राम रक्षा स्तोत्रम् आनन्द रामायण
Rama Raksha Stotram Ananda Ramayana
Rama Raksha Stotram Ananda Ramayana
Text in देवनागरी script
Devotional text
आनंद रामायण पंचमः सगः अथवा रामरा
{॥ आनंद रामायण पंचमः सगः अथवा रामरा ॥}
ी शतकोिट रामचिरतांतगत ीमदानंदरामायणे
पंचमः सगः ारंभः ।
िवणुदास उवाच
ी रामरया ोतं कुशायिभमंण ।
कृतं तेनैव मुिनना गुरो तां मे काशय ॥ १॥
रामरां वरां पुयां बालानां शांितकािरणी ।
इित िशयवचः ुवा रामदासोऽवीचः ॥ २॥
ीरामदास उवाच
सय पृटं वया िशय रामराऽधुनोयते ।
या ोता शंभुना पूव कंदाथ िगिरजां ित ॥ ३॥
ी िशव उवाच
देय कंदपुाय रामरािभमंिण ।
कु तारकधाताय समथऽयं भिवयित ॥ ४॥
इयुवा कथयामास रामरां िशवः ियै ।
नमकृताय रामचंं शुिचभूवा िजतेियैः ॥ ५॥
अथ यान ।
वामे कोदंडदंडं िनजकरकमले दिणे बाणमेकं ।
पचाागे च िनयं दधतमिभमतं सािसतूणीरभार ।
वामेऽवामे वसयां सह िमिलततनुं जानकीलमणाया ।
यामं रामं भजेऽहं णत जनमनः खेदिवछेदद ॥ ६॥
ॐ अय ी रामरातोमंय बुधकौिशक ऋिषः ।
ी रामचंो देवता राम इित बीज ।
अनुटु छंदः । ी राम ीयथ जपे िविनयोगः॥
॥ ॐ॥
चिरतं रघुनाथय शतकोिट िवतर ।
एकैकमरं पुंसां महापातकनाशन ॥ ७॥
यावा नीलोपलयामं रामं राजीवलोचन ।
जानकी - लमणोपेतं जटामुकुटमंिडत ॥ ८॥
सािसतूण धनुबण पाण नतंचरातक ।
वलीलया जगातुमािवभूतमजं िवभु ॥ ९॥
रामरां पठेाः पापन सवकामदा ।
िशरो मे राघवः पातु भालं दशरथामजः ॥१०॥
कौसयेयो शौ पातु-िववािमियः ुती ।
ाणं पातु मखाता मुखं सौिमिवसलः ॥११॥
िजवां िवधािनिधः पातु कठं भरतवंिदतः ।
कंधौ िदयायुधः पातु भुजौ भनेशकामुकः ॥ १२॥
करौ सीतापितः पातु दयं जामदयिज ।
पाव रघुवरः पातु कुी इवाकुनंदनः ॥ १३ ॥ (जादा चरण)
मयं पातु खरवंसी नाभ जाबवदायः ।
सुीवेशः कट पातु सथनी हनुमभुः ॥ १४॥
उ रघूमः पातु गुं रः कुलातकृ ।
जानुनी सेतुकृ पातु जंघे दशमुखातकः ॥ १५॥
पादौ िबभीषणीदः पातु रामोऽिखलं वपुः ।
एतां रामबलोपेतां रां यः सुकृती पठे॥
स िचरायुः सुखी पुी िवजयी िवनयी भवे ॥ १६॥
पातालभूतलयोम चािरणछचािरणः ।
न टुमिप शताते रितं रामनामिभः ॥ १७॥
रामेित रामभेित रामचंेित वा मर ।
नरो न िलयते पापैउभुत मुत च िवदित ॥ १८॥
जगचैकमंेण रामनानाऽिभरित ।
यः कठे धरयेय करथाः सविसयः ॥ १९॥
वपंजरनामेदं यो रामकवचं पठे ।
अयाहताः सव लभते जयमंगल ॥ २०॥
आिदटवा यथा वने रामरािममां हरः ।
तथा िलिखतवा ातः बुो बुधकौिशकः ॥ २१॥
रामो दशरिथः शूरो लमणाऽनुचरो बली॥
काकुथः पुषः पूणः कौसयानंदवधनः ॥ २२॥
वेदांतवेधो येशः पुराणपुषोमः ।
जानकीवलभः ीमानमेय परामः ॥ २३॥
इयेतािन जपेिनयं यतः यािवतः ।
अवमेधिधकं पुयं लभते नासंशयः ॥ २४॥
सनहः कवची खगी चायबाणधरो युवा ।
गछ मनोरथोऽमाकं रामः पातु सलमणः ॥ २५॥
तणौ पसपनौ सुकुमारौ महाबलौ ।
पुडरीकिवशालाौ चीरकृणािजनाबरौ ॥ २६॥
