बाणेश्वर संसार पवन कवचम्

बाणेवर अथवा संसारपावनकवचं वैवत पुराणातगत
{॥ बाणेवर अथवा संसारपावनकवचं वैवत पुराणातगत ॥}
िशवय कवचं तों ूयतािमित शौनक ।
विसठेन च यं गधवय च यो मनुः ॥ ३९॥
ओं नमो भगवते िशवाय वाहेित च मनुः ।
दो विसठेन पुरा पुकरे कृपया िवभो ॥ ४०॥
अयं मो रावणाय दो णा पुरा ।
वयं शभुच बाणाय तथा दुवससे पुरा ॥ ४१॥
मूलेन सव देयं च नैवेािदकमुम ।
यायेिनयािधकं यानं वेदोतं सवसमत ॥ ४२॥
ॐ नमो महादेवाय ।
बाण उवाच ।
महेवर महाभाग कवचं य कािशत ।
संसारपावनं नाम कृपया कथय भो ॥ ४३॥
महेवर उवाच ।
णु वयािम हे वस कवचं परमाुत ।
अहं तुयं दायािम गोपनीयं सुदुलभ ॥ ४४॥
पुरा दुवससे दं ैलोयिवजयाय च ।
ममैवेदं च कवचं भया यो धारये सुधीः ॥ ४५॥
जेतुं शनोित ैलोयं भगवनवलीलया ।
संसारपावनयाय कवचय जापितः ॥ ४६॥
ऋिषछदच गायी देवोऽहं च महेवरः ।
धमथकाममोेषु िविनयोगः कीततः ॥ ४७॥
पचलजपेनैव िसिदं कवचं भवे ।
यो भवे िसकवचो मम तुयो भवेुिव ।
तेजसा िसियोगेन तपसा िवमेण च ॥ ४८॥
शभुम मतकं पातु मुखं पातु महेवरः ।
दतपंत नीलकठोऽयधरोठं हरः वय ॥ ४९॥
कठं पातु चचूडः कधौ वृषभवाहनः ।
वःथलं नीलकठः पातु पृठं िदगबरः ॥ ५०॥
सवगं पातु िववेशः सविदु च सवदा ।
वने जागरणे चैव थाणुम पातु सतत ॥ ५१॥
इित ते किथतं बाण कवचं परमाुत ।
यमै कमै न दातयं गोपनीयं यनतः ॥ ५२॥
य फलं सवतीथनां नानेन लभते नरः ।
त फलं लभते नूनं कवचयैव धारणा ॥ ५३॥
इदं कवचमावा भजेमां यः सुमदधीः ।
शतलजतोऽिप न मः िसिदायकः ॥ ५४॥
इित ीवैवत शकरकवचं समात ।