க்ருஷ்ண கவசம் த்ரைலோக்ய விஜய கவசம்
Krishna Kavacham Trailokya Vijaya Kavacham
Krishna Kavacham Trailokya Vijaya Kavacham
Text in देवनागरी script
Devotional text
தமிழ் script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
ीकृण अथवा ैलोयिवजयं नामकवच
{॥ ीकृण अथवा ैलोयिवजयं नामकवच ॥}
नारद उवाच ॥
भगवोतुिमछािम क मं भगवाहरः ।
कृपया-ऽदा परशुरामाय तों च वम च ॥ १॥
कोवाऽय मयारायः क फलं कवचय च ।
तवनय फलं क वा तवावतुमहिस ॥ २॥
नारायण उवाच ॥
मारायो िह भगवा पिरपूणतमः वय ।
गोलोकनाथः ीकृणो गोप-गोपीवरः भुः ॥ ३॥
ैलोयिवजयं नाम कवचं परमाुत ।
तवराजं महापुयं भूितयोग-समुव ॥ ४॥
मं कपतं नाम सवकाम-फलद ।
ददौ परशुरामाय रनपवत-सिनधौ ॥ ५॥
वयंभा-नदीतीरे पािरजात-वनातरे ।
आमे लोकदेवय माधवय च सिनधौ ॥ ६॥
महादेव उवाच ॥
वसागछ महाभाग भृगुवंश-समुव ।
पुािधकोऽिस ेणा मे कवचहणं कु ॥ ७॥
णु राम वयािम ाडे परमाुत ।
ैलोयिवजयं नाम ीकृणय जयावह ॥ ८॥
ीकृणेन पुरा दं गोलोके रािधकामे ।
रासमडल-मये च मं वृदावने वने ॥ ९॥
अितगुतरं तवं सव-मौघिवह ।
पुयापुयतरं चैव परं नेहादािम ते ॥ १०॥
यृवा पठनाेवी मूलकृितरीवरी ।
शुंभं िनशुंभं मिहषं रतबीजं जघान ह ॥ ११॥
यृवाऽहं च जगतां संहत सवतविव ।
अवयं िपुरं पूव दुरतमिप लीलया ॥ १२॥
यृवा पठनाा ससृजे सृटमुमा ।
यृवा भगवाछेषो िवधे िववमेव च ॥ १३॥
यृवा कूमराजच शेषं धे िह लीलया ।
यृवा भगवावायुः िववाधारो िवभुः वय ॥ १४॥
यृवा वणः िसः कुबेरच धनेवरः ।
यृवा पठनािदो देवानामिधपः वय ॥ १५॥
यृवा भाित भुवने तेजोरािशः वयं रिवः ।
यृवा पठनाचो महाबल-परामः ॥ १६॥
अगयः सागरासत यृवा पठनापपौ ।
चकार तेजसा जीण दैयं वातािपसंक ॥ १७॥
यृवा पठनाेवी सवधारा वसुधरा ।
यृवा पठनापूता गगा भुवनपावनी ॥ १८॥
यृवा जगतां साी धम धमभृतां वरः ।
सव-िवािधदेवी सा यच धृवा सरवती ॥ १९॥
यृवा जगतां लमी-रनदाी परापरा ।
यृवा पठनाेदा सािवी सा सुषाव च ॥ २०॥
वेदाच धमवतारो यृवा पठना भृगो ।
यृवा पठनाछु-तेजवी हयवाहनः ।
सनकुमारो भगवायृवा ािननां वरः ॥ २१॥
दातयं कृण-भताय साधवे च महामने ।
शठाय परिशयाय दवा मृयुमवानुया ॥ २२॥
ैलोयिवजययाय कवचय जापितः ।
ॠिषछदच गायी देवो रासेवरः वय ॥ २३॥
ैलोयिवजय-ातौ िविनयोगः कीततः ।
परापरं च कवचं िषु लोकेषु दुलभ ॥ २४॥
णवो मे िशरः पातु ीकृणाय नमः सदा ।
पायाकपालं कृणाय वाहा पचारः मृतः ॥ २५॥
कृणेित पातु नेे च कृण वाहेित तारक ।
हरये नम इयेवं ूलतां पातु मे सदा ॥ २६॥
ॐ गोिवदाय वाहेित नािसकां पातु सतत ।
गोपालाय नमो गडौ पातु मे सवतः सदा ॥ २७॥
ॐ नमो गोपागनेशाय कण पातु सदा मम ।
ॐ कृणाय नमः शवपातु मेऽधर-युमक ॥ २८॥
