बलराम कवचम्

बलरामकवच
{॥ बलरामकवच ॥}
दुयधन उवाच -
गोपीयः कवचं दं गगचायण धीमता ॥
सवराकरं िदयं देिह मं महामुने ॥ १॥
ािवपाक उवाच -
नावा जले ौमधरः कुशासनः पिवपािणः कृतममाजनः ॥
मृवाथ नवा बलमयुताजं संधारयेमसमािहतो भवे ॥ २॥
गोलोकधामािधपितः परेवरः परेषु मां पातु पिवकीतनः ॥
भूमडलं सषपविलयते यमून मां पातु स भूिममडले ॥ ३॥
सेनासु मां रतु सीरपािणयुे सदा रतु मां हली च ॥
दुगषु चायामुसली सदा मां वनेषु सकषण आिददेवः ॥ ४॥
किलदजावेगहरो जलेषु नीलाबरो रतु मां सदानौ ॥
वायौ च रामोऽवतु खे बलच महाणवेऽनतवपुः सदा मा ॥ ५॥
ीवासुदेवोऽवतु पवतेषु सहशीष च महािववादे ॥
रोगेषु मां रतु रौिहणेयो मां कामपालोऽवतु वा िवपसु ॥ ६॥
कामासदा रतु धेनुकािरः ोधसदा मां ििवदहारी ॥
लोभासदा रतु बवलािरमहासदा मां िकल मागधािरः ॥ ७॥
ातः सदा रतु वृणधुयः ाणे सदा मां मथुरापुरेः ॥
मयिदने गोपसखः पातु वरा पराणेऽवतु मां सदैव ॥ ८॥
सायं फणीोऽवतु मां सदैव परापरो रतु मां दोषे ॥
पूण िनशीथे च दुरतवीयः यूषकालेऽवतु मां सदैव ॥ ९॥
िविदु मां रतु रेवतीपितदु लबािररधो यदूहः ॥
ऊव सदा मां बलभ आराथा समतालदेव एव िह ॥ १०॥
अतः सदायापुषोमो बिहनगेलीलोऽवतु मां महाबलः ॥
सदातरामा च वस हिरः वयं पातु पूणः परमेवरो महा ॥ ११॥
देवासुराणां भयनाशनं च हुताशनं पापचयेधनाना ॥
िवनाशनं िवनघटय िवि िसासनं वमवरं बलय ॥ १२॥
इित ीगगसंिहतायां बलभखडे
तोकवचवणनं नाम ादशोऽयायः ॥ ग. सं. अधाय १२॥