ନର୍ମଦା ଅଷ୍ଟକମ୍

नमदाटकं
{॥ नमदाटकं ॥}
सिबदुिसधुसुखलरगभगरिजतं
िषसु पापजातजातकािदवािरसंयुत ।
कृतातदूतकालभूतभीितहािरवमदे
वदीयपादपकजं नमािम देिव नमदे ॥ १॥
वदबुलीनदीनमीनिदयसदायकं
कलौ मलौघभारहािरसवतीथनायक ।
सुमछकछनचवाकचशमदे
वदीयपादपकजं नमािम देिव नमदे ॥ २॥
महागभीरनीरपूरपापधूतभूतलं
वनसमतपातकािरदािरतापदाचल ।
जगलये महाभये मृकडुसूनुहयदे
वदीयपादपकजं नमािम देिव नमदे ॥ ३ ॥
गतं तदैव मे भयं वदबु वीितं यदा
मृकडुसूनुशौनकासुरािरसेिवतं सदा ।
पुनभवाधजमजं भवाधदुःखवमदे
वदीयपादपकजं नमािम देिव नमदे ॥ ४॥
अलयलिकनरामरासुरािदपूिजतं
सुलनीरतीरधीरपिलकूिजत ।
विसठिशटिपपलािदकदमािदशमदे
वदीयपादपकजं नमािम देिव नमदे ॥ ५॥
सनकुमारनािचकेतकयपािषपदैः
धृतं वकीयमानसेषु नारदािदषतपदैः ।
रवीदुरितदेवदेवराजकमशमदे
वदीयपादपकजं नमािम देिव नमदे ॥ ६॥
अलललपापलसारसायुधं
तततु जीवजतुततुभुतमुतदायक ।
िविरिचिवणुशंकरवकीयधामवमदे
वदीयपादपकजं नमािम देिव नमदे ॥ ७॥
अहो धृतं वनं ुतं महेिशकेशजातटे
िकरातसूतबाडबेषु पडते शठे नटे ।
दुरतपापतापहािर सवजतुशमदे
वदीयपादपकजं नमािम देिव नमदे ॥ ८॥
इदं तु नमदाटकं िकालमेव ये सदा
पठित ते िनरतरं न यित दुगत कदा ।
सुलयदेहदुलभं महेशधामगौरवं
पुनभवा नरा न वै िवलोकयित रौरव ॥ ९॥
इित ीमपरमहंसपिराजकाचायय
ीगोिवदभगवपूयपादिशयय
ीमछंकरभगवतः कृतौ
नमदाटकं सपूण ॥