ॐ
Sankalpa Guru
संकल्पो मूलं सर्वस्य
🔮
Unlock Your Free Kundali
Discover your cosmic blueprint — personalized Kundali with detailed dosha analysis, planetary positions & powerful remedies.
✦ Birth Chart✦ Doshas
Get Free
Sign In
ॐ
Sankalpa Guru
← ← Back to Shabda
नेपाली interface

दत्त लहरी

Datta Lahari

Datta Lahari

Text in देवनागरी script

Devotional text

दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
श्रीगणेशायीगणेशायनमः
दलादनऋषिरुवाचरुवाच।
विभुर्नित्यानन्दःदःश्रुतिगणशिरोवेद्यमहिमामा
यतोजन्माद्यस्ययप्रभवतिसमायागुणवतः।
सदाधारःसत्योयोजयति
पुरुषार्थैकफलदःकफलदः
सदादत्तात्रेयोेयोविहरतिमुदाज्ञानलहरिःः॥१॥
हरीशब्राह्माणःम
ाणःपदकमलपूजांविदधतेदधते
जगद्रक्षाशिक्षाजननकरणे
क्षाजननकरणेतेह्यधिकृताःकृताः।
अभूवन्निन्द्राद्यायाहरिदधिपतांपतांदेवमुनयः
परंतत्त्वंप्रापुःापुःशशिदिनकरौनकरौज्योतिरमलम्रमलम्॥२॥
परंज्योतिर्मूर्तेतवरुचिरतेजः
रतेजःकलरवाज्-
जगध्व्याप्येदानींयेदानींतपनशशिताराहुतभुजः
ताराहुतभुजः।
महातेजःपुञ्जाःजाःसकलजगदाराध्यचरिताश्
ताश्-
चरन्त्येवंेवंलोकान्नतजनमनोभीष्टफलदाःटफलदाः॥३॥
भवन्मायारूपंम
ायारूपंजगदखिलजीवात्मकमिदं
दं
भवद्रूपंूपंप्राहुर्निखिलनिगमान्तश्रुतिचयाःचयाः।
त्वयावयासृष्टंटंचादौहृतमवितमेतत्तदधुनात
दधुना
प्रभावंभावंतेवेत्तुंतुंप्रभवतिजनःकोऽवनितलेतले॥४॥
कृपासिन्धोध
ोतावज्जनुरजननस्थाप्यकथितेते
जगद्रक्षादीक्षाक्षादीक्षाभवति
खलुनोचेत्कथमिदम्दम्।
अनिहस्याऽकर्तुस्तवतवजगति
कर्मोपकृतयेपकृतये
प्रमाणीकर्तुंंवास्वकृतनिगमार्थानितिमतिःः॥५॥
महाविद्यारूपेय
ारूपेभगवति
निबद्धत्वमुचितंतं
हृदावाचागम्येय
ेपरमपि
विमुह्यन्तिकवयः।
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
अविद्यातीतःयातीतःकिंंयदिगुणविहीनोऽपि
गुणवान्-
अविद्यायुक्तोयंतोयंत्वितिवदति
मायामुषितधीःतधीः॥६॥
भवानादौयादोनरमृगमुखश्वादिकतनूर्
कतनूर्-
विधत्तेतेलोकानामवनकृतिहेतोरनुयुगम्
हेतोरनुयुगम्।
विशुद्धस्त्वंलीलानरवपुरिदानीमटसि
गां
पवित्रीकर्तुंंवापरिजननिवासाङ्गणतलम्गणतलम्॥७॥
जगद्रक्षार्थंंवाविचरसिजगत्यात्मजनतामजनता-
परित्राणायाद्यःयःपरमपुरुषोऽगम्यचरितः
तः।
मृषालोकोलोकोवदति
मनुजत्वंव
ंतदधुना
ययाश्रीकृष्णत्वंवंयदवब्रुवतेुवतेमूढमतयः॥८॥
महायोगाधीशैरविदितमहायोगचतुरं
तमहायोगचतुरं
कथंजानन्ति
त्वांवांकुटिलमतयो
लमतयोमाध्शजनाः।
तथापि
त्वांवांजनेतवपदयुगाम्भोजभजनान्नन
चेत्त्वत्पादापादास्मृतिविषयवाणीषयवाणीकथमभूत्॥९॥
अपारेसंसारेसुतहितकलत्रादिभरणाभरणा-
द्युपाधौयुपाधौमन्नास्तत्तरणकरणोपायरहिताःताः।
पतन्तित्वत्पादाम्बुजयुगलसेवासुबुजयुगलसेवासुविमुखामुखा
नराःपापात्मानःम
ानःप्रवरनरकेवरनरकेशोकनिलयेलये॥१०॥
सुधासिन्धौध
ौद्वीपेवीपेकनकलतिके
केकल्पकवनेपकवने
वितानैर्मुक्ताढ्यैर्नवमणिमयेमयेमण्डपवरे।
अशेषैर्माणिक्यैःय
ैःखचितहरिपीठेऽन्पीठेऽन्कुहरे
हुताशारेध्यायेत्तवतवपरममूर्तिंं
निखिलदाम्लदाम्॥११॥
धराधाराधारेहुतवहपुरेधीशगणपं
विधिंश्रीशेषौीशेषौवानलपवनव्योमानि
हृदये।
युतौजीवात्मानावधिकमवमत्याय
ाप्रविशतेशते
विधत्तेतेजायात्वंव
ंपरकलितवामेन
तवामेनवपुषा॥१२॥
सहस्रारेारेनीरेरुहि
सकलशीतांशुललिते
ते
सहसेहंसंयःस्फुटमपिभवन्तंत
ंकलयते।
सुषुम्नावर्तिन्यांय
