनं ताशवैभवा िवजयसे देिव वमेका भुिव ॥ ३॥
वृातं िविवधकारमिय ते जपित लोके जनाः
तवं नोपलभे तथैव न िवध जाने वदाराधने ।
तमादब कथं पुनः कलियतुं शताम ते पूजनं
नूनं वम दयािनधेऽवतु जडानमा भवयादरा ॥ ४॥
रोदंरोदमुदीणबापलहरीलनानने ते िशशा-
वम तयित किचद कणाट िवधसे न चे ।
पातुं फोटगदा पटुविमव ते कयात मातवद
कायं गछतु कय पयतु मुखं का वा गितलयता ॥ ५॥
धयनुचरतां पथः कलयतां दोषांतथा चामनः
वैरं िनदनमातनोतु सततं ेयेऽपथे ितठतु ।
एतावयिप वसके िकल शुचं याते मना तणं
ताणे जननी यायित िह तमातवममानव ॥ ६॥
आबालथिवरं िसमिय ते मातेित यनाम त
गोतुं नैव िह शयमब तदसौ तावधा वं यिद ।
अम िखित वसके न तनुषे मातुगुणं चेदा
नूनं यादपवादपामिय तमातवममानव ॥ ७॥
मुताहारमनोहरुितयुतां मूत नरातावक
ये यायित मृणालततुसश नाभीदोरतरे ।
ते घोरवरभारजातिवषमफोटफुटुःसह-
लेदोकटुपूितगधमिय नो जानयमी जाविप ॥ ८॥
कायाबुिधशीतलापदपयोजातयीभावना-
जातफीतदबुजािमतसुधािनयसपािममा ।
ये मय तुितमादरा गणपतेवाबुजािनःसृतां
िववासेन पठित ते न दधते फोटयथां जातुिच ॥ ९॥
इित ीमहामायाटकं संपूण