Kali Kavacham 4

कािलकाकवच
{॥ कािलकाकवच ॥}
ीगणेशाय नमः ।
कैलासिशखरासीनं देवदेवं जगु ।
शकरं पिरपछ पावती परमेवर ॥ १॥
पावयुवाच
भगव देवदेवेश देवानां भोगद भो ।
ूिह मे महादेव गोयं चेिद हे भो ॥ २॥
शूणां येन नाशः यादामनो रणं भवे ।
परमैवयमतुलं लभेेन िह तद ॥ ३॥
भैरव उवाच
वयािम ते महादेिव सवधमिवदां वरे ।
अुतं कवचं देयाः सवकामसाधक ॥ ४॥
िवशेषतः शुनाशं सवराकरं नृणा ।
सविरटशमनं सवभिवनाशन ॥ ५॥
सुखदं भोगदं चैव वशीकरणमुम ।
शुसंघाः यं याित भवित यािधपीिडअताः ॥ ६॥
दुःिखनो विरणचैव वाभीटोिहणतथा ।
भोगमोदं चैव कािलकाकवचं पठे ॥ ७॥
ॐ अय ीकािलकाकवचय भैरव ऋिषः । अनुटु छदः ।
ीकािलका देवता । शुसंहाराथ जपे िविनयोगः ।
यान
ॐ यायेकाल महामायां िनेां बहुिपणी ।
चतुभुजां ललजवां पूणचिनभानना ॥ ८॥
नीलोपलदलयामां शुसंघिवदािरणी ।
नरमुडं तथा खगं कमलं च वरं तथा ॥ ९॥
िनभयां रतवदनां दंालीघोरिपणी ।
साहासाननां देव सवदां च िदगबरी ॥ १०॥
शवासनथतां काल मुडमालािवभूिषता ।
इित यावा महाकाल तततु कवचं पठे ॥ ११॥
ॐ कािलका घोरपा सवकामदा शुभा ।
सवदेवतुता देवी शुनाशं करोतु मे ॥ १२॥
ॐ  िपण चैव ां  ांिपण तथा ।
ां   वपा सा सदा शूिवदारये ॥ १३॥
- ऐंिपणी देवी भवबधिवमोचनी ।
हुंिपणी महाकाली रामा देिव सवदा ॥ १४॥
यया शुभो हतो दैयो िनशुभच महासुरः ।
वैिरनाशाय वदे तां कािलकां शकरिया ॥ १५॥
ाी शैवी वैणवी च वाराही नारसिहका ।
कौमायी च चामुडा खादतु मम िविषः ॥ १६॥
सुरेवरी घोरपा चडमुडिवनािशनी ।
मुडमालावृतागी च सवतः पातु मां सदा ॥ १७॥
   कािलके घोरे दंेव िधरिये ।
िधरापूणवे च िधरेणावृततिन ॥ १८॥
मम शू खादय खादय हस हस मारय मारय िभिध िभिध
िछिध िछिध उचाटय उचाटय ावय ावय शोषय शोषय वाहा ।
ां  कािलकायै मदीयशू समपयािम वाहा ।
ॐ जय जय िकिर िकिर िकिट िकिट कट कट मद मद मोहय मोहय
हर हर मम िरपून वंस वंस भय भय ोटय ोटय यातुधाना
चामुडे सवजना राो राजपुषा ियो मम वया कु कु
तनु तनु धायं धनं मेऽवा गजा रनािन िदयकािमनीः पुा
राजियं देिह यछ ां  ूं   ः वाहा ।
इयेत कवचं िदयं किथतं शभुना पुरा ।
ये पठित सदा तेषां ुवं नयित शवः ॥ १९॥
वैिरणः लयं याित यािधता या भवित िह ।
बलहीनाः पुहीनाः शवतय सवदा ॥ २०॥
सहपठनासिः कवचय भवेदा ।
तकायिण च िसयित यथा शकरभािषत ॥ २१॥
मशानागारमादाय चूण कृवा यनतः ।
पादोदकेन िपवा तलखेलोहशलाकया ॥ २२॥
भूमौ शू हीनपानुरािशरसतथा ।
हतं दवा तु दये कवचं तु वयं पठे ॥ २३॥
शोः ाणियठां तु कुयमेण मिव ।
हयादं हारेण शो गछ यमय ॥ २४॥
वलदगारतापेन भवित विरता भृश ।
ोछनैवमपादेन दिरो भवित ुव ॥ २५॥
वैिरनाशकरं ोतं कवचं वयकारक ।
परमैवयदं चैव पुपौािदवृिद ॥ २६॥
भातसमये चैव पूजाकाले च यनतः ।
सायकाले तथा पाठासविसिभवेुव ॥ २७॥
शुचाटनं याित देशाा िवयुतो भवे ।
पचाककरतामेित सयं सयं न संशयः ॥ २८॥
शुनाशकरे देिव सवसपकरे शुभे ।
सवदेवतुते देिव कािलके! वां नमायह ॥ २९॥
॥ इित ीयामले कािलकाकपे कािलकाकवचं सपूण ॥