ांतवचरणपीठेन्दुसुधयाु
सुधया-
प्लुतोलुतोभित्त्वाग्रन्थित्रयममृतरूपोयममृतरूपोविचरति॥१३॥
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
तवाधारेशक्तिस्थितकमलकर्माद्यभिवृतेवृते
महापीठेवैश्वानरपुरमरुद्गेहनिलयेलये।
धराव्योमाकल्पेप
ेसुरमुनिमहेन्द्राद्यभिनुतंनुतं
महातेजोराशिं
ंनिगमनिलयंलयंनौमि
हृदये॥१४॥
भवत्पादाम्भोजंभोजंभवजलधिपोतं
पोतंभजति
यो
महासंसाराब्धिं
ंतनणितरतीत्येवय
ेवनिगमःगमः।
इहामुत्रत्रातुंातुंतवचरणमेवात्मशरणंम
शरणं
भवेद्घीरोघीरोवाहङ्कृतिपरमनस्कोयमधुनाक
ोयमधुना॥१५॥
यथादारुष्वग्निर्निवसति
तथादेहनिकरेकरे
प्रविश्यश्यत्वंवंचैकोबहुविधधइवाभासि
तितथा।
चलन्नीरेनीरेचन्द्रःशतविधधइवाभाति
गुणतो
नचैतच्चन्द्रेस्यान्ननशतविधताधतानापि
चपलम्॥१६॥
दरिद्रोवामूढःकठिनहृदयोनहृदयोवापि
भवतां
दयापात्रंस्याच्च्येद्भजतिमहतामप्यधिकताम्
कताम्।
नविद्यायारूपंवानकुलमपि
वाकारणमभून्-
महत्त्वेसेवैकातवपदयुगाम्भोजकलनाभ
ोजकलना॥१७॥
नतेकारुण्यंस्यात्सकलगुणवानप्यगुणवान्यगुणवान्
भवत्कारुण्यंक
ारुण्यंस्यादगुणगणपोयादगुणगणपोवोरुगुणवान्।
यथापत्यौयौरक्तेतेयदपि
चविरक्तेतेचयुवतौ
वृथासौन्दर्यंंस्यात्सकलमपितेऽनुग्रहवशात्हवशात्॥१८॥
अनाथेदीनेमय्यधिगतभवत्पादशरणेपादशरणे
शरण्यब्रह्मण्यप्रथितगुणसिन्धोध
ोकुरुदयाम्।
महातेजोवार्धे
स्वसुकृतमहिम्नैवनैवसततं
पुरापुण्यैर्हीनंनंपुरुषमुपकुर्वन्ति
कृतिनः
नः॥१९॥
महाश्वेतद्वीपेऽमरुतरुगणात्यन्तरुचिरेरे
मणेःपीठाम्भोजेऽनलशशिखगान्तर्निवसितम्
तम्।
गदाचक्राजासिप्रसृतकरपद्मंम
ंमुररिपुंपुं
सधन्यस्त्वांांध्यायेत्परतरचिदानन्दवपुषम्दवपुषम्॥२०॥
लसन्मेरोःम
ेरोःश‍ृङ्गेगेसुरमणिमये
मयेकल्पकतरुपकतरु-
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
प्रकीर्णेवाक्पीठेप
ीठेरविशशिङ्कराकीर्णजलजेजलजे
स्थितंतंवाचाधीशैर्नुतमनुदिनं
नंत्वांवांभजति
यो
भवेद्वाणीशानामपि
गुरुरजेयोऽवनितलेतले॥२१॥
समुद्यद्बालार्कायुतनिभशरीरंभशरीरंमुनिवरंवरं
स्थितंतंबीजेमारेत्रिदशपतिगोपातिरुचिरेरे।
हृदि
त्वांवांयःपश्यन्सुखकरमिति
ध्यायतिसदा
सएवाहंनूनंसभवति
जगन्मोहनकरःम
ोहनकरः॥२२॥
निधिर्विश्वेषांवेषांत्वंवंनिजचरणपद्मद्वयवतांवयवतां
शरण्यश्चार्कानां
नांचकितहृदयानामभयदःतहृदयानामभयदः।
वरेण्यःसाधूनांवरदइति
वाकामितधियां
यां
भवत्सेवास
ेवाजन्तोःतोःसुरतरुसमानानफलति
॥२३॥
यथावैपाञ्चालीचालीनटति
कुहकेच्छानुशरणंछ
ानुशरणं
कुलालेनभ्रान्तंतंभ्रमतिचसकृच्छक्रमनिशम्शम्।
तथाविश्वंवंसर्वंंवियतिमनवश्चानुगुणिताः
ताः
स्वतन्त्रःकोवास्तेत
ेवदपरसुरेशस्त्रिभुवने
भुवने॥२४॥
त्वयाज्ञप्तोतोधातासृजति
जगदीशोऽपि
हरते
हरिःःपुष्णातीदंण
ातीदंतपति
तपनोयाति
पवनः।
धरांसाद्रिद्वीपांवीपांवहति
भुजगानामधिपतिः
ः
सुराःसर्वेयुष्मद्भयपरवशाद्बिभ्रतिबलिम्म्॥२५॥
स्वयंवयंमुक्तेःतेःपूर्वंंस्वकृतसुकृतंवकृतसुकृतंमांनयति
चेत्
भवासत्वंव
ंकावातवचरणपङ्केरुहरतिः
ः।
हरेत्पापौधंप
ापौधंनःशुभमपि
ददातीति
चसदा
भवन्त्याशाबद्ध्वाःाःसकलमपि
धातुर्वशमहोशमहो॥२६॥
प्रधानंधानंवाकर्मस्थितिविलयसर्गेलमितिचेत्
जडत्वात्क्षीणत्वात्कथमुचितमेतन्निगदितुम्तुम्।
तयोरीशोऽनीशेभवति
जगदुत्पत्तिविलयालया-
वनान्यासन्य
ासन्ब्रह्मास्त्वितिवदति
शास्त्रंश्रुतिरपि॥२७॥
भवत्सेवास
ेवाजन्तोर्भवदवहुताशाम्बुदनिभाभा
महामोहध्वान्तप्रतिहतमतेर्दीपकलिका
