ମହା ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯ କଵଚମ୍ (2)
Maha Mrutyunjaya Kavacham (2)
Maha Mrutyunjaya Kavacham (2)
Text in देवनागरी script
Devotional text
ଓଡ଼ିଆ script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
महामृयुजयकवच
{॥ महामृयुजयकवच ॥}
ी गणेशाय नमः ।
भैरव उवाच ।
ृणुव परमेशािन कवचं ममुखोिदत ।
महामृयुजययाय न देयं परमाुत ॥ १॥
यं धृवा यं पिठवा च ुवा च कवचोम ।
ैलोयािधपितभूवा सुिखतोऽम महेविर ॥ २॥
तदेववणिययािम तव ीया वरानने ।
तथािप परमं तवं न दातयं दुरामने ॥ ३॥
िविनयोगः
अय ीमहामृयुजयकवचय ीभैरव ऋिषः,
गायीछदः, ीमहामृयुजयो महाो देवता,
ॐ बीजं, जूं शतः, सः कीलकं, हौिमित तवं,
चतुवगसाधने मृयुजयकवचपाठे िविनयोगः ।
चमडलमयथं ं भाले िविचय त ।
तथं िचतये सायं मृयुं ातोऽिप जीवित ॥ १॥
ॐ जूं सः ह िशरः पातु देवो मृयुजयो मम ।
ॐ िशवो ललाटं मे ॐ ह ुवौ सदािशवः ॥ २॥
नीलकठोऽवतानेे कपद मेऽवताती ।
िलोचनोऽवता गडौ नासां मे िपुरातकः ॥ ३॥
मुखं पीयूषघटभृदोठौ मे कृिकाबरः ।
हनुं मे हाटकेशनो मुखं बटुकभैरवः ॥ ४॥
कधरां कालमथनो गलं गणियोऽवतु ।
कधौ कदिपता पातु हतौ मे िगिरशोऽवतु ॥ ५॥
नखा मे िगिरजानाथः पायादगुिलसंयुता ।
तनौ तारापितः पातु वः पशुपितमम ॥ ६॥
कु कुबेरवरदः पाव मे मारशासनः ।
शवः पातु तथा नाभ शूली पृठं ममावतु ॥ ७॥
िशनं मे शकरः पातु गुं गुकवलभः ।
कट कालातकः पायादू मेऽधकघातकः ॥ ८॥
जागकोऽवताजानू जघे मे कालभैरवः ।
गुफो पायाजटाधारी पादौ मृयुजयोऽवतु ॥ ९॥
पादािदमूधपयतमघोरः पातु मे सदा ।
िशरसः पादपयतं सोजातो ममावतु ॥ १०॥
राहीनं नामहीनं वपुः पावमृतेवरः ।
पूव बलिवकरणो दिणे कालशासनः ॥ ११॥
पचमे पावतीनाथो ुरे मां मनोमनः ।
ऐशायामीवरः पायादानेयामनलोचनः ॥ १२॥
नैऋयां शभुरयामां वाययां वायुवाहनः ।
उव बलमथनः पाताले परमेवरः ॥ १३॥
दशिदु सदा पातु महामृयुजयच मा ।
रणे राजकुले ूते िवषमे ाणसंशये ॥ १४॥
पाया ओं जूं महाो देवदेवो दशारः ।
भाते पातु मां ा मयाने भैरवोऽवतु ॥ १५॥
सायं सववरः पातु िनशायां िनयचेतनः ।
अधराे महादेवो िनशाते मां महोमयः ॥ १६॥
सवदा सवतः पातु ॐ जूं सः ह मृयुजयः ।
इतीदं कवचं पुयं िषु लोकेषु दुलभ ॥ १७॥
फलुित
सवममयं गुं सवतेषु गोिपत ।
पुयं पुयदं िदयं देवदेवािधदैवत ॥ १८॥
य इदं च पठेमी कवचं वाचये ततः ।
तय हते महादेिव यबकयाट िसयः ॥ १९॥
रणे धृवा चरेुं हवा शूजयं लभे ।
जयं कृवा गृहं देिव सायित सुखी पुनः ॥ २०॥
महाभये महारोगे महामारीभये तथा ।
दुभे शुसंहारे पठे कवचमादरा ॥ २१॥
सव त शमं याित मृयुजयसादतः ।
धनं पुा सुखं लमीमारोयं सवसपदः ॥ २२॥
ानोित साधकः सो देिव सयं न संशयः
इतीदं कवचं पुयं महामृयुजयय तु ।
गोयं िसिदं गुं गोपनीयं वयोिनव ॥ २३॥
। इित ीयामले ते ीदेवीरहये
मृयुजयकवचं सपूण ।About this kavacham
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.