गुरु गीता

श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
॥श्रीगुरुगीताीगुरुगीता॥
॥श्रीगुरुपादुकापञ्चकम्चकम्॥
ॐनमोगुरुभ्योय
ोगुरुपादुकाभ्योय
ोनमःपरेभ्यःय
ःपरपादुकाभ्यःय
ः।
आचार्य
सिद्धेश्वरवरपादुकाभ्योय
ोनमोनमःश्रीगुरुपादुकाभ्यःय
ः॥
ऐङ्कारकारह्रीङ्कारकाररहस्यय
युक्तत
श्रीङ्कारकारगूढार्थमहाविभूत्याय
ा॥१॥
ओङ्कारकारमर्मप्रतिपादिनीभ्यांयां
नमोनमःश्रीगुरुपादुकाभ्याम्य
ाम्॥२॥
होत्राग्निहौत्राग्निहविष्यहोत्र
होमादि
सर्वाकृति
भासमानाम्।
यद्ब्रह्ममतद्बोधबोधवितारिणीभ्यांयां
नमोनमःश्रीगुरुपादुकाभ्याम्य
ाम्॥३॥
कामादि
सर्पव्रज
गारुडाभ्यांय
ां
विवेकवेकवैराग्यनिधिप्रदाभ्याम्याम्।
बोधप्रदाभ्यांयांदृतमोक्षदाभ्यांय
ां
नमोनमःश्रीगुरुपादुकाभ्याम्य
ाम्॥४॥
अनन्तत
संसारसमुद्रतार
नौकायिताभ्यांय
ांस्थिरभक्तिदाभ्याम्याम्।
जाड्याब्धिसंशोषणवाडवाभ्यांय
ां
नमोनमःश्रीगुरुपादुकाभ्याम्य
ाम्॥५॥
॥ॐशान्तिःशान्तिःशान्तिः॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
॥अथश्रीगुरुगीताप्रारंभःारंभः॥
श्रीगणेशायीगणेशायनमः।श्रीसरस्वत्यैयैनमः।श्रीगुरुभ्योयोनमः।
॥ॐ॥
अस्ययश्रीगुरुगीतास्तोत्रमन्त्रस्यय।
भगवान्सदाशिव
वऋषिःः।
नानाविधानि
छन्दांसि।
श्रीगुरुपरमात्माम
ादेवता।
हंबीजम्।सःशक्तिः।क्रोंोंकीलकम्।
श्रीगुरुप्रसादसिद्ध्यर्थेजपेविनियोगःयोगः॥
॥अथध्यानम्यानम्॥
हंसाभ्यांय
ांपरिवृत्तपत्रकमलैर्दिव्यैर्जगत्कारणैर्कारणैर्-
विश्वोत्कीर्णमनेकदेहनिलयैःलयैःस्वच्छन्दमात्मेच्छयाछया।
तद्द्योतंोतंपदशांभवंतुचरणंदीपाङ्कुरग्राहिणंणं
प्रत्यक्षाक्षरविग्रहंहंगुरुपदंध्यायेद्विभुंभुंशाश्वतम्वतम्॥
ममचतुर्विधपुरुषार्थसिद्ध्यर्थेजपेविनियोगःयोगः।
॥अथश्रीगुरुगीताीगुरुगीता॥
सूतउवाच-
कैलासशिखरेखरेरम्येयेभक्तिसन्धाननायकम्धाननायकम्।
प्रणम्ययपार्वतीतीभक्त्याशङ्करंकरंपर्यपृच्छतछत॥१॥
श्रीदेव्युवाचय
ुवाच-
ॐनमोदेवदेवेशपरात्परजगद्गुरोगुरो।
सदाशिव
वमहादेवगुरुदीक्षांप्रदेहिमे॥२॥
केनमार्गेण
भोस्वामिन्न्देहि
ब्रह्ममयोमयोभवेत्।
त्वंवंकृपांकुरुमेस्वामिन्न्नमामि
चरणौतव॥३॥
ईश्वरवरउवाच-
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
ममरूपासि
देवि
त्वंवंत्वत्प्रीत्यर्थंंवदाम्यहम्य
हम्।
लोकोपकारकःप्रश्नोनोनकेनापि
कृतःपुरा॥४॥
दुर्लभंभंत्रिषुषुलोकेषुतच्छृणुष्वववदाम्यहम्य
हम्।
गुरुंविनानाब्रह्ममनान्यत्सत्यंयंसत्यंयंवरानने॥५॥
वेदशास्त्रपुराणानि
इतिहासादिकानि
च।
मन्त्रयन्त्रादिविद्याश्चचस्मृतिरुच्चाटनादिकम्कम्॥६॥
शैवशाक्तागमादीनि
अन्यानिविविधानिच।
अपभ्रंशकराणीहंशकराणीहजीवानांभ्रान्तचेतसाम्तचेतसाम्॥७॥
यज्ञोव्रतंतंतपोदानंजपस्तीर्थंंतथैवच।
गुरुतत्त्वमविज्ञायज्ञायमूढास्तेत
ेचरतेजनाः॥८॥
गुरुर्बुद्ध्यात्मनोमनोनान्यत्य
त्सत्यंयंसत्यंयंनसंशयः।
तल्लाभार्थंंप्रयत्नस्तुतुकर्तव्योयोहिमनीषिभिः
ः॥९॥
गूढविद्यायाजगन्मायाम
ायादेहेचाज्ञानसंभवा।
उदयोयत्प्रकाशेनकाशेनगुरुशब्देनद
ेनकथ्यतेयते॥१०॥
सर्वपापविशुद्धात्मामाश्रीगुरोःीगुरोःपादसेवनात्।
देहीब्रह्ममभवेद्यस्मात्त्वत्कृपार्थंंवदामि
ते॥११॥
गुरुपादांबुजंस्मृत्वावाजलंशिरसिधारयेत्।
सर्वतीर्थावगाहस्ययसम्प्राप्नोतिफलंनरः॥१२॥