का।
सुधावर्षिण्येषाण्येषाविहितमनसांतमनसांनिर्मलनृणालनृणा-
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
मुपाध्यायेय
ायेब्रह्मप्रवचनविधानेऽतिचतुराचतुरा॥२८॥
अवज्ञायैलोकेबहुपरिचितिः
ःप्राकृतमतिः
निरस्यापोयापोगाङ्गाःगाःप्रसरतियथानाल्पतटिनीम्नीम्।
विशुद्ध्यर्थंंतत्त्वंसकलपुरुषार्थैकफलदंकफलदं
भवन्तंत
ंहित्वान्यंयंभजति
गुरुमाशापरवशः॥२९॥
निमील्याक्षिद्वन्द्वंनिगमनिरतोरतोनिश्चलमनाःचलमनाः
प्रकाशन्तंतंदृष्ट्यात्रिभुवनमुदंभुवनमुदंज्ञानपरया।
ललाटेधोमुख्याय
ारसजनितदिव्याञ्जनधरंजनधरं
स्मरेद्यस्त्वांांयोगीभवति
निधिसिद्धेरधिपतिः॥३०॥
महामायामन्त्राक्षरकमलपद्मासनयुतंम
ासनयुतं
महानीलच्छायंछ
ायंमधुमुदितयोगिन्यभिवृतम्
वृतम्।
दधानंसद्बोधासितकनकगोक्षीरतिलकंलकं
मुनेयस्त्वांांपश्येद्भवति
सकलादृश्यकतनुः॥३१॥
सुधाधारेहेतौसकलजगतांस्वर्णकलितेते
सिताम्भोजेभोजेतेजोधिकतपनबिम्भेभ
ेश्रुतितनौतनौ।
मणिप्रोतेोतेपीठेनिखिलसुरवृन्दैःदैःपरिवृतेवृते
स्थितंतंत्वामारोग्यंवामारोग्यंस्मरतिहृदि
तस्यामृतमयम्यामृतमयम्॥३२॥
परत्रादातादाताचेद्भवति
नददात्यैहिकसुखंकसुखं
ददात्येतत्सौख्यंयंनवितरतिचामुष्मिकसुखम्
कसुखम्।
भवत्सेवास
ेवाजन्तोरिहपरसुखप्राभयकरीाभयकरी
सुराणामन्येषामनुशरणमात्मैवमकरोत्म
ैवमकरोत्॥३३॥
जटीवल्कीकीक्कापिक्कचिदपिसुभूषाम्बरभृतीब
रभृती
क्कचिद्भूत्यालिप्तःतःक्कचिदपिसुगन्धाङ्किततनुःततनुः।
क्कचिद्योगीयोगीभोगीक्कचिदपिविरागीरागीविहरसेहरसे
बहुज्ञानीज्ञातुंतवगतिमशक्ताश्चचमुनयः॥३४॥
विशुद्धंधंचैतन्यंय
ंक्कचनकचनजडवत्क्कापि
सकला-
गमज्ञोऽप्यज्ञस्याद्विहरसि
कदाचिद्बहुविधःधः।
ऋषिभ्यस्त्वंतत्त्वंपरममुपदेष्टासि
विततंततं
चरित्रंतेवेत्तुंतुंचतुरधिकवक्त्रानचतुराः॥३५॥
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
मणिर्वामन्त्रोवाविविधविमलैश्वर्यमपिवा
महायोगोष्टाङ्गाभ्यसनविहितो
तोवात्रिभुवनम्भुवनम्।
समर्थंंचैकैकंप्रभवतिविशीकर्तुमधिकंकं
स्थितंतंत्वय्येवेदंयेवेदंतवकिमुतमुतलोकैकवशता॥३६॥
सरस्वत्याधारस्थितमरुदतिप्रेरितपरांतपरां
नृपोधारांभित्त्वारसकमलवासाधिपपुरी
पपुरी।
परंतेजोरूपंसकलभुवनालोकनिरतोरतो
भवंतेसंयोगात्परमसमवेतंप
रमसमवेतंमुनिपतिः
ः॥३७॥
अपांतत्त्वंहंसंसकलभवदेवेजलरुहे
तडिद्भास्वद्दीप्तिप्रकटदलषट्केकेसुललिते
ते।
परंस्वाधिष्ठानेठानेरुचिरतररूपं
रतररूपंनिरुपमंरुपमं
स्थितंतंध्यायेत्त्वांांयोमदनसमरूपोविजयतेजयते॥३८॥
परीतंत्वांवांविष्णोणोहुतवहनमायाविलसिते
ते
सरोजेनीलाभेमणिरचितपीठेतपीठेमणिगृहेगृहे।
महासिद्धेःध
ेःकल्पद्रुमवरतलेुमवरतलेस्वर्णनिचयाम्चयाम्-
प्रवर्षद्भिःसस्यात्परमतनुभूतिःस्मरतियः॥३९॥
मरुन्त्ताराप्राभेाभेकनकरुचिपद्मेम
ेश‍ृतिमयंमयं
प्रभुंभुंलोकातीतंनिखिलनिगमावेद्यचरितम्तम्।
भजन्तेत
ेयेत्वांवांतेसुदृढतरतादात्म्यकदृशा
कदृशा
चिदानन्दंदंमायागुणविरहितं
तंयान्तिपरमम्॥४०॥
सुधाशुद्धेधेव्योभ्निद्रुहिणरमणीबीजलसितेते
विशुद्धाम्भोजान्तेतेसुरनरखगाद्यन्तरहितम्
तम्।
भवन्तंत
ंभावोत्थैःथ
ैःकुसुममुखपूजोपकरणैः
समर्हल्लोकेलोकेनाद्वितयपरमंतयपरमंब्रह्मभजतेमभजते॥४१॥
तडिल्लेखाशोचिर्द्विदलकमलेदलकमलेभासि
परमो
महायुक्तानङ्गोनलशशिभृतोक्षीणि
भवतः।
अशेषस्रोतोतसुप्रसृतचितिरूपोड्गकनकःगकनकः
श्रुतिप्राणोष्टाड्गप्रगुणितकलापीठतकलापीठनिलयःलयः॥४२॥???
