ஶிவ கவசம் ப்ரஹ்மாண்ட விஜய
Shiva Kavacham Brahmanda Vijaya
Shiva Kavacham Brahmanda Vijaya
Text in देवनागरी script
Devotional text
தமிழ் script translation coming soon. Showing Devanagari original — use the Transliteration tab to read in Roman script.
ाडिवजय ीिशवकवच
{॥ ाडिवजय ीिशवकवच ॥}
वैवतपुराणे
नारद उवाच-
िशवय कवचं ूिह मय राजेन यृत ।
नारायण महाभाग ोतुं कौतूहलं मम ॥ १॥
ीनारायण उवाच-
कवचं णु िवे शकरय महामनः ।
ाड िवजयं नाम सवऽवयव रण ॥ २॥
पुरा दुवससा दं मयय राजाय धीमते ।
दवा षडरं मं सव पाप णाशन ॥ ३॥
थते च कवचे देहे नात मृयुच जीिवना ।
अेशेजलेवनौ िसिचेनात संशयः ॥ ४॥
यृवा पठना बाणः िशववं ापलीलया ।
बभूव िशवतुयच यृवा निदकेवरः ॥ ५॥
वीरेठो वीरभो साबोऽभू धारणातः ।
ैलोय िवजयी राजा िहरयकिशपुः वय ॥ ६॥
िहरयाच िवजयी चाऽभव धारणाि सः ।
यृवा पठना िसो दुवसा िवव पूिजतः ॥ ७॥
जैगीषयो महायोगी पठना धारणातः ।
यृवा वामदेवच देवलः पवनः वय ॥ ८॥
अगयच पुलयचाऽभव िववपूिजतः ॥ ९॥
॥ ीिशवकवच ॥
ॐ नमः िशवायेित च मतकं मे सदाऽवतु ।
ॐ नमः िशवायेित च वाहा भालं सदाऽवतु ॥ १॥
ॐ ल िशवायेित वाहा नेे सदाऽवतु ।
ॐ ल हूं िशवायेित नमो मे पातु नािसका ॥ २॥
ॐ नमः िशवाय शाताय वाहा कठं सदाऽवतु ।
ॐ हूं संसार क वाहा कण सदावतु ॥ ३॥
ॐ पचवाय वाहा दतं सदावतु ।
ॐ महेशाय वाहा चाऽधरं पातु मे सदा ॥ ४॥
ॐ ल िनेाय वाहा केशा सदाऽवतु ।
ॐ ऐं महादेवाय वाहा वः सदाऽवतु ॥ ५॥
ॐ ल मे ाय वाहा नाभ सदाऽवतु ।
ॐ ऐं ईवराय वाहा पृठं सदाऽवतु ॥ ६॥
ॐ ल मृतुजयाय वाहा ुवौ सदाऽवतु ।
ॐ ल ईशानाय वाहा पाव सदाऽवतु ॥ ७॥
ॐ ईवराय वाहा चोदरं पातु मे सदा ।
ॐ मृयुजयाय वाहा बाहू सदाऽवतु ॥ ८॥
ॐ ल ईवराय वाहा पातु करौ मम ।
ॐ महेवराय ाय िनतबं पातु मे सदा ॥ ९॥
ॐ भूतनाथाय वाहा पादौ सदाऽवतु ।
ॐ सववराय शवय वाहा पादौ सदाऽवतु ॥ १०॥
ायां मां पातु भूतेशः आनेयां पातु शकरः ।
दिणे पातु मां ो नैॠयां थाणुरेव च ॥ ११॥
पचमे खडपरशुवययां चशेखरः ।
उरे िगिरशः पातु चैशायां ईवरः वय ॥ १२॥
ऊव मृडः सदा पातु चाऽधो मृयुजयः वय ।
जले थले चाऽतिरे वने जागरणे सदा ॥ १३॥
िपनाकी पातु मां ीया भतं वै भतवसलः ॥ १४॥
॥ फलुितः ॥
इित ते किथतं वस कवचं परमाऽुत ॥ १५॥
दश ल जपेनैव िसिभवित िनचत ।
यिद या िस कवचो तुयो भवे ुव ॥ १६॥
तव नेहा मयाऽऽयातं वतयं न कयिच ।
कवचं काव शाखोतं अितगोयं सुदुलभ ॥ १७॥
अवमेध सहािण राजसूय शतािन च ।
सविण कवचयाय फलं नाहित षोडशी ॥ १८॥
कवचय सादेन जीवमुतो भवेनरः ।
सवः सविसेशो मनोयायी भवे ुव ॥ १९॥
इदं कवचं अावा भवे यः शकरभु ।
शतलं जतोऽिप न मः िसिदायकः ॥ २०॥
॥ इित ीवैवत पुराणे गणपितखडे
ाडिवजयी नाम ीशकरकवचतों सपूण ॥
. . नामनः
ियतरं िकिचदतीह िनचत .
