महा गायत्री लीला स्तुति

महागायीलीलातुती
{॥ महागायीलीलातुती ॥}
ॐ
अथ महागायीलीलातुितः ।
सदा गवेषय जगयेषु वेदमातरं
िचदामना कृतथतं सम चा लधवा ।
उदु गददं महोदयाणौिम भतनौकया
सुदुतरं ुतं िततीषुरापदणव ॥ १॥
सुहीनलोकपाितनी सतां कृपाऽितशोभते
सुधांशुचुषे याब ! माशं जन ।
नवािप हीयते तवेषदीिश ! पालनेननो
भवातः कुपुता न भासते सूिद ॥ २।
नमािम मुतिवुमततहाटकाऽिसता-
वदातवणसुदरैः षडधलोललोचनैः ।
सरोजषडबाधवततपावकभैः
िकरीटरनरिजतैः सुधांशुखडमडतैः ॥ ३॥
मुखैदशाधसंिमतैवराजमानिवहां
सुरेशचापसभां समतदेवविदता ।
वराभयाकुशािवतैः कपालशूल शंख-
चसारसयीगुणािकतैः करैवरािजता ॥ ४॥
भवुमय मूलतां गतां मुनीविदता
अखड भावमडलकाशकािरण िशवा ।
समतदेवतामय समत िसिदियनी
पूवप िवहां सरवत भवातहा ॥ ५॥
शुचीदुसूयलोचनां शुचीदुसूय िवहा
शुचीदुसूयसगमवभावशािलन शुभा ।
पदयानुकपतवशतचसेिवतां
परेशशतमुमां भजे िलोकसुदरी ॥ ६॥
महामहेवरी जगिसगसुथितय-
वतंता शरीिरणी बभूव या महेिशतुः ।
िपितािदभेदतो लतायमानिवहा
यीवरी सदा तु सा जगजयाय जायता ॥ ७॥
नमािम तमुखारिवदपचकं मलापहं
गलैकनालकं सदािवकािस भतसभव ।
वभतहंससेिवतं शुचीदुपबधवः
तीकभूतिवहा गता िह य पचता ॥ ८॥
भवाणवेऽितदुःसहमरािधिदधमानसं
षडूमिनयपीिडतं जनं िदधीषुमानसा ।
ुितविनफुरमुखारिवदभूसुरैः सदा
िसयमीवरी नुताऽतु सा सुखदा िह नः ॥ ९॥
यीसूः वटपातधूतभतकमषा
समैजुनैनुता मुदा ववणधमभेदतः ।
िनिलपिननगािमषेण पादौतजं जलं
यदीयमागतं ित तनोतु नः िशवं तु सा ॥ १०॥
वदभविचतािखलं कुभोगसतमानसं
सदाऽशुच कुमागगं शठं च शकसे यिद ।
कथं वपादिचतनोथवैभवं नहीविर !
यतोििचतकं दयाशेसे न माश ॥ ११॥
अनेकदोषदूिषतेविनववेचना सती
वतंशतरीवरी भवाधनाशकािरणी ।
कृपामयी शं िवधाय सा वभतपाितं
वपकजे मधुतं करोतु मामहनश ॥ १२॥
िसयिमटदैवतं सुकेशवायजं तवं
मर दीभावनो िवधाय वेदमातर ।
िवधूय पापसंचयं िवतीय कीतमुमा-
इह वमु कैवलं पदं स याित िनभय ॥ १३॥
इित ीमहागायीलीलातुितः ।