क्वचिद्गुह्यंयंजिह्वावाक्वचवचगुदकमन्यत्र
कविताता
क्वचिद्वागन्यत्रश्रुतिरपरतोरपरतोलोचनयुगम्।
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
समाकार्षन्त्यात्मानमिववबहुभार्याः
ःप्रलुभिताता-
स्ततोतोध्यातुंयातुंस्थातुंथातुंकथमपि
नशक्तस्तवतवपदम्॥४३॥
अशक्तोहंतोहंस्नातुंनातुंक्षणमपि
जपंकर्तुमपिवौ-
दनाभावादेवातिथिजनसपर्या
चनकृता।
कुतोज्ञानंध्यानंयानंत्वकृतगुरुदेवस्ययममभो
भवेदेवैकाशावसति
तवभक्तात्वजनिताता॥४४॥
अमन्देद
ेमन्दारद्रुमचरसमीपेुमचरसमीपेमणिमयेमये
सुखासीनंपीठेसुरवरमुनीन्द्रादिविनुतम्
नुतम्।
स्वहृत्पद्मेमेवापि
स्थितमनुदिनंनंत्वांवांभजति
यः
सचेहामुष्मिन्वाव
ासकलजनपूज्यश्चच
भवति
॥४५॥
तृणंमेरुंकुर्यात्सुरवरगिरिंंवापि
चतृणं
भवत्सामर्थ्यंंवाऽघटितघटनाप्रौढिमतनो
मतनो॥
इदंजानेतस्मैमैपुनरपि
नजानन्ति
कवयोऽ-
ऽप्यहोयहोयुष्मन्मायामायासकलजनमोहोन्मदकरीम
दकरी॥४६॥
नटोभूयोवेषैर्बहुविध
धइवाभाति
सुगुणो
यथैकोवाकाशोघटमठगुहास्वन्तरगतःत
रगतः।
यथैकंगाङ्गेयंगेयंकटकमुकुटाध्याकृतिवशात्
वशात्-
तथादत्तात्रेयेयत्वमपिबहुरूपस्त्रिभुवनम्
भुवनम्॥४७॥
सहस्रांशुप्राभेाभेसुरतरुसमाढ्येधिकतरे
कतरे
विमानेमानेहंसाख्येय
ेस्थितममृतनीहारवपुषम्तममृतनीहारवपुषम्।
परीतंत्वांवांध्यायेद्यदरजसमारूढमनिलैःलैः
अशेषैराज्ञायांभवति
खचरोव्योमगमनैःयोमगमनैः॥४८॥
स्थितंतंमूलाधारेकनकरुचिराङ्गंग
ंहुतभुजः
शिखाभिःप्रख्याभिर्वृतमखिलतेजोरसघटम्लतेजोरसघटम्।
धरन्तंत
ंभ्रूमध्येयेप्रसृतनयनःसृतनयनःपश्यति
चयः
परंत्वांवांसत्यंयंस्यादखिलरसविद्यातिनिपुणःपुणः॥४९॥
शिरःप्रान्तभ्रान्तायतकुटिलबालार्कमतुलंमतुलं
प्रदीप्तस्वर्णाढ्यारुणशतलसत्कुण्डलधरम्कुण्डलधरम्।
मरुत्पुत्रंलङ्काधिपतनुजनाशोद्यतकरंयतकरं
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
स्मरेद्यस्त्वांांयन्तात्सकलभयभूतापहरणेसकलभयभूतापहरणे॥५०॥
गरुत्मन्तंत
ंचञ्चच्चलकनकपक्षद्वययुतंवययुतं
सुधाकुम्भोद्भास्वत्करमखिललोकाभिगमनम्
गमनम्।
अचिन्त्यंवेदैस्त्वांांपरममुनिनाथंनाथंस्मरतियः
सदक्षोऽसौवादीकपटविषजन्तुप्रहरणेहरणे॥५१॥
स्मृतिंनन्दन्तंतंयोमनुजमुपतिष्ठन्त्यतिबलात्
बलात्
कृताशामिथ्याद्यात्प्रणतजनमन्दारदारभवता।
अदत्तेतेदत्तत्वादमलतरचिद्गभ्यविभवाःभवाः
सदादत्तात्रेयोेयोभजसि
भजतामिष्टफलदःट
फलदः॥५२॥
विधिंविष्णुंणुंमायांश‍ृणिमदनयोनिंंदिनकरंनकरं
मिलित्वानङ्गेनानलयुवतियुक्तांतांजपति
यः।
त्वदाख्यामाख्येयांयेयांनिखिलनिगमाढ्यामखिलदांलदां
सस्म्पद्भिर्देवाधिपविभवयुक्तोतोविहरति॥५३॥
परामायावाणीमदनकमलाबीजसहितंतं
मनुंप्रत्येकंयेकंतेजपति
सततंनिश्चलधियाया।
ततोऽभ्येत्यैश्वर्यश्रुतसकलविद्यानिपुणतांपुणतां
वशित्वंवंब्रह्मैक्यंयंसपदि
यदियायात्परमुनेप
रमुने॥५४॥
अविज्ञातंज्ञातंकिञ्चित्तवतवजगति
नास्तिप्रभवितुःतुः
तदाविज्ञातोऽहंज्ञातोऽहंयदपि
सकलज्ञेनभवता।
अदृष्टंटंमन्येऽहंयेऽहंप्रतिभटमविज्ञानकरणेज्ञानकरणे
मुनेदत्तात्रेयेयप्रकुरुकुरुमयि