िकमाचय? :
अहयहिन भूतािन गछतीह यमालय ।
शेषाः थावारिमछित िकमाचयमतः पर ॥
ते तं भुवा वगलोकं िवशालं ीणे पुये मयलोकं िवशित
कमिण दुःखोदकिण कुवदेहेन तैिह पुनः ।
देहमाभजते त क सुखं मयधमणः ॥ (29)
लोकानां लोकपालानां मयं कपजीिवना ।
णोऽिप भयं मः िपराधपरायुषः ॥ (30).
अभीितहेतोरनुवतनीयं नाथ वदयं न िवभावयािम।
भयं कुतः या विय सानुकपे, रा कुतः या विय जात रोषे ॥
विय रित रकैः िकमयैः, विय चारित रकैः िकमयैः?
गोमूेण नापियवा पुनगरजसाभक ।
रां चुच शकृता ादशागेषु नामिभः ॥ २०॥
ललाटे केशवं यायेनारायाणमथोदरे ।
वःथले माधवं तु गोिवदं कठकूबरे ॥
िवणुं च दिणे कुौ बाहौ च मधुसूदन ।
ििवमं कधरे तु वामनं वामपावके ॥
ीधरं वामबाहौ तु षीकेशं तु कधरे ।
पृठे तु पनाभं च कां दामोदरं यसे ॥
गोयः संपृटसिलला अगेषु करयोः पृथ।
ययामयथ बालय बीजयासमकुवत ॥ २१॥
अयादजोऽि मिणमांतव जावथो योऽयुतः किटतटं जठरं हयायः ।
केशववदुर ईश इनतु कठं िवणुभुजं मुखमुम ईवरः क ॥ २२॥
चयतः सहगदो हिररतु पचा वपावयोधनुरसी मधुहाजनच ।
कोणेषु शख उगाय उपयुपेतायः ितौ हलधरः पुषः समता ॥ २३॥
इियािण षीकेशः ाणानारायणोऽवतु ।
वेतीपपितचं मनो योगेवरोऽवतु ॥ २४॥
पृनगभतु ते बुिमामानं भगवापरः ।
ीडतं पातु गोिवदः शयानं पातु माधवः ॥ २५॥
जतमयाैकुठ आसीनं वां ियः पितः ।
भुजानं यभुपातु सवहभयकरः ॥ २६॥
डािकयो यातुधायच कुमाडा येऽभकहाः ।
भूतेतिपशाचाच यरोिवनायकाः ॥ २७॥
कोटरा रेवती येठा पूतना मातृकादयः ।
उमादा ये पमारा देहाणेियुहः ॥ २८॥
वनटा महोपाता वृा बालहाच ये ।
सव नयतु ते िवणोनमहणभीरवः ॥ २९
भयापहः भयं संसारजं पुंसामपन भयापहः ।
भयापहा (121).
भयािन जलथलािद-युतादीