कार्तिकेय कवचम्
Kartikeya Kavacham
Kartikeya Kavacham
Text in देवनागरी script
Devotional text
श्रीकार्तिकेयस्तोत्रकदम्बम्म् श्रीकार्तिकेयस्तोत्रकदम्बम्म् श्रीमयूराचलक्षेत्रे- (कुन्नक्कुड्यपरनामकेपरनामके) कार्तिकेयकेयकरुणामृतराशेणामृतराशेकार्तिकेकेयतहृदादातवपूजा। पूर्तयेयेभवति वाञ्छितपङ्क्तेःेःकीर्तयेयेचरचितातामनुजेन॥१॥ अत्यन्तपापकर्मामत्तुल्योनास्तिभूतलेगुहभो। पूरयसि यदिमदिष्टंचित्रंलोकस्य जायतेभूरि ॥२॥ कारागृहस्थितं तंयश्चक्रेेलोकेशमपि विधातारम्धातारम्। तमनुल्लङ्घितशासनमनिशंशंप्रणमामिषण्मुखंमुखंमोदात्॥३॥ नाहंमन्त्रजपंजपंतेसेवांसपर्यांवा। नैसर्गिक्याकृपयामदभीष्टंंपूरयाशुतद्गुहुहभो॥४॥ निखिलानपिमममन्तून्ून्सहसेनैवात्र संशयःकश्चित्त्। यस्मात्सहमानसुतस्त्वमसिकृपावारिधेधेषडास्य विभोभो॥५॥ यदिमद्वाञ्छितदानेतदानेशक्तिर्नास्तीतिषण्मुखमुखब्रूषेूषे। तदनृतमेवस्यात्तेवाक्यंशक्तिंंदधासि यत्पाणौाणौ॥६॥ मयूरस्य पत्रेप्रलम्बंपदाब्जं ंदधानंककुद्येव ेवतस्यापरंापरंच। सुरेन्द्रस्यपुत्र्याचवल्ल्याचपार्श्वद्वयंयं भासयन्तं ंषडास्यं ंभजेऽहम्॥७॥ विवेकंवेकंविरक्तिंंशमादेश्च षट्कंंमुमुक्षांांचदत्त्वाषडास्याशु ाशुमह्यम्म्। विचारेचारेचबुद्धिंदृढांढांदेहि वल्लीसुरेन्द्रात्मजाऽऽश्लिष्टवर्ष्मन्नमस्ते॥८॥ सुरेशानपुत्रीपुलिन्देशकन्यासमाश्लिष्टपार्श्वंकृपावारिराशिम् म्। मयूराचलाग्रेेसदावासशीलंसदानन्ददं दंनौमि षड्वक्त्रमीशम्मीशम्॥९॥ स्वभक्तैर्महाभक्तितःतःपक्वदेहान्तमानीयमानीयदूरात्पुराुरास्थापितान्यः। श्रीकार्तिकेयस्तोत्रकदम्बम्म् क्षणात्कुक्कुटादीन्ुटादीन्पुनःप्राणयुक्तान्ान्करोति स्मतंभावयेऽहंषडास्यम् म्॥१०॥ रवजितपरपुष्टरवरवस्वरधिपपुत्रीमनोऽब्जशिशुभानोशुभानो। पुरतोभवममशीघ्रंपुरहरमोदाब्धिपूर्णिमाचन्द्र ॥११॥ शतमखमुखसुरपूजित तनतमतिदानप्रचण्डपदसेवडपदसेव। श्रितजनदुःखविभेदव्रतधृतकङ्कण नमोऽस्तु ुगुहतुभ्यम्म्॥१२॥ वृष्टिंप्रयच्छषण्मुखमुखमय्यपिपापेकृपांविधायाशुधायाशु। सुकृतिषु षुकरुणाकरणेणाकरणेकावाश्लाघाघाभवेत्तववभो॥१३॥ महीजलाद्यष्टतनोः तनोःपुराणांहरस्यपुत्रप्रणतार्तिहारिन्न्। प्रपन्नतापस्यनिवारणायवारणायप्रयच्छवृष्टिंगुहषण्मुखाशुमुखाशु॥१४॥ पादाब्जनम्राखिलदेवतालेलदेवतालेसुदामसम्भूषितकम्बुकण्ठठ। सौदामनीकोटिनिभाङ्गकान्ते ेप्रयच्छवृष्टिंगुहषण्मुखाशुमुखाशु॥१५॥ शिखिस्थिताभ्यांांरमणीमणिभ्यां ांपार्श्वस्थिताभ्यांांपरिसेव्यमानम्मानम्। स्वयंयंशिखिस्थंकरुणासमुद्रंसदाषडास्यं ंहृदिभावयेऽहम्॥१६॥ भूयाद्भूत्यैैमहत्यैैभवतनुजननश्चूर्णितक्रौञ्चशैलोशैलो लीलासृष्टाण्डकोटिः ःकमलभवमुखस्तूयमानात्मकार्तिः ः। वल्लीदेवेन्द्रपुत्रीहृदयसरसिजप्रातरादित्यपुञ्जः कारुण्यापारवारान्निधिरगतनयामोदवाराशिचन्द्रः॥१७॥ इति शृङ्गेरिश्रीजगद्गुरुश्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहंह- भारतीस्वामिभिः ःविरचितंतंश्रीकार्तिकेयस्तोत्रंसम्पूर्णम्म्।
About this kavacham — Subrahmanya
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.