अपराध स्तव

Aparadha Stava
Viewing in नेपाली · देवनागरी script
शिवअपराधस्तवः
वः
शिवअपराधस्तवः
वः
शम्भोशङ्करशान्तशाश्वत
शिवस्थाणोाणोभवोमापते
भूतेशत्रिपुरान्तक
त्रिनयनयनश्रीकण्ठ
कालान्तक
क।
शर्वोग्राभयाभयभर्गभीमजगतांनाथाक्षययश्रीनिधेधे
रुद्रेशानेशानमहेश्वरेश्वरमहायोगीशतुभ्यं
ंनमः॥१॥
स्वामिन्न्सर्वजगद्गुरोुरोहरमहालीलाक्षमाक्षेत्रसस-
च्चिद्रूपाखिलभूतभाव्यजगतांजगतांनाथप्रपन्नार्तिहन्हन्।
पापघ्नाशुभपाशदुःखभयहृद्भक्तेष्टदज्ञानदानद
श्रीदातर्क्यषडङ्गमोक्षण
महायोगीशतुभ्यंनमः॥२॥
क्रूरंूरंकष्टतरंतरंविनष्टहृदयंदयंभ्रष्टंशठंनिष्ठुरंुरं
निर्लज्जंकृपणंकृतघ्नमशुचिंंबह्वाशिनंनंहिंसकम्ंसकम्।
आशापाशशतप्रबद्धमनसं
मनसंदुष्कीर्तिभाजंभाजंजडं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥३॥
मूर्खंबालमतिं
ंस्वधर्मरहितंतंधर्मार्थहीनंहीनंखलं
कामान्धं
ंक्षणिकंकंकदर्थनपरंनपरंदौश्शील्यजन्मस्थलम्लम्।
अज्ञंलुब्धमसत्यनिष्ठमधमंमधमंप्रज्ञायशोवर्जितंतं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥४॥
क्षुद्रंदुर्भगमल्पसत्त्वमलसंमलसंभग्नव्रतंतंरागिणं
णं
भीरुंंडाम्भिकमीर्ष्यकंकंव्यसनिनंनंपापात्मकं
कंसूतकम्।
आधिव्याधिनिपीडितंतंजडधियं
यंसद्भिःसदानिन्दितंतं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥५॥
आकाङ्क्षाश्रयमार्यवर्तिविमुखंमुखंक्षीणंीणंगुणद्वेषिणंणं
धूर्तंदुर्गुणमत्यशुद्धहृदयंदयंसर्वत्रसन्देहिनम्नम्।
दीनंपापरतंसमस्तविषयेष्वासक्तमन्यायिनंनं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥६॥
शिवअपराधस्तवः
वः
अश्रद्धंगतपौरुषंषंकुपथगंजाज्वल्यमानंमानंहृषाषा
संसारार्णवमग्नमूर्मितरलंतरलंनीचप्रियंयंनिर्दयम्यम्।
वैराग्यानतिदानयोगनियमद्वेष्टारमुन्मादिनंनं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥७॥
द्वन्द्वग्रस्तसमस्तवृत्तिकुशलंकुशलंसत्सङ्गविद्वेषिणंणं
दुःसङ्गप्रियमप्रतिष्ठवचनंवचनंकामातुरंतस्करम्रम्।
शैवज्ञानपराङ्मुखंुखंखलजनव्यापारपारङ्गतंतं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥८॥
दुर्मत्यावमतिप्रवृद्धरजसंरजसंसद्वृद्धसेवारिपुंपुं
सद्धर्मेष्वसमुत्सुकंुकंगुरुजनेजनेमान्येषुेषुचात्युद्धतम्तम्।
शिष्टाशिष्टकरप्रियंयंचसततंदुष्टस्यतुष्टिप्रदंदं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥९॥
स्वप्नेऽप्युत्तमगन्धपुष्पनिकरैरीशार्चनावर्जितंतं
ध्यानाध्यानविचारणागुणरिपुंपुंतुच्छंमदोच्छृङ्खलम्लम्।
दारिद्र्यास्पदमात्मवैरिवशगंवशगंतापत्रयस्याश्रयंयं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥१०॥
आत्मातिस्तुतिकारिणंणंपरमहानिन्दाकरं
ाकरंनिन्दितंतं
लुण्टाकंटाकंपतितंतंविपर्ययगतस्वान्तंसदायाचकम्।
व्याक्रोशाद्विहतस्वकार्यनिचयंचयंसर्वापदांपदांसञ्चयंयं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥११॥
कृत्याकृत्यविचारवर्जितमतिंव्रात्यंमहावञ्चकंकं
दुर्बुद्धिंमदमानमत्सरनिधिं
ंदुर्वृत्तवृत्त्याश्रयम्यम्।
मिथ्याज्ञानिनमार्यकण्टकमलंटकमलंलोकत्रयेयेदूषितंतं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥१२॥