शोषणंपापपङ्कस्यय
दीपनंज्ञानतेजसाम्।
गुरुपादोदकंसम्यक्यक्संसारार्णवतारकम्वतारकम्॥१३॥
अज्ञानमूलहरणंजन्ममकर्मनिवारणम्वारणम्।
ज्ञानवैराग्यसिद्ध्यर्थंं
गुरुपादोदकंपिबेत्बेत्॥१४॥
गुरोःपादोदकंपीत्वाव
ागुरोरुच्छिष्टभोजनम्ट
भोजनम्।
गुरुमूर्तेःःसदाध्यानंयानंगुरुमन्त्रं
ंसदाजपेत्॥१५॥
काशीक्षेत्रंतन्निवासोवासोजाह्नवीनवीचरणोदकम्।
गुरुर्विश्वेश्वरःवरःसाक्षात्तारकंब्रह्ममनिश्चितम्तम्॥१६॥
गुरोःपादोदकंयत्तुतुगयाऽसौसोऽक्षयोवटः।
तीर्थराजःराजःप्रयागश्चचगुरुमूर्त्यै
नमोनमः॥१७॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
गुरुमूर्तिंं
स्मरेन्नित्यंयंगुरुनामसदाजपेत्।
गुरोराज्ञांप्रकुर्वीत
गुरोरन्यन्नन
भावयेत्॥१८॥
गुरुवक्त्रस्थितंतंब्रह्ममप्राप्यतेयतेतत्प्रसादतःसादतः।
गुरोर्ध्यानंनंसदाकुर्यात्कुलस्त्रीस्वपतेर्यथाथा॥१९॥
स्वाश्रमंमंचस्वजातिंचस्वकीर्तिपुष्टिवर्धनम्नम्।
एतत्सर्वंंपरित्यज्ययगुरोरन्यन्नन
भावयेत्॥२०॥
अनन्याश्चिन्तयन्तोतोमांसुलभंपरमंपदम्।
तस्मात्मात्सर्वप्रयत्नेननेनगुरोराराधनंकुरु॥२१॥
त्रैलोक्येयेस्फुटवक्तारोतारोदेवाद्यसुरपन्नगाःन
गाः।
गुरुवक्त्रस्थिताताविद्यायागुरुभक्त्या
ातुलभ्यतेयते॥२२॥
गुकारस्त्वन्धकारश्चचरुकारस्तेजत
ेजउच्यतेयते।
अज्ञानग्रासकंासकंब्रह्ममगुरुरेवनसंशयः॥२३॥
गुकारःप्रथमोथमोवर्णोमायादिगुणभासकःगुणभासकः।
रुकारोद्वितीयोतीयोब्रह्मममायाभ्रान्तिविनाशनम्नाशनम्॥२४॥
एवंगुरुपदंश्रेष्ठंठंदेवानामपि
दुर्लभम्भम्।
हाहाहूहूगणैश्चैवचैवगन्धर्वैश्चचप्रपूज्यतेयते॥२५॥
ध्रुवंुवंतेषांचसर्वेषांषांनास्तितत्त्वंगुरोःपरम्।
आसनंशयनंवस्त्रंभूषणंवाहनादिकम्कम्॥२६॥
साधकेनप्रदातव्यंयंगुरुसंतोषकारकम्।
गुरोराराधनंकार्यंंस्वजीवित्वंवंनिवेदयेत्वेदयेत्॥२७॥
कर्मणाणामनसावाचानित्यमाराधयेद्गुरुम्गुरुम्।
दीर्घदण्डंदण्डंनमस्कृत्ययनिर्लज्जोजोगुरुसन्निधौ
धौ॥२८॥
शरीरमिन्द्रियंयंप्राणांाणांसद्गुरुभ्योयोनिवेदयेत्वेदयेत्।
आत्मदारादिकंकंसर्वंंसद्गुरुभ्योयोनिवेदयेत्वेदयेत्॥२९॥
कृमिकीटभस्मविष्ठाठादुर्गन्धिमलमूत्रकम्कम्।
श्लेष्मरक्तंतंत्वचावचामांसंवञ्चयेन्ननवरानने॥३०॥
संसारवृक्षमारूढाःपतन्तोत
ोनरकार्णवेवे।
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
येनचैवोद्धृताःधृताःसर्वेतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥३१॥
गुरुर्ब्रह्मामागुरुर्विष्णुर्गुरुर्देवोवोमहेश्वरःवरः।
गुरुरेवपरब्रह्मम
तस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥३२॥
हेतवेजगतामेवसंसारार्णवसेतवेवसेतवे।
प्रभवेभवेसर्विद्यानांयानांशम्भवेभवेगुरवेनमः॥३३॥
अज्ञानतिमिरान्धस्यय
ज्ञानाञ्जनशलाकयाजनशलाकया।
चक्षुरुन्मीलितं
तंयेनतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥३४॥
त्वंवंपितातात्वंवंचमेमातात्वंवंबन्धुस्त्वंचदेवता।
संसारप्रतिबोधार्थंं
तस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥३५॥
यत्सत्येनयेनजगत्सत्यंयंयत्प्रकाशेनकाशेनभाति
तत्।
यदानन्देनद
ेननन्दन्तितस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥३६॥
यस्ययस्थित्यायासत्यमिदंदंयद्भातिभानुरूपतः।
प्रियंयंपुत्रदि
यत्प्रीत्यायातस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥३७॥