कारुण्यमतुलम्॥५५॥
भवत्पादाम्भोजद्वयवयशुभरसास्वादव
ादचतुर-
भ्रमद्भृङ्गीसङ्घायित
हृदयवृत्तिंकलयमाम्।
अनाधाराधाराश्रितसुरतरो
तसुरतरोतावकजने
मुनेकारुण्याब्धेध
ेप्रकुरुमयिसम्पत्प्रकटनम्कटनम्॥५६॥
वदन्त्येकेऽपार्थांंतवगतिमनेकार्थकरिणीणी
अजानन्तोज्ञेऽयामनधिगत
गततत्त्वार्थमतयः।
महायोगिं
ंल्लोकेलोकेजडमतिकृते
कृतेत्वंवंधृतवपुः
तथानोचेभ्दक्तत
स्वजनवजनपरिरक्षारक्षाकथमहो॥५७॥
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
स्मृतस्त्वच्छिष्योयोवाजगति
कृतवीर्यस्यय
तनयो-
ऽर्जुनोनोराजाचोराद्भयमहिभयं
भयंवृश्चिकभयम्कभयम्।
हिनस्त्याजौाजौशत्रूदितमपिभयंचेति
गदितंतं
भवेयुस्त्वच्छिष्याःयाःकिमुतहृतमुतहृतचोरादिककभयाः॥५८॥
पदानांसेव्योयोवानभवसि
यदाऽकिञ्चनच
ननृणां
प्रियःयःसाधूनांत्वंवंतवचसुहृदस्तेऽपि
सुजनाः।
मयित्वार्तेदीनेजननमरणाद्यैःयैःकुरुदयां
दयावान्कोक
ोवामेभ्रमनिगडनिर्मोचनविधौधौ॥५९॥
यथामातापुत्रंसकलगुणहीनंचकुटिलं
लं
प्रपुष्णात्यन्नाद्यैरनुदिनमतीवादरयुतानमतीवादरयुता।
तथात्वंवंलोकानांममचपितरावित्यभिमतंमतं
ततस्त्रातुंातुंदातुंफलमभिमतं
मतंचार्हसि
विभोभो॥६०॥
जडंवाचाधीशंसुधियमपि
मूइकंचकुरुषे
रवेर्वाशीतत्वंव
ंयदिचकुरुपेदृष्टिवसतेःवसतेः।
अकर्तुंंकर्तुंंवाऽन्यदपि
परिकर्तुंंचमनुषे
तदासर्वंंकुर्याःक्वचनवचनकिमसाध्यंयंत्रिभुवनेभुवने॥६१॥
पुमान्योय
ोवैयुष्मच्चरणपरिचर्याकृतिपरःपरः
महालापास्थानाशनशयनपानानि
कुरुते।
सवैधन्योयोलोकेसकलजगदाराध्यगरिमा
मा
अहोभाग्यंतस्यागणितयशसःतयशसःकोऽपि
नभजेत्॥६२॥
प्रसादात्तेतेयस्मिन्प्रबलतरदारिद्र्यविभवःभवः
सयायादिन्द्रत्वंवंसकलसुरनारीपरिवृतःवृतः।
तवोपेक्षायस्मिन्भवतिससुराणामधिपतिः
ः
परत्रह्यत्यन्तंतंप्रविहतमहैश्चर्यविभवःभवः॥६३॥
सदामन्त्रैर्जाप्यःयःपुनरपि
मनूनेवजपसि
स्वयंवयंतन्त्रध्येयोयेयोयदपि
कुरुतेतन्त्रनिचयम्चयम्।
सदाब्रह्मानन्दामृतजलधिकेलीकलितधीःतधीः
सभूतेर्भूयस्याय
ाभवतुभगवन्नःनःकुरुदयाम्॥६४॥
तरीयाग्निश्वेतद्युतिदिनकृदर्कैर्मुनिपतेःपतेः
महाविद्याखण्डैःय
ाखण्डैःपरियुतमहानुष्टुभमनोःटुभमनोः।
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
चतुर्भिश्चक्राब्जाऽड्कुशगुणधरंजाऽड्कुशगुणधरंसामियुवतिं
ं
नृसिंहं
ंहंत्वद्रूपंूपंभवति
सपुमर्थैककनिलयःलयः॥६५॥
मुनेतेमाणिक्यप्रवरखचितेतेहेममुकुटे
पुराकल्पध्वंसेव
ंसेपरिकलितसूर्यापररुचःपररुचः।
वसन्त्यस्मिन्नूनंनूनंनहियदितदाभूतमुनयो
नविद्यन्तेतेलोकाःप्रखरतिमिरान्तैकचतुराःतैकचतुराः॥६६॥
अहोयोगिन्नानामणिखचितभावत्कमकुटःकमकुटः
शिखाग्रालम्बिन्यास्त्रिक
तलमसौरत्नशिखरात्खरात्।
महोमेरोर्लीलां
लांकलयति
सदायामकलितां
तां
शरत्सौदामिन्याःयाःकटकवरतेजोमयतनोः॥६७॥
सुविज्ञातंज्ञातंलोकैरनवधिसदादेशनपरैः
सदादेशनपरैः
सुधाभानोःखण्डंतवनिबिडभावान्धकरणम्धकरणम्।
द्वितीयंतीयंसोमेन्दुस्फुटमुकुटतःफ
ुटमुकुटतःकान्तमनघंत
मनघं
महामूर्तिज्योत्स्नाहरति
नतदारिद्र्यतिमिरम्रम्॥६८॥
धृतंपुण्ड्रंमात्रात्रितयरुचिरंरंसाक्षरमिदं
दं
सहस्रारेारेहंसःस्थितपरमहंसाजिगमिषोःषोः।
वहन्तीत
ीपादाब्जद्वयसरललाक्षारसपदंवयसरललाक्षारसपदं
पराशक्तेश्चन्द्रोपलरचितसोपानपदवीतसोपानपदवी॥६९॥
श्रयेतेयेतेहैमन्तेत
ेतरुविमलपत्रेेमधुकरौ
शुभंगर्भाम्भोजेभोजेस्थितमितिसुचित्रंशमनिधेधे।
कठोरेन्दुप्रांशुप्रवरनिकरीभूततिमिरंरं
सुधाम्शुर्भावत्कोक
ोमुकुलयति
विद्युत्कुवलयम्कुवलयम्॥७०॥
तमोभिर्मूकालीगृहमिदमनुज्जृम्भितमिति
त्वदीयेवदीयेनेत्राब्जेज
ेकमलसदनाजृम्भितवतीतवती।
सदासुज्ञानेनाविशति
सदयाक्षि
प्रसरति
प्रभोभोयस्मिन्स्यात्तेतेध्रुवमतिधनोऽयंधनोऽयंमुनिपतेपते॥७१॥
यदायोगिन्नीषद्वलिरविलसत्कोऽप्यसदृशोयसदृशो-
रुपान्तेत
ेनीलालीउदरयुगलीकञ्जदलयोःजदलयोः।
वरंकारायेतेकनकमकरीकुण्डलयुगे
कटाक्षौचाम्पेयस्तबकविचरन्ताविववरौ॥७२॥
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
त्रयीविद्यारूपस्त्रितनुरहिमांशुःमांशुःप्रतिदिनंनं
श्रुतीुतीभावत्केचिद्विविधमकरीकुण्डलपदेधमकरीकुण्डलपदे।
मिलित्वात्मायंमायंतेघनतरमुपाधिद्वयमिति
व्यनक्तिश्रीकारंीकारंनिखिलजगदूद्दीपकमुनेदीपकमुने॥७३॥
कपोलौयौष्माकौम
ाकौस्फुटमुकुरबिम्बप्रतिभटौभटौ
भृशंसङ्घर्षित्वात्प्रतिदिनसमारोपितरूचौतरूचौ।
निजाकान्तिर्नित्यायाकनकनिकषोऽत्यन्तमहिमामा
त्वदीयावदीयानीचैवप्रचुरतरकान्तिस्तवमुनेतवमुने॥७४॥
मुखेन्दुंुंदृष्ट्वातेयदिविशतिराहुंप्रति
भयाच्छशीछ
शीवक्त्रंंप्राप्यद्विगुणितकलानांतकलानांनिधिरभूत्रभूत्।
द्विजानांजानांराज्यत्वंवंप्रकटितमतोतमतोदत्तशरणंतशरणं
बलेनाहोस्वामिन्न्कथमपि
चलभ्योयोहिमहिमामा॥७५॥
तवायंबिम्बोष्ठश्चिबुकसहितोतोविद्रुमलताुमलता
समाक्षिप्तातातिर्यग्यदिबहुपदंस्यात्फलयुगम्फलयुगम्।
व्रजेजेतत्साम्यंयंतन्निहितमुतमुतवापल्लवपदंलवपदं
यदिस्यात्तेतेनालंतुलयितुमहो
तुमहोसंयमिपते
पते॥७६॥
भवद्वाणीश्रेणींेणींश्रवणपुटसौख्यप्रकरणींकरणीं
विजेतुंजेतुंवाक्श्रुत्वावास्वयमुतवयमुतविदित्वाऽहमितिभाक्।
अशक्तातातेऽत्यन्तंत
ंफणिललितजिह्वाग्रमिषतःषतः
प्रविष्टाटावक्त्रान्तंतंसितमणिलसद्विद्रुमगृहम्ुमगृहम्॥७७॥
तवावृत्तातारेखात्रयविलसिता
ताकम्बुरभवत्बुरभवत्-
च्छिराणामाधारःराणामाधारःकथमभवदेतन्नन
यदिचेत्।
अथेमामूहेऽहंत्वितिकविहराद्याकृतिधरांधरां
तथानोचेद्वेदत्रितयकलितांतांवापि
गणये॥७८॥
महानन्तश्चासीद्विषधरवरोषधरवरोवासुकिरसौरसौ
निबर्हन्तौतौमर्त्याधिकभयकरत्वंवंगणयताम्।
भुजाकारौस्वीयौवीयौतवतुभुजसत्त्वंविदधतांदधतां
मुनेभूतौस्निग्धौग्धौसपदि
वरदौचाभयकरौ॥७९॥
मुनेगऽड्गास्रोतोऽमरवरगिरिप्रस्थफलकेथफलके
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
प्रसादेसादेस्वर्णाढ्यंयंप्रभवदभवद्भागलुलितम्तम्।
त्रिसूत्रंसुस्निग्धंग्धंधवलमुपवीतंकलयते
महायोगिन्मूर्तित्रयमपि
विलीनंलीनंतदभवा॥८०॥
प्रसिद्धःधःस्वर्णाद्रिर्दिविविबुधवाचावितरणात्तरणात्-
प्रशस्तौतौतेहस्ताबखिल
पुरुषार्थ
प्रकरणात्करणात्।
जनानांपादाब्जद्वितयमधिकं
कंप्रेमेमभजतां