दुष्कर्मप्रचयेचयेप्रहृष्टहृदयंदयंक्लेशैश्चसम्पीडितंतं
चार्वाकंकंकुमतिं
ंकुचेलमलसंकार्पण्यजन्मस्थलम्लम्।
भार्यापुत्रगृहादिसक्तमनसंमनसंगाम्भीर्यधैर्यच्युतंुतं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥१३॥
चित्तक्षोभकरंोभकरंकलङ्कहृदयंदयंशोकास्पदं
दंलोलुपंपं
शिवअपराधस्तवः
वः
सारासारविचारहीनमनसंचारहीनमनसंनीचप्रियंयंनीरसम्।
मत्तोन्मत्तनिकृष्टनष्टचकितंतंशून्यंहृदालापिनंनं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥१४॥
आत्मज्ञानविहीनमात्मविमुखंमुखंसर्वात्मभावद्विषंषं
सङ्कल्पैर्बहुभिर्विभिन्नहृदयंदयंदैत्यप्रसक्तंंसदा।
मर्माविद्वचनंचनंकठोरहृदयंदयंमित्रद्रुहंुहंचुम्बकंकं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥१५॥
वेदोक्ताचरणाशिवात्मचरितंतंस्वेच्छाप्रवृत्तिंसदा
सच्छास्नेष्वपरागिणंणंप्रियतमालक्ष्मीगुणावेष्टितम्तम्।
दाक्षिण्यप्रतिपन्नताविरहितंतंस्वार्थैकदृष्टिंसदा
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥१६॥
सत्यत्यागदयाक्षमाशमदमाद्यर्थानभिज्ञात्मकंकं
देवब्राह्मणगोव्रजातिथिपितृज्ञानात्मकापूजकम्कापूजकम्।
विश्वस्तेष्वपकारवञ्चनपरंनपरंमैत्रीरिपुंपुंदुर्जनंनं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषकरंषकरंपाहि
माम्॥१७॥
कृत्वाधर्ममतिंकथञ्चिदपरःदपरःकोमत्समोऽस्मिन्भवेवे-
दित्येवंेवंबहुजल्पिनंनंकुपुरुषंषंभ्रान्त्याश्रयंयंराक्षसम्सम्।
दृष्टादृष्टसुखैषिणंणंबतमुदामुक्त्वाशिवाराधनंवाराधनं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥१८॥
मार्जालाखुबकाश्वकुक्कुटकपिक्रोडाहिवृत्तिंसदा
तीर्थध्वाङ्क्षमनर्थकंकंपरसुखेसन्तापिनंनंदुःसहम्ःसहम्।
त्यक्तोपायममेयकाङ्क्षिणमहोणमहोशुण्ठंठंचचोरोपमं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥१९॥
अस्पृश्यंयंविकलंकलंकुधैर्यमखिले
लेदोषेस्वकीयेकीयेगुणं
पश्यन्तंचलमात्मकार्यनिरतंरतंपूज्यंविषादात्मकम्कम्।
चिन्ताशोकपरीतचेतसमलंाशोकपरीतचेतसमलंसर्वाशुभानांशुभानांपदं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥२०॥
दुष्पूरस्वककुक्षिपूरणपरंपूरणपरंभारंभुवःकेवलं
दासीमेषखरस्वभावमपटुं
भावमपटुंसम्माननेाननेभाजने।
रिक्तंंबालकदीर्घसूत्रिणमलं
णमलंहृच्छल्यशीलंशीलंसदा
शिवअपराधस्तवः
वः
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
भाम्॥२१॥
अत्यादेशिनमुत्तमस्थितिमतांमतांसन्त्यागिनंनंनास्तिकंकं
रन्ध्रान्वेषिणमन्धमूकबधिरंरंशम्भोस्तुुविश्वात्मनःनः।
माहात्म्यश्रवणस्तुतीक्षणविधौधौमाहेश्वरारावत्सलंलं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥२२॥
दुष्कार्यालघुभारवाहनपशुंलघुभारवाहनपशुंतृष्णातृणग्राहिणंणं
संसारार्णवदुःखपङ्कपतितं
तंयान्तंसदाधोभृशम्।
स्वत्वाहन्त्वममत्वमोहमकरैराकृष्यमाणंमाणंसदा
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥२३॥
भ्रष्टंसर्वजुगुप्सितंतंपरहितव्याघातिनंनंतामसं
सम्भ्रान्तंचपलंविधानविहितव्यापारविद्वेषिणम्णम्।
