छिन्नमस्ता कवचम्

ीिछनमताकवच
{॥ ीिछनमताकवच ॥}
ीगणेशाय नमः ।
देयुवाच ।
किथताछनमताया या या िवा सुगोिपताः ।
वया नाथेन जीवेश ुताचािधगता मया ॥ १॥
इदान ोतुिमछािम कवचं सवसूिचत ।
ैलोयिवजयं नाम कृपया कयतां भो ॥ २॥
भैरव उवाच ।
ुणु वयािम देवेिश सवदेवनमकृते ।
ैलोयिवजयं नाम कवचं सवमोहन ॥ ३॥
सविवामयं साासुरासुरजयद ।
धारणापठनादीशैलोयिवजयी िवभुः ॥ ४॥
ा नारायणो ो धारणापठनातः ।
कत पाता च संहत भुवनानां सुरेविर ॥ ५॥
न देयं परिशयेयोऽभतेयोऽिप िवशेषतः ।
देयं िशयाय भताय ाणेयोऽयिधकाय च ॥ ६॥
देयाच छनमतायाः कवचय च भैरवः ।
ऋिषतु यािरा छदो देवता छनमतका ॥ ७॥
ैलोयिवजये मुतौ िविनयोगः कीततः ।
हुंकारो मे िशरः पातु िछनमता बलदा ॥ ८॥
ां ूं ऐं यरी पातु भालं वं िदगबरा ।
  ूं ऐं शौ पातु मुडं कधरािप सा ॥ ९॥
सा िवा णवाता ुितयुमं सदाऽवतु ।
ववैरोचनीये हुं फ वाहा च ुवािदका ॥ १०॥
ाणं पातु छनमता मुडकिवधािरणी ।
ीमायाकूचवाबीजैववैरोचनीयूं ॥ ११॥
हूं फ वाहा महािवा षोडशी िपणी ।
वपाव वणनी चासृधारां पाययती मुदा ॥ १२॥
वदनं सवदा पातु छनमता वशतका ।
मुडकधरा रता साधकाभीटदाियनी ॥ १३॥
वणनी डािकनीयुता सािप मामिभतोऽवतु ।
रामाा पातु िजवां च लजाा पातु कठक ॥ १४॥
कूचा दयं पातु वागाा तनयुमक ।
रमया पुिटता िवा पाव पातु सुरेवरी ॥ १५॥
मायया पुिटता पातु नािभदेशे िदगबरा ।
कूचण पुिटता देवी पृठदेशे सदाऽवतु ॥ १६॥
वाबीजपुिटता चैषा मयं पातु सशतका ।
ईवरी कूचवाबीजैववैरोचनीयूं ॥ १७॥
हूंफ वाहा महािवा कोिटसूयसमभा ।
िछनमता सदा पायादुयुमं सशतका ॥ १८॥
 ूं वणनी जानुं   च डािकनी पद ।
सविवाथता िनया सवगं मे सदाऽवतु ॥ १९॥
ायां पायादेकिलगा योिगनी पावकेऽवतु ।
डािकनी दिणे पातु ीमहाभैरवी च मा ॥ २०॥
नैरृयां सततं पातु भैरवी पचमेऽवतु ।
इाी पातु वाययेऽिसतागी पातु चोरे ॥ २१॥
संहािरणी सदा पातु िशवकोणे सकका ।
इयटशतयः पातु िदविदु सककाः ॥ २२॥
   पातु सा पूव   मां पातु पावके ।
ूं ूं मां दिणे पातु दिणे कािलकाऽवतु ॥ २३॥
   चैव नैरृयां   च पचमेऽवतु ।
ूं ूं पातु मकोणे वाहा पातु सदोरे ॥ २४॥
महाकाली खगहता रःकोणे सदाऽवतु ।
तारो माया वधूः कूच फ कारोऽयं महामनुः ॥ २५॥
खगकधरा तारा चोवदेशं सदाऽवतु ।
  हूं फ च पाताले मां पातु चैकजटा सती ।
तारा तु सिहता खेऽयामहानीलसरवती ॥ २६॥
इित ते किथतं देयाः कवचं मिवह ।
यृवा पठनाभीमः ोधायो भैरवः मृतः ॥ २७॥
सुरासुरमुनीाणां कत हत भवेवय ।
ययाया मधुमती याित सा साधकालय ॥ २८॥
भूितयााच डािकयो यियााच खेचराः ।
आां गृणंित तातय कवचय सादतः ॥ २९॥
एतदेवं परं कवचं ममुखोिदत ।
देवीमयच गधाैमूलेनैव पठेसकृ ॥ ३०॥
संवसरकृतायातु पूजायाः फलमानुया ।
भूज िविलिखतं चैतुिटकां काचनथता ॥ ३१॥
धारयेिणे बाहौ कठे वा यिद वायतः ।
सववययुतो भूवा ैलोयं वशमानये ॥ ३२॥
तय गेहे वसेलमीवणी च वदनाबुजे ।
ाादीिन शािण ताे याित सौयता ॥ ३३॥
इदं कवचमावा यो भजेछनमतका ।
सोऽिप शहारेण मृयुमानोित सवर ॥ ३४॥
॥ इित ीभैरवते भैरवभैरवीसंवादे
ैलोयिवजयं नाम िछनमताकवचं सपूण ॥