येनचेतयतेहीदंचित्तंतंचेतयतेनयम्।
जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यादितस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥३८॥
यस्ययज्ञानादिदंदंविश्वंवंनदृश्यंभिन्नभेदतःनभेदतः।
सदेकरूपरूपायतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥३९॥
यस्यामतंयामतंतस्ययमतंमतंयस्ययनवेदसः।
अनन्यभावय
भावभावायतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥४०॥
यस्ययकारणरूपस्यय
कार्यरूपेणरूपेणभाति
यत्।
कार्यकारणरूपायकारणरूपायतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥४१॥
नानारूपमिदं
दंसर्वंंनकेनाप्यस्ति
भिन्नतानता।
कार्यकारणताकारणताचैवतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥४२॥
यदङ्घ्रिकमलद्वन्द्वंद्वन्द्वतापनिवारकम्वारकम्।
तारकंसर्वदाऽपद्भ्यःश्रीगुरुंीगुरुंप्रणमाम्यहम्यहम्॥४३॥
शिवेवेक्रुद्धेधेगुरुस्त्रातातागुरौक्रुद्धेधेशिवोवोनहि।
तस्मात्मात्सर्वप्रयत्नेननेनश्रीगुरुंीगुरुंशरणंव्रजेत्जेत्॥४४॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
वन्देदेगुरुपदद्वन्द्वं
ंवाङ्मनश्चित्तगोचरम्तगोचरम्
श्वेतरक्तप्रभाभिन्नंनंशिवशक्त्यात्मकंमकंपरम्॥४५॥
गुकारंचगुणातीतंरुकारंरूपवर्जितम्
तम्।
गुणातीतस्वरूपंव
रूपंचयोदद्यात्ससगुरुःस्मृतःमृतः॥४६॥
अत्रिनेत्रःसर्वसाक्षीसाक्षीअचतुर्बाहुरच्युतःय
ुतः।
अचतुर्वदनोदनोब्रह्मामाश्रीगुरुःीगुरुःकथितःतःप्रियेये॥४७॥
अयंमयाञ्जलिर्बद्धोधोदयासागरवृद्धयेधये।
यदनुग्रहतोहतोजन्तुश्चित्रसंसारमुक्तिभाक्भाक्॥४८॥
श्रीगुरोःीगुरोःपरमंरूपंविवेकचक्षुषोऽमृतम्वेकचक्षुषोऽमृतम्।
मन्दभाग्यादभाग्यानपश्यन्ति
अन्धाःधाःसूर्योदयंदयंयथा॥४९॥
श्रीनाथचरणद्वन्द्वंयस्यांयांदिशिविराजतेराजते।
तस्यैयैदिशेशेनमस्कुर्याद्द्भक्त्याप्रतिदिनंनंप्रियेये॥५०॥
तस्यैयैदिशेशेसततमञ्जलिरेष
रेषआर्ये
प्रक्षिप्यतेयतेमुखरितोतोमधुपैर्बुधैश्चच
।
जागर्ति
यत्रभगवान्गुरुचक्रवर्ती
विश्वोदयवोदयप्रलयनाटकनित्यसाक्षीयसाक्षी॥५१॥
श्रीनाथादिगुरुत्रयंयंगणपतिं
ंपीठत्रयंयंभैरवं
सिद्धौघंधौघंबटुकत्रयंयंपदयुगंदूतीक्रमंमंमण्डलम्।
वीरान्द्व्यष्टचतुष्ककषष्टिनवकंवीरावलीपञ्चकंचकं
श्रीमन्मालिनिमन्त्रराजसहितंतंवन्देदेगुरोर्मण्डलम्ण्डलम्॥५२॥
अभ्यस्तैःतैःसकलैःसुदीर्घमनिलैर्व्याधिप्रदैर्दुष्करैःक
रैः
प्राणायामशतैरनेककरणैर्दुःखात्मकैर्दुर्जयैःयैः।
यस्मिन्नभ्युदितेतेविनश्यतिबलीवायुःस्वयंवयंतत्क्षणात्णात्
प्राप्तुंतुंतत्सहजंसहजंस्वभावमनिशंशंसेवध्वमेकंव
मेकंगुरुम्॥५३॥
स्वदेशिकस्यैवयैवशरीरचिन्तनंत
नं
भवेदनन्तस्यय
शिवस्ययचिन्तनम्तनम्।
स्वदेशिकस्यैवयैवचनामकीर्तनंनं
भवेदनन्तस्यय
शिवस्ययकीर्तनम्नम्॥५४॥
यत्पादरेणुकणिकाकाकापि
संसारवारिधेःधेः।
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
सेतुबन्धायतेध
ायतेनाथंदेशिकं
कंतमुपास्महेम
हे॥५५॥
यस्मादनुग्रहंहंलब्ध्वामहदज्ञानमुत्सृजेत्स
ृजेत्।
तस्मैमैश्रीदेशिकेन्द्रायायनमश्चाभीष्टसिद्धयेधये॥५६॥
पादाब्जंज
ंसर्वसंसारदावानलविनाशकम्नाशकम्।
ब्रह्मरन्ध्रेसिताम्भोजमध्यस्थंथंचन्द्रमण्डलेमण्डले॥५७॥
अकथादित्रिरेखाब्जेज
ेसहस्रदलमण्डलेदलमण्डले।