फलमूलाशनौ दांतौ तापसौ चािरणौ ।
पुौ दशरथयैतौ तरौ रामलमणौ ॥ २७॥
धिवनौ बिनशौ काकपधरौ ुतौ ।
वरौ मां पिथ रेतां तावुबौ रामलमणौ ॥ २८॥
शरयौ सवसवानां ेठौ सव धनुमता ।
रः कुलिनहतारौ ायेतां नो रघूमौ ॥ २९॥
आसजधनुषा िवषुपृशा वयाशुगिनषंग संिगनौ ।
रणाय मम रामलमणा वतः पिथ सदैव गछता ॥ ३०॥
आरामः कपवृाणां िवरामः सकलपदा ।
अिभरामिलोकानं रामः ीमास नः भुः ॥ ३१॥
रामाय रामभाय रामचंाय वेधसे ।
रघुनाथय नाथाय सीतयाः पतये नमः ॥ ३२॥
ी राम रघुनंदन राम राम
ी राम भरताज राम राम
ी राम रणककश राम राम
ी राम शरणं भव राम राम ॥ ३३॥
लोकािभरामं रणरगधीरं राजीवनें रघुवंशनाथं
कायपं कणाकरं तं ीरामचंं शरणं पे ॥ ३४॥
दिणे लमणो यय वामे तु जनकामजा ।
पुरतो माितयय तं वंदे रघुनदन ॥ ३५
गोपदीकृतवारीशं मशकीकृररास ।
रामायणमहामाला रनं वदेऽिनलामज ॥ ३६॥
अघौध ितठ दूरे वं रोगातठंतु दूरतः ।
वरीवत सदाऽमाकं िद रमो धनुधरः ॥ ३७॥
मनोजवं माततुयवेगं िजतेियं बुिमतां विरठ ।
वातामजं वानरयूतमुयं ीरामदूतं शरणं पे ॥ ३८॥
राम राम तव पाद पंकजं िचतयािम भवबंधमुतये ।
वंिदतं सुरनरमौिलिभयियतं मनिस योिगिभः सदा ॥ ३७॥
रामं लमणपूवजं रघुवरं सीतापत सुंदर ।
काकुयं कणाणवं गुणिनध िवियं धिमक ।
राजें सयसंधं दशरथनयं शामलं शाितमूत ।
वंदे लोकािभरामं रघुकुलितलकं राघवं रावणािर ॥ ४०॥
एतािन रामनामानी ातथाय यः पठे ।
अपुो लभते पुं धनाथ लभते धन ॥ ४१॥
माता रामो मपता रामचंः वामी रामो मसखा रामचंः ।
सववं मे रामचंो दयालुनयं जाने नैव जाने न जाने ॥ ४२॥
ीरामनामामृत मंबीज संजीवनी चेमनिस िवटा ।
हालाहलं वा लयानलं वा मृयोमुखं वा िवशतां कुतो भीः ॥ ४३॥
ीशदपूव जयशदमयं जययनािप पुनः युत ।
िःसतकृवो रघुनाथ नाम जपािनहया िजकोिटहायाः ॥ ४४॥
एवं िगरीजे ोता रामरा मया तव ।
मयोपिदटा या वने िववािमाय वै पुरा ॥ ४५॥
रामदास उवाच
एवं िशवेनोपिदटं ुवा देवी िगरीजा ।
रामरां पिठवा सा कंदं समिभमंय ॥ ४६॥
तयातेजोबलेनैव जघान तारकासुर ।
षडाननः णदेव कृतकृयोऽभव पुरा ॥ ४७॥
सैवेयं रामराते मयायाताऽितपुयदा ।
ययाः वणमेण कयािप न भयं भवे ॥ ४८॥
वामकीनाऽनयापूव कुशायिभशेचन ।
कृतं बालहाणां च शांयथ सा मयोिदता ॥ ४९॥
बालानां हशांयथ जपनीया िनरंतर ।
रामरा महाेठा महाघौघ िनवािरणी ॥ ५०॥
नायाः परतरं तों नायाः परतरो जपः ।
नायाः परतरं किचसयं सयं वदायह ॥ ५१॥
॥ इित ी शतकोिट रामचिरतांतगत ीमदानदरामायणे
वामीकीये जमकाडे रामराकथनं नाम पचमः सगः ॥
( संदभ : आनंद रामायण - ( जमकाड - ५ वा सग )
भिटया शालीय ठकर गोवधनदास लमीदास
यांनी मुंबई येथे जगदीवर छापखायात
लोकिहताथ छापवून िस केला
शके १८०८ स १८८७
छापील पोथी : ंथालय ंथ १०३ / १४५ )
इ. स. १५ वे शतकAbout this kavacham — Rama
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.