मुनीन्द्रत्रैलोक्यद्भुतगणमणिक्षीरजलधेक्षीरजलधे॥८१॥
इयंरोम्णांण
ांराजिर्विलसति
महानाभिसरसः
सरसः
प्रवृत्ताताकुल्येवय
ेवप्रतिपतितभऽड्ग्यस्त्रिवलयःवलयः।
नवालेखालोकत्रयविभजनार्थे
विरचिताता
मुनेदत्तात्रेयेयत्वदुदरविलग्नानाविलसिताःताः॥८२॥
ध्रुवंुवंशम्पापामौज्जीत्रितयवलिरेखावरतनोरेखावरतनो
रुरुक्षोःप्रासादंासादंखशयहृदयाख्यंय
ंतवहरे।
महालक्ष्म्याश्चञ्चत्कनकमयसोपानपदवीकनकमयसोपानपदवी
नचेन्नाभीकुण्डोपरिचिदुपलब्धाधासुपरिखाखा॥८३॥
प्रवृत्तावूरूतावूरूतेलसदुदरलोकव्रजधृतेःजधृतेः
धृतौतावदीन्द्रस्फुटपटुकटौफ
ुटपटुकटौसम्प्रकटितौतौ।
कटौविस्तारौतारौयत्कटकफलकौकटकफलकौताविववमुने
महायोगिन्विश्वम्भरभ
रइति
चनूनंत्वमधिसूःसूः॥८४॥
कृपालोविश्वेशवेशत्रिभुवनतलेभुवनतलेतेप्रमितितोतो
दिवारात्रौस्थानंथानंमिलतिवपुषोजानुयुगलम्।
अभक्तानित्येतत्कथितमभियुक्तौःतौःसमतनोः
प्रपुष्टंटंत्वंवंसम्प्रत्यपित्वदिदमर्थंंहिसुदृढम्॥८५॥
जगन्मूलंम
ूलंस्रष्टाटासकलजगतांसर्गकुशलोकुशलो
भवज्जड्घेघेलक्ष्मीकृदसमशरस्ययप्रकुरुतेकुरुते।
प्रकृष्टेटेतेवीक्ष्ययभ्रमवदविलक्ष्योऽल्पगुणवान्पगुणवान्
मुनेतेनानऽड्गस्तवत
वतुविमुखोमुखोलक्षणवतः॥८६॥
नराणांनानार्थप्रदरसगुटित्वंव
ंचदधतौ
मुनेगुल्फौफ
ौगूढौतवचरणपुष्ट्यााप्रकटितौतौ।
घटावृत्तीतीनार्याइवसकलकौवृत्तरुचिरौरौ
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
विराजेतेराजेतेतेजोनिकरकलितायाः
तायाःसुवपुषः॥८७॥
मदाधारंयुष्मत्प्रपदमतिपूज्यंयंसुरुचिरं
रं
ध्रुवात्मानंमानंमत्वावाजितमितिसदाकच्छपपतिः।
विवेशाधोवेशाधोभूमेर्यदि
तदिदमेकंदमेकंस्मयकरंमयकरं
त्विदानींदानींतज्जातिर्मुकुलितशिराश्चाभवदहोचाभवदहो॥८८॥
मयादत्तंतंकिञ्चिन्ननयदिकलितंतंवासवमहं
तदारोचिर्जातंतंजननमपि
पङ्कप्रकटितम्तम्।
प्रविश्येत्यायोज्यंयंनचलति
हयत्तत्पदधियाया
पदंतेतुश्रीदंीदंसकलसमयेश्रीनिलयनम्लयनम्॥८९॥
मुनेतेपादाब्जंज
ंनवममृतपादोद्भवमहोभवमहो
श्रितस्तत्त
्सोदर्यंं
पशुपतिशिरोब्जंज
ंहिमकरःमकरः।
निवृत्तंतंस्वस्याङ्कंकंभवति
भवदेकात्मवपुषःम
वपुषः
कथंब्रह्मागारेमागारेपरमपुरुषानाङ्घ्रिभजनाःभजनाः॥९०॥
नचित्रंतेपादौवितरतरतइति
प्रार्थितफलंतफलं
विधिंश्रीशंीशंरक्षाकलुषविपदंपदंदृश्यमतुलम्।
स्मराम्तश्रीगङ्गाधरचरणशङ्खाम्बुजबुज-
सुरद्रुमांश्चच
त्वद्भावानतजनसदानन्दकलनात्दकलनात्॥९१॥
त्रिखण्डैःखण्डैःश्रीविद्यामनुवरभवैर्भावकरिपोपो
विवृद्धस्तेतेमन्त्रोविषवदतियोज्योतिरमलम्रमलम्।
षडर्णंंचन्द्रार्कप्रकररुचितन्मेमेप्रभवतांभवतां
सदाज्ञानानन्दंद
ंयुवतिनृमयं
नृमयंलोचनपदम्॥९२॥
समुन्मीलद्भानुप्रकररुचिवाग्बीजममलं
मरुत्वद्गोपाभांगोपाभांमदनलिपिमाधारकमले
माधारकमले।
हृदब्जेज
ेशक्त्याख्यंयंसितकरकराभंतकरकराभंशिरसिजेजे
सरोजेत्वांवांध्यायेत्सकलपुरुषार्थान्न्सलभते॥९३॥
चिदंशस्त्वदूपंदूपंकिमपिसवितुर्मण्डलगतंण्डलगतं
वरेण्यंभर्गोवैत्रिविधतनुदेवस्ययवपुषि
।
मुनेधीमह्यासीर्हरिरपि
धियोयोयोन
इतरत्प्रचोदायास्तत्वंवंस्थितिलयसृजस्त्वंमुनिपतेपते॥९४॥
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
हरित्तन्तुप्रोतसदसिशिखरेखरेशुभ्रकपटोकपटो
जगन्मूलस्थाणुस्त्वमितिशुभमस्पन्दमुनिभिः
ः।
झरीभिः
ःस्वर्णाढ्यैःयैःपवनहतवार्बिन्दुनिकरैर्जटा
टा-
सक्ताब्जाहीरुचिरमभिषिक्तःतःस्थित
इव॥९५॥
दुराचारोजारश्चपलमतिराजः
राजःपरवशः
परद्रव्याकांक्षीय
ाकांक्षीबहुजनविरोधीरोधीचसततम्।
तथाचाहंपूतस्तवत
वपदयुगस्पर्शवशतोवशतोह्ययःयः
खण्डःस्वर्णंंभवति
हियदासिद्धसुरतिः॥९६॥
परिक्रान्तातादेशाबहुतरधनस्यार्जनधिया
या
कुलाचारंहित्वावाकुमतिनृपसेवापि
चकृता।
विधायाहंधायाहंश्रान्तःतःकिमपिनचतुवपुषा
श्रितंतंत्वत्पादाब्जंजंश्रितमनुजमन्दारमधुनादारमधुना॥९७॥
त्वदीयोवदीयोमेदेहस्त्वमपिपितरौतरौभ्रातृसुहृातृसुहृ-
दस्त्वमेवमेवब्रह्मन्मेमेसुतहितगृहक्षेत्रनिवहाःवहाः।
त्वमेववमेवप्राणोाणोमेधनमपि
ममत्वंवंतवपदं
नजानेमय्येवयेवस्थितमपिमहन्मेयमधुनाम
ेयमधुना॥९८॥
नमस्तेत
ेतारायामृतजलधिधाम्नेऽधिमहसे
महसे
नमस्तेत
ेब्रह्माद्यैःयैःमुनिसुरवररैःसुरवररैःक्लृप्तमहसेतमहसे।
नमस्तुभ्यंयंनारायणमुनिविलासाय
लासायभवते
मनूनांकोटीनामचलगणितानां
तानांचपतये॥९९॥
नमस्तेत
ेदेवैरप्यविदितमहिम्नेऽतियशसे
यशसे
नमस्तेत
ेदिक्पालप्रकटमुकुटालङकृतपदेकटमुकुटालङकृतपदे।
नमस्तेत
ेतेजस्विन्नतमनुजमन्दारवपुषेदारवपुषे
नमोदत्तात्रेयाकृतिहरिहराजायहराजायमहते॥१००॥
नमस्तेत
ेपापौघाचलविततिसंहारपवये
संहारपवये
नमस्तेत
ेदारिद्र्यव्यथितजनदैवान्तविधयेधये।
नमस्तेत
ेरोगार्तानत
नतमनुजदिव्यौषधिदृशे
दृशे
नमस्तेत
ेदैवंमेनहिजगत्यांय
ांतवपदम्॥१०१॥
असौदत्तात्रेयस्तुतियुतकृतिर्ज्ञानलहरीनलहरी
सुधाधारापूराखिलनिगमसारानुपठताम्
गमसारानुपठताम्।
दत्तलहरीतलहरीअथवादत्तात्रेयज्ञानलहरीेयज्ञानलहरी
श्रुतश्रीविद्यायुर्विभवधनधान्यामृतचयंयामृतचयं
ददात्येवात्यन्तंतंजयति
सकलाह्लादजनिका
का॥१०२॥
इति
दलादनमुनिविरचिता
ताश्रीदत्तपदप्रापिकाका
श्रीदत्तात्रेयज्ञानलहरिःसम्पूर्णा॥

About this stotram — Dattatreya

A Stotram is a Sanskrit hymn of praise composed by great sages and poet-saints such as Adi Shankaracharya. Stotrams describe the deity’s form, qualities and deeds in richly poetic language, and chanting them is said to purify the intellect and awaken devotion. Many stotrams carry a phala-shruti — a closing verse describing the benefits of recitation.

How to chant

Stotrams reward slow, attentive chanting. Read the meaning once before you begin so the verses resonate as you recite. Early morning (Brahma Muhurat) is ideal, but any quiet time works. If Sanskrit feels difficult, chant along with the transliteration and let the rhythm settle naturally over a few days of practice.

datta-jayantidaily-pujasmartasanskritstotradevotional