हंसपार्श्वत्रिकोणेकोणेचस्मरेत्तन्मध्यगंयगंगुरुम्॥५८॥
सकलभुवनसृष्टिःःकल्पिताशेषपुष्टिः
निखिलनिगमदृष्टिःसम्पदांपदांव्यर्थदृष्टिः।
अवगुणपरिमार्ष्टिस्तत्पदार्थैकदृष्टिः
भवगुणपरमेष्टिर्मोक्षमार्गैकदृष्टिःः॥५९॥
सकलभुवनरङ्गस्थापनाथ
ापनास्तम्भयष्टिः
सकरुणरसवृष्टिस्तत्त्वमालासमष्टिःः।
सकलसमयसृष्टिःःसच्चिदानन्ददृष्टिर्र्-
निवसतुवसतुमयि
नित्यंयंश्रीगुरोर्दिव्यदृष्टिः॥६०॥
अग्निशुद्धसमंधसमंतातज्वालावालापरिचकाधियाया।
मन्त्रराजमिमंमंमन्येऽहर्निशंशंपातुमृत्युतःय
ुतः॥६१॥
तदेजति
तन्नैजतितद्दूरेदूरेतत्समीपकेसमीपके।
तदन्तरस्ययसर्वस्ययतदुसर्वस्ययबाह्यतःयतः॥६२॥
अजोऽहमजरोऽहंचअनादिनिधनः
धनःस्वयम्वयम्।
अविकारश्चिदानन्ददअणीयान्महतोम
हतोमहान्॥६३॥
अपूर्वाणांणांपरंनित्यंयंस्वयंज्योतिर्निरामयम्रामयम्।
विरजंरजंपरमाकाशंध्रुवमानन्दमव्ययम्यम्॥६४॥
श्रुतिःप्रत्यक्षमैतिह्यमनुमानश्चतुष्टयम्टयम्।
यस्ययचात्मतपोम
तपोवेददेशिकं
कंचसदास्मरेत्मरेत्॥६५॥
मनुञ्चचयद्भवंभवंकार्यंंतद्वदामिमहामते।
साधुत्वंवंचमयादृष्ट्वात्वयितिष्ठतिसांप्रतम्तम्॥६६॥
अखण्डमण्डलाकारंव्याप्तंतंयेनचराचरम्।
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
तत्पदंपदंदर्शितंतंयेनतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥६७॥
सर्वश्रुतिशिरोरत्नविराजितपदाम्बुजःबुजः।
वेदान्ताम्बुजसूर्योयस्तस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥६८॥
यस्ययस्मरणमात्रेणेणज्ञानमुत्पद्यतेय
तेस्वयम्वयम्।
यएवसर्वसम्प्राप्तिस्तस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥६९॥
चैतन्यंय
ंशाश्वतंवतंशान्तंत
ंव्योमातीतंयोमातीतंनिरञ्जनम्जनम्।
नादबिन्दुकलातीतंु
कलातीतंतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥७०॥
स्थावरंथावरंजङ्गमंगमंचैवतथाचैवचराचरम्।
व्याप्तंतंयेनजगत्सर्वंंतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥७१॥
ज्ञानशक्तिसमारूढस्तत्त्वमालामालाविभूषितःतः।
भुक्तिमुक्तिप्रदातादातायस्तस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥७२॥
अनेकजन्मसम्प्राप्तसर्वकर्मविदाहिनेने।
स्वात्मज्ञानप्रभावेणभावेणतस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥७३॥
नगुरोरधिकं
कंतत्त्वंनगुरोरधिकं
कंतपः।
तत्त्वंज्ञानात्परंप
रंनास्तितस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥७४॥
मन्नाथःनाथःश्रीजगन्नाथोनाथोमद्गुरुस्त्रिजगद्गुरुःगुरुः।
ममात्माम
ासर्वभूतात्मामातस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥७५॥
ध्यानमूलंयानमूलंगुरोर्मूर्तिःःपूजामूलंगुरोःपदम्।
मन्त्रमूलंमूलंगुरोर्वाक्यंय
ंमोक्षमूलंगुरोःकृपा॥७६॥
गुरुरादिरनादिश्चच
गुरुःपरमदैवतम्।
गुरोःपरतरंनास्तितस्मैमैश्रीगुरवेीगुरवेनमः॥७७॥
सप्तसागरपर्यन्तततीर्थस्नानादिकंकंफलम्।
गुरोरङ्घ्रिपयोबिन्दुसहस्रांशेांशेनदुर्लभम्भम्॥७८॥
हरौरुष्टेटेगुरुस्त्रातातागुरौरुष्टेटेनकश्चनचन।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेननेनश्रीगुरुंीगुरुंशरणंव्रजेत्जेत्॥७९॥
गुरुरेवजगत्सर्वंंब्रह्मविष्णुशिवात्मकम्मकम्।
गुरोःपरतरंनास्तितस्मात्सम्पूजयेद्गुरुम्गुरुम्॥८०॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