शम्भोत्वत्पदभक्तिहीनमदृढंढंसम्मूढमात्मद्विषंषं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥२४॥
ज्येष्ठावासमतिप्रमादितमतिंक्षुत्तृड्जराद्यर्दितंतं
स्वप्नेऽप्यन्यपरोपकाररहितंतंसर्वाहितंतंदुर्लभम्भम्।
लोकेसत्परिहार्यनिन्दितमहोतमहोदुःखप्रदेशक्रियंयं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥२५॥
त्वक्चुक्लान्त्रसिरातनूरुहमयंहमयंकाराख्यरन्ध्रस्थितंतं
नानापायपतिष्णु
ुकालशिखिना
नापापच्यमानं
मानंभृशम्।
दृष्ट्वापिस्वकलेवरंकलेवरंकृशतरंतत्रापिरक्तंंपशुं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥२६॥
किंंवाचाबहुविस्तरेणरेणभगवन्मत्सन्निभोभोभूतले
नाभून्नास्तिचनोभविष्यतिपुमान्निर्भाग्यचूडामणिः।
तस्मादीदृशमात्मवञ्चकमहोकमहोत्रैलोक्यचूडामणेचूडामणे
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥२७॥
सर्वश्रेष्ठगुणैकभाजनविभोभोसत्त्वोत्तमेषूत्तमामा-
सङ्ख्येयावगुणैकभाजनमलंेयावगुणैकभाजनमलंकष्टातिकष्टक्रियम्यम्।
श्रीशाश्रीशमतीन्द्रियेन्द्रियवशंयवशंनिस्सङ्गिनंनंसङ्गिनंनं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥२८॥
शिवअपराधस्तवः
वः
विण्मूत्रकृमिमांसशोणितमयंतमयंमेदोऽस्थिमज्जात्मकंकं
निर्गन्धैकनिधिंजरापरिगतंगतंवातादिदोषात्मकम्
कम्।
दृष्ट्वातुस्वशरीरमत्रतुसदावैराग्यहीनंयहीनंपशुं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥२९॥
विष्ठामूत्रकुजन्त्वनिष्टमशुभंमशुभंस्वाभाव्यतोतोनश्वरंरं
कृष्णक्षेण्यविषूचिकाज्वरशिरश्शूलादिरोगास्पदम्दम्।
ज्ञात्वातुस्वशरीरमत्रतुसदावैराग्यहीनंयहीनंपशुं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥३०॥
पङ्गुत्वान्ध्यजरित्वमौर्ख्यखलताबाधिर्यजन्मस्थलंलं
क्लेद्यच्छेद्यविशोष्यदाह्यकृशतास्थौल्यस्वभावात्मकम्कम्।
सम्पश्यन्नपिदोषमत्र
तुसदासम्प्रीतियुक्तंंपशुं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥३१॥
देहक्षालनलेपनादिविधिनानासंस्पर्शयोग्यंयंत्वचाचा
छन्नंक्लिन्नमहार्णवंवंव्रणमुखैर्नित्यंस्रवन्तंमलम्।
तंदृष्ट्वाप्यविरागिणंणंचनरकेशूनंसरागंपशुं
कारुण्याकरवारिधेधेभवपितर्दोषाकरंषाकरंपाहि
माम्॥३२॥
॥इति
अपराधस्तवः
वःसम्पूर्णः॥
About this stotram — Krishna

A Stotram is a Sanskrit hymn of praise composed by great sages and poet-saints such as Adi Shankaracharya. Stotrams describe the deity’s form, qualities and deeds in richly poetic language, and chanting them is said to purify the intellect and awaken devotion. Many stotrams carry a phala-shruti — a closing verse describing the benefits of recitation.
How to chant

Stotrams reward slow, attentive chanting. Read the meaning once before you begin so the verses resonate as you recite. Early morning (Brahma Muhurat) is ideal, but any quiet time works. If Sanskrit feels difficult, chant along with the transliteration and let the rhythm settle naturally over a few days of practice.
janmashtamidaily-pujavaishnavasanskritstotradevotional