ॐ गोिवदाय वाहेित दतौघं मे सदाऽवतु ।
पातु कृणाय दताधो दतोव ल सदाऽवतु ॥ २९॥
ॐ ीकृणाय वाहेित िजिवकां पातु मे सदा ।
रासेवराय वाहेित तालुकं पातु मे सदा ॥ ३०॥
रािधकेशाय वाहेित कठं पातु सदा मम ।
नमो गोपागनेशाय वः पातु सदा मम ॥ ३१॥
ॐ गोपेशाय वाहेित कधं पातु सदा मम ।
नमः िकशोर-वेषाय वाहा पृटं सदाऽवतु ॥ ३२॥
उदरं पातु मे िनयं मुकुदाय नमः सदा ।
ॐ ल कृणाय वाहेित करौ पातु सदा मम ॥ ३३॥
ॐ िवणवे नमो बाहुयुमं पातु सदा मम ।
ॐ भगवते वाहा नखं पातु मे सदा ॥ ३४॥
ॐ नमो नारायणायेित नखरं सदाऽवतु ।
ॐ पनाभाय नाभ पातु सदा मम ॥ ३५॥
ॐ सवशाय वाहेित ककालं पातु मे सदा ।
ॐ गोपीरमणाय वाह िनतबं पातु मे सदा ॥ ३६॥
ॐ गोपीरमणनाथाय पादौ पातु सदा मम ।
ॐ ल रिसकेशाय वाहा सव सदाऽवतु।३७ ॥
ॐ केशवाय वाहेित मम केशासदाऽवतु ।
नमः कृणाय वाहेित रं सदाऽवतु ॥ ३८॥
ॐ माधवाय वाहेित मे लोमािन सदाऽवतु ।
ॐ रिसकेशाय वाहा सव सदाऽवतु ॥ ३९॥
पिरपूणतमः कृणः ायां मां सवदाऽवतु ।
वयं गोलोकनाथो मामानेयां िदिश रतु ॥ ४०॥
पूणवपच दिणे मां सदाऽवतु ।
नैरॄयां पातु मां कृणः पचमे पातु मां हिरः ॥ ४१॥
गोिवदः पातु मां शवाययां िदिश िनयशः ।
उरे मां सदा पातु रिसकानां िशरोमिणः ॥ ४२॥
ऐशायां मां सदा पातु वृदावन-िवहारकृ ।
वृदावनी-ाणनाथः पातु मामूवदेशतः ॥ ४३॥
सदैव माधवः पातु बिलहारी महाबलः ।
जले थले चातिरे नृसहः पातु मां सदा ॥ ४४॥
वने जागरणे शवपातु मां माधवः सदा ।
सवतरामा िनलतः पातु मां सवतो िवभुः ॥ ४५॥
इित ते किथतं वस सवमौघ-िवह ।
ैलोयिवजयं नाम कवचं परमाुत ॥ ४६॥
मया ुतं कृण-वा वतयं न कयिच ।
गुमयय िविधव कवचं धारये यः ॥ ४७॥
कठे वा दिणे बाहौ सोऽिप िवणुन संशयः ।
स च भतो वसे लमीवणी वसेतः ॥ ४८॥
यिद यासकवचो जीवमुतो भवेु सः ।
िनचतं कोिटवषणां पूजायाः फलमानुया ॥ ४९॥
राजसूय-सहािण वाजपेय-शतािन च ।
अवमेधायुतायेव नरमेधायुतािन च ॥ ५०॥
महादानािन यायेव ादियं भुवतथा ।
ैलोयिवजययाय कलां नाहित षोडशी ॥ ५१॥
तोपवास-िनयमं वायायाययनं तपः ।
नानं च सवतीथषु नायाहित कलामिप ॥ ५२॥
िसवममरवं च दासवं ीहरेरिप ।
यिद यासकवचः सव ानोित िनचत ॥ ५३॥
स भवेसकवचो दशलं जपेु यः ।
यो भवेसकवचः सवः स भवेुव ॥ ५४॥
इदं कवच-मावा भजेकृणं सुमदधीः ।
कोिटकपं जतोऽिप न मः िसि-दायकः ॥ ५५॥
गृहीवा कवचं वस मह िनःियं कु ।
िसतकृवो िनशंकः सदानदो िह लीलया ॥ ५६॥
रायं देयं िशरो देयं णा देयाच पुक ।
एवंभूतं च कवचं न देयं ाणसंकटे ॥ ५७॥
॥ इित ीवैवत महापुराणे तृतीये गणपितखडे\
नारद-नारायणसंवादे परशुरामाय ीकृणकवच-\
दानं नाम एकशमोऽययः ॥About this kavacham — Krishna
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.