ज्ञानंविज्ञानसहितंतंलभ्यतेयतेगुरुभक्तितः
तः।
गुरोःपरतरंनास्तिध्येयोऽसौयेयोऽसौगुरुमार्गिभिः
ः॥८१॥
यस्मात्परतरंपरतरंनास्तिनेति
नेतीति
वैश्रुतिः।
मनसावचसाचैवनित्यमाराधयेद्गुरुम्गुरुम्॥८२॥
गुरोःकृपाप्रसादेनसादेनब्रह्मविष्णुसदाशिवाःवाः।
समर्थाःप्रभवादौभवादौचकेवलंगुरुसेवया॥८३॥
देवकिन्नरगन्धर्वाःपितरोतरोयक्षचारणाः।
मुनयोऽपि
नजानन्ति
गुरुशुश्रूषणेूषणेविधिम्म्॥८४॥
महाहङ्कारगर्वेण
तपोविद्याबलान्विताःताः।
संसारकुहरावर्ते
घटयन्त्रेयथाघटाः॥८५॥
नमुक्तातादेवगन्धर्वाःःपितरोतरोयक्षकिन्नराःन
राः।
ऋषयःसर्वसिद्धाश्चचगुरुसेवापराङ्मुखाःम
ुखाः॥८६॥
ध्यानंयानंश‍ृणुृणुमहादेवि
सर्वानन्दप्रदायकम्दायकम्।
सर्वसौख्यकरंयकरंनित्यंयंभुक्तिमुक्तिविधायकम्धायकम्॥८७॥
श्रीमत्परब्रह्ममगुरुंस्मरामि
श्रीमत्परब्रह्ममगुरुंवदामि
।
श्रीमत्परब्रह्ममगुरुंनमामि
श्रीमत्परब्रह्ममगुरुंभजामि
॥८८॥
ब्रह्मानन्दंदंपरमसुखदंकेवलंज्ञानमूर्तिंं
द्वन्द्वातीतंातीतंगगनसदृशंतत्त्वमस्यादिलक्ष्यम्यम्।
एकंनित्यंयंविमलमचलंमलमचलंसर्वधीसाक्षिभूतंभूतं
भावातीतंत्रिगुणरहितंतंसद्गुरुंगुरुंतंनमामि
॥८९॥
नित्यंयंशुद्धंधंनिराभासंराभासंनिराकारंराकारंनिरञ्जनम्जनम्।
नित्यबोधंयबोधंचिदानन्दंदंगुरुंब्रह्ममनमाम्यहम्य
हम्॥९०॥
हृदम्बुजेब
ुजेकर्णिकमध्यसंस्थेथे
सिंहासनेंहासनेसंस्थितदिव्यमूर्तिम्म्।
ध्यायेद्गुरुंगुरुंचन्द्रकलाप्रकाशंकाशं
चित्पुस्तकाभीष्टवरंटवरंदधानम्॥९१॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
श्वेताम्बरंबरंश्वेतविलेपपुष्पंपं
मुक्ताविभूषंभूषंमुदितंतंद्विनेत्रम्म्।
वामाङ्कपीठस्थितदिव्यशक्तिंं
मन्दस्मितंतंसान्द्रकृपानिधानम्धानम्॥९२॥
आनन्दमानन्दकरंदकरंप्रसन्नंनं
ज्ञानस्वरूपंव
रूपंनिजबोधयुक्तम्तम्।
योगीन्द्रमीड्यंयंभवरोगवैद्यंयं
श्रीमद्गुरुंगुरुंनित्यमहंयमहंनमामि
॥९३॥
यस्मिन्सृष्टिस्थितिध्वंसनिग्रहानुग्रहात्मकम्मकम्।
कृत्यंय
ंपञ्चविधंधंशश्वद्भासतेभासतेतंनमाम्यहम्य
हम्॥९४॥
प्रातःातःशिरसिशुक्लाब्जेजेद्विनेत्रंद्विभुजंभुजंगुरुम्।
वराभययुतंशान्तंत
ंस्मरेत्तंतंनामपूर्वकम्कम्॥९५॥
नगुरोरधिकं
कंनगुरोरधिकं
कं
नगुरोरधिकं
कंनगुरोरधिकम्
कम्।
शिवशासनतःवशासनतःशिवशासनतःवशासनतः
शिवशासनतःवशासनतःशिवशासनतःवशासनतः॥९६॥
इदमेवशिवंवंत्विदमेवदमेवशिवंवं
त्विदमेवदमेवशिवंवंत्विदमेवदमेवशिवम्वम्।
ममशासनतोममशासनतो
ममशासनतोममशासनतः॥९७॥
एवंविधंधंगुरुंध्यात्वावाज्ञानमुत्पद्यतेय
तेस्वयम्वयम्।
तत्सद्गुरुप्रसादेनसादेनमुक्तोऽहमिति
भावयेत्॥९८॥
गुरुदर्शितमार्गेण
णमनःशुद्धिंंतुकारयेत्।
अनित्यंयंखण्डयेत्सर्वंं
यत्किञ्चिदात्मगोचरम्मगोचरम्॥९९॥
ज्ञेयंसर्वस्वरूपंवरूपंचज्ञानंचमनउच्यतेयते।
ज्ञानंज्ञेयसमंकुर्यान्न्नान्यःय
ःपन्थाथाद्वितीयकःतीयकः॥१००॥
एवंश्रुत्वावामहादेवि
गुरुनिन्दांद
ांकरोति
यः।
सयाति
नरकंघोरंयावच्चन्द्रदिवाकरौवाकरौ॥१०१॥
यावत्कल्पान्तकोतकोदेहस्तावदेवत
ावदेवगुरुंस्मरेत्मरेत्।
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
गुरुलोपोनकर्तव्यःयःस्वच्छन्दोदोयदिवाभवेत्॥१०२॥
हुङ्कारेणकारेणनवक्तव्यंयंप्राज्ञैःाज्ञैःशिष्यैःयैःकथञ्चनचन।
गुरोरग्रेनवक्तव्यमसत्यंयंचकदाचन॥१०३॥
गुरुंत्वंकृत्ययहुंकृत्यय
गुरुंनिर्जित्ययवादतः।
अरण्येनिर्जलेलेदेशेसभवेद्ब्रह्मराक्षसःमराक्षसः॥१०४॥
मुनिभिः
ःपन्नगैर्वाऽपिसुरैर्वा
शापितोतोयदि।
कालमृत्युभयाद्वापि
गुरूरक्षति
पार्वति
॥१०५॥
अशक्ताताहिसुराद्याश्चच
अशक्तातामुनयस्तथात
था।
गुरुशापेनतेशीघ्रंक्षयंयान्तिनसंशयः॥१०६॥
मन्त्रराजमिदंदंदेवि
गुरुरित्यक्षरद्वयम्व
यम्।
स्मृतिवेदार्थवाक्येनयेनगुरुःसाक्षात्परंप
रंपदम्॥१०७॥
श्रुतिस्मृतीमृतीअविज्ञायज्ञायकेवलंगुरुसेवकाः।
तेवैसंन्यासिनःनःप्रोक्ताताइतरेवेषधारिणःणः॥१०८॥
नित्यंयंब्रह्ममनिराकारंराकारंनिर्गुणंणंबोधयेत्परम्।
सर्वंंब्रह्ममनिराभासंराभासंदीपोदीपान्तरंत
रंयथा॥१०९॥
गुरोःकृपाप्रसादेनसादेनआत्मारामंमारामंनिरीक्षयेत्रीक्षयेत्।
अनेनगुरुमार्गेणणस्वात्मज्ञानंमज्ञानंप्रवर्ततेते॥११०॥
आब्रह्ममस्तंबपर्यन्तंतंपरमात्मस्वरूपकम्व
रूपकम्।
स्थावरंथावरंजङ्गमंगमंचैवप्रणमामिजगन्मयम्म
यम्॥१११॥
वन्देऽहंदेऽहंसच्चिदानन्दंदंभेदातीतंसदागुरुम्।
नित्यंयंपूर्णंंनिराकारंराकारंनिर्गुणंणंस्वात्मसंस्थितम्तम्॥११२॥
परात्परतरंप
रतरंध्येयंयेयंनित्यमानन्दकारकम्दकारकम्।
हृदयाकाशमध्यस्थंथ
ंशुद्धस्फटिकसन्निभम्भम्॥११३॥
स्फटिकप्रतिमारूपंमारूपंदृश्यतेदर्पणेणेयथा।
तथात्मनि
चिदाकारमानन्दंदंसोऽहमित्युतय
ुत॥११४॥
अङ्गुष्ठमात्रपुरुषंपुरुषंध्यायतश्चिन्मयंमयंहृदि
।
तत्रस्फुरतिभावोयःश‍ृणुृणुतंकथयाम्यहम्य
हम्॥११५॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
अगोचरंतथाऽगम्यंय
ंनामरूपविवर्जितम्
तम्।
निःशब्दंदंतद्विजानीयात्जानीयात्स्वभावंवभावंब्रह्ममपार्वति
॥११६॥
यथागन्धःधःस्वभावेनवभावेनकर्पूरकुसुमादिषुषु।
शीतोष्णादि
स्वभावेनवभावेनतथाब्रह्ममचशाश्वतम्वतम्॥११७॥
स्वयंवयंतथाविधोधोभूत्वावास्थातव्यंयंयत्रकुत्रचित्त्।
कीटभ्रमरवत्तत्रध्यानंयानंभवति
तादृशम्॥११८॥
गुरुध्यानंय
ानंतथाकृत्वाव
ास्वयंवयंब्रह्ममयोमयोभवेत्।
पिण्डेण्डेपदेतथारूपेमुक्तोऽसौतोऽसौनात्रसंशयः॥११९॥
श्रीपार्वत्युवाचय
ुवाच-
पिण्डंण्डंकिंंतुमहादेवपदंकिंंसमुदाहृतम्।
रूपातीतंचरूपंकिमेतदाख्याहिशङ्करकर॥१२०॥
श्रीमहादेवउवाच-
पिण्डंण्डंकुण्डलिनीशक्तिः
ःपदंहंसमुदाहृतम्।
रूपंबिन्दुरितिज्ञेयंरूपातीतंनिरञ्जनम्जनम्॥१२१॥
पिण्डेण्डेमुक्तातापदेमुक्तातारूपेमुक्तातावरानने।
रूपातीतेतुयेमुक्तास्तेतेमुक्तातानात्रसंशयः॥१२२॥
स्वयंवयंसर्वमयोमयोभूत्वावापरंतत्त्वंविलोकयेत्लोकयेत्।
परात्परतरंप
रतरंनान्यत्य
त्सर्वमेतन्निरालयम्रालयम्॥१२३॥
तस्यावलोकनंयावलोकनंप्राप्ययसर्वसङ्गविवर्जितःतः।
एकाकीनिःस्पृहःपृहःशान्तस्तिष्ठासेत्तत्प्रसादतःसादतः॥१२४॥
लब्धंधंवाऽथनलब्धंधंवास्वल्पंपंवाबहुलंतथा।
निष्कामेनैवकामेनैवभोक्तव्यंयंसदासंतुष्टचेतसाटचेतसा॥१२५॥
सर्वज्ञपदमित्याहुर्देहीहीसर्वमयोमयोबुधाः।
सदानन्दःद
ःसदाशान्तोत
ोरमतेयत्रकुत्रचित्त्॥१२६॥
यत्रैवैवतिष्ठतेठतेसोऽपि
सदेशःपुण्यभाजनम्।
मुक्तस्ययलक्षणंदेवि
तवाग्रेकथितंतंमया॥१२७॥
उपदेशस्तथात
थादेवि
गुरुमार्गेणणमुक्तिदःदः।
गुरुभक्तिस्तथात
थाध्यानंयानंसकलंतवकीर्तितम्तम्॥१२८॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
अनेनयद्भवेत्कार्यंंतद्वदामिमहामते।
लोकोपकारकंदेवि
लौकिकं
कंतुनभावयेत्॥१२९॥
लौकिकात्कर्मणोणोयान्तिज्ञानहीनाभवार्णवम्वम्।
ज्ञानीतुभावयेत्सर्वंंकर्मनिष्कर्मयत्कृतम्कृतम्॥१३०॥
इदंतुभक्तिभावेनभावेनपठतेश‍ृणुतेृणुतेयदि।
लिखित्वावातत्प्रदातव्यंयंतत्सर्वंंसफलंभवेत्॥१३१॥
गुरुगीतात्मकंम
कंदेवि
शुद्धतत्त्वंमयोदितम्तम्।
भवव्याधिविनाशार्थंंस्वयमेववयमेवजपेत्सदास
दा॥१३२॥
गुरुगीताक्षरैकंतुमन्त्रराजमिमंमंजपेत्।
अन्येयेचविविधाधामन्त्राःाःकलांनार्हन्तिषोडशीम्॥१३३॥
अनन्तफलमाप्नोतिगुरुगीताजपेनतु।
सर्वपापप्रशमनंशमनंसर्वदारिद्र्यनाशनम्यनाशनम्॥१३४॥
कालमृत्युभयहरंय
ुभयहरंसर्वसङ्कटनाशनम्कटनाशनम्।
यक्षराक्षसभूतानांचोरव्याघ्रभयापहम्भयापहम्॥१३५॥
महाव्याधिहरं
हरंसर्वंंविभूतिसिद्धिदंदंभवेत्।
अथवामोहनंवश्यंस्वयमेववयमेवजपेत्सदास
दा॥१३६॥
वस्त्रासनेासनेचदारिद्र्यंयंपाषाणेरोगसंभवः।
मोदिन्यांय
ांदुःखमाप्नोति
काष्ठेठेभवति
निष्फलम्फलम्॥१३७॥
कृष्णाजिनेनेज्ञानसिद्धिर्मोक्षश्रीीव्याघ्रचर्मणि।
कुशासनेज्ञानसिद्धिः
ःसर्वसिद्धिस्तुतुकंबले॥१३८॥
कुशैर्वा
दूर्वयायादेवि
आसनेशुभ्रकंबलेकंबले।
उपविश्यश्यततोदेवि
जपेदेकाग्रमानसःमानसः॥१३९॥
ध्येयंयेयंशुक्लंलंचशान्त्यर्थंंवश्येरक्तासनंतासनंप्रियेये।
अभिचारेचारेकृष्णवर्णंंपीतवर्णंं
धनागमे॥१४०॥
उत्तरेतरेशान्तिकामस्तुतुवश्येपूर्वमुखोमुखोजपेत्।
दक्षिणेणेमारणंप्रोक्तंतंपश्चिमेमेचधनागमः॥१४१॥
मोहनंसर्वभूतानांभूतानांबन्धमोक्षकरंधमोक्षकरंभवेत्।
देवराजप्रियकरंयकरंसर्वलोकवशंलोकवशंभवेत्॥१४२॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
सर्वेषांषांस्तंभनकरंतंभनकरंगुणानांचविवर्धनम्नम्।
दुष्कर्मनाशनंनाशनंचैवसुकर्मसिद्धिदंदंभवेत्॥१४३॥
असिद्धंधंसाधयेत्कार्यंं
नवग्रहभयापहम्हभयापहम्।
दुःस्वप्ननाशनंननाशनंचैवसुस्वप्नफलदायकम्नफलदायकम्॥१४४॥
सर्वशान्तिकरंकरंनित्यंयंतथावन्ध्यासुपुत्रदम्दम्।
अवैधव्यकरंय
करंस्त्रीणांीणांसौभाग्यदायकंसदा॥१४५॥
आयुरारोग्यमैश्वर्यपुत्रपौत्रप्रवर्धनम्
नम्।
अकामतःस्त्रीविधवाधवाजपान्मोक्षमवाप्नुयात्नुयात्॥१४६॥
अवैधव्यंय
ंसकामातुलभतेचान्यजन्मनि।
सर्वदुःखभयंदुःखभयंविघ्नंनंनाशयेच्छापहारकम्छ
ापहारकम्॥१४७॥
सर्वबाधाप्रशमनंशमनंधर्मार्थकाममोक्षदम्काममोक्षदम्।
यंयंचिन्तयतेतयतेकामंतंतंप्राप्नोतिनिश्चितम्तम्॥१४८॥
कामितस्यय
कामधेनुःकल्पनाकल्पपादपःपादपः।
चिन्तामणिश्चिन्तितस्ययसर्वमङ्गलकारकम्गलकारकम्॥१४९॥
मोक्षहेतुर्जपेन्नित्यंय
ंमोक्षश्रियमवाप्नुयात्न
ुयात्।
भोगकामोजपेद्योयोवैतस्ययकामफलप्रदम्दम्॥१५०॥
जपेच्छाक्तश्चचसौरश्चच
गाणपत्यश्चच
वैष्णवःण
वः।
शैवश्चच
सिद्धिदंदंदेवि
सत्यंयंसत्यंयंनसंशयः॥१५१॥
अथकाम्यजपेय
जपेस्थानंथानंकथयामि
वरानने।
सागरेवासरित्तीरेऽथवातीरेऽथवाहरिहरालयेहरालये॥१५२॥
शक्तिदेवालयेदेवालयेगोष्ठेठेसर्वदेवालयेदेवालयेशुभे।
वटेचधात्रीमूलेीमूलेवामठेवृन्दावनेद
ावनेतथा॥१५३॥
पवित्रेनिर्मलेलेस्थानेथानेनित्यानुष्ठानतोऽपिवा।
निर्वेदनेनदनेनमौनेनजपमेतंसमाचरेत्॥१५४॥
श्मशानेभयभूमौतुवटमूलान्तिके
केतथा।
सिद्ध्यन्तिधौत्तरेतरेमूलेचूतवृक्षस्यय
सन्निधौधौ॥१५५॥
गुरुपुत्रोवरंमूर्खस्तस्ययसिद्ध्यन्तिनान्यथाय
था।
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
शुभकर्माणि
सर्वाणि
दीक्षाव्रततपांसि
च॥१५६॥
संसारमलनाशार्थंं
भवपाशनिवृत्तयेत
ये।
गुरुगीताम्भसि
स्नानंनानंतत्त्वज्ञःज्ञःकुरुतेसदा॥१५७॥
सएवचगुरुःसाक्षात्सदासद्ब्रह्मवित्तमःतमः।
तस्ययस्थानानिसर्वाणि
पवित्राणिनसंशयः॥१५८॥
सर्वशुद्धःधःपवित्रोऽसौोऽसौस्वभावाद्यत्रतिष्ठति।
तत्रदेवगणाःसर्वेक्षेत्रेपीठेवसन्तिहि॥१५९॥
आसनस्थःथ
ःशयानोवागच्छंस्तिष्ठन्ठन्वदन्नपि।
अश्वारूढोवारूढोगजारूढःसुप्तोतोवाजागृतोऽपि
वा॥१६०॥
शुचिष्मांश्चचसदाज्ञानीगुरुगीताजपेनतु।
तस्ययदर्शनमात्रेणेणपुनर्जन्मम
नविद्यतेयते॥१६१॥
समुद्रेचयथातोयंक्षीरेक्षीरंघृतेघृतम्।
भिन्नेनेकुंभेयथाकाशस्तथात्माम
ापरमात्मनि
॥१६२॥
तथैवज्ञानीजीवात्माम
ापरमात्मनि
लीयते।
ऐक्येनयेनरमतेज्ञानीयत्रतत्रदिवानिशम्शम्॥१६३॥
एवंविधोधोमहामुक्तःतःसर्वदादावर्ततेतेबुधः।
तस्ययसर्वप्रयत्नेननेनभावभक्तिं
ंकरोति
यः॥१६४॥
सर्वसन्देहरहितोतोमुक्तोतोभवति
पार्वति
।
भुक्तिमुक्तिद्वयंवयंतस्ययजिह्वाग्रेचसरस्वतीव
ती॥१६५॥
अनेनप्राणिनःनःसर्वेगुरुगीताजपेनतु।
सर्वसिद्धिंप्राप्नुवन्तिभुक्तिंंमुक्तिंंनसंशयः॥१६६॥
सत्यंयंसत्यंयंपुनःसत्यंयंधर्म्यंंसाङ्ख्यंमयोदितम्तम्।
गुरुगीतासमंनास्तिसत्यंयंसत्यंयंवरानने॥१६७॥
एकोदेवएकधर्म
एकनिष्ठाठापरंतपः।
गुरोःपरतरंनान्यन्नास्तितत्त्वंगुरोःपरम्॥१६८॥
माताधन्यायापिताताधन्योयोधन्योयोवंशःकुलंतथा।
धन्यायाचवसुधादेवि
गुरुभक्तिः
ःसुदुर्लभाभा॥१६९॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
शरीरमिन्द्रियंयंप्राणाश्चार्थःःस्वजनबान्धवाःधवाः।
मातापिताताकुलंदेवि
गुरुरेवनसंशयः॥१७०॥
आकल्पजन्मनामनाकोट्याय
ाजपव्रततपःक्रियाःयाः।
तत्सर्वंंसफलंदेवि
गुरुसंतोषमात्रतःतः॥१७१॥
विद्यातपोबलेनैवयातपोबलेनैवमन्दभाग्याश्चचयेनराः।
गुरुसेवांनकुर्वन्तिसत्यंयंसत्यंयंवरानने॥१७२॥
ब्रह्मविष्णुमहेशाश्चचदेवर्षिपितृकिन्नराःन
राः।
सिद्धचारणयक्षाश्चचअन्येऽपिमुनयोजनाः॥१७३॥
गुरुभावःपरंतीर्थमन्यतीर्थंंनिरर्थकम्कम्।
सर्वतीर्थाश्रयंयंदेवि
पादाङ्गुष्ठंठंचवर्ततेते॥१७४॥
जपेनजयमाप्नोति
चानन्तफलमाप्नुयात्नुयात्।
हीनकर्म
त्यजन्सर्वंंस्थानानिचाधमानि
च॥१७५॥
जपंहीनासनंकुर्वन्हीनकर्मफलप्रदम्दम्।
गुरुगीतांप्रयाणेयाणेवासङ्ग्रामेामेरिपुसङ्कटेकटे॥१७६॥
जपञ्जयमवाप्नोतिमरणेमुक्तिदायकम्दायकम्।
सर्वकर्मचसर्वत्रगुरुपुत्रस्यय
सिद्ध्यति॥१७७॥
इदंरहस्यंय
ंनोवाच्यंय
ंतवाग्रेकथितंतंमया।
सुगोप्यंय
ंचप्रयत्नेननेनममत्वंवंचप्रियायात्विति॥१७८॥
स्वामिमुख्यगणेशादिविष्ण्वादीनांवादीनांचपार्वति
।
मनसापि
नवक्तव्यंयंसत्यंयंसत्यंयंवदाम्यहम्य
हम्॥१७९॥
अतीवपक्वचित्तायत
ायश्रद्धाभक्तियुतायुतायच।
प्रवक्तव्यमिदंदंदेवि
ममात्माऽसि
सदाप्रियेये॥१८०॥
अभक्तेतेवञ्चकेचकेधूर्तेपाखण्डेनास्तिकेकेनरे।
मनसापि
नवक्तव्यायागुरुगीताकदाचन॥१८१॥
संसारसागरसमुद्धरणैकमन्त्रं
ं
ब्रह्मादिदेवमुनिपूजितसिद्धमन्त्रम्म्॥
दारिद्र्यदुःखभवरोगविनाशमन्त्रं
वन्देदेमहाभयहरंगुरुराजमन्त्रम्म्॥१८२॥
श्रीगुरुगीताीगुरुगीतालघु
॥इति
श्रीस्कंदपुराणेकंदपुराणेउत्तरखंडेतरखंडेईश्वरपार्वतीतीसंवादेगुरुगीतासमाप्तत॥
॥श्रीगुरुदत्तात्रेयार्पणमस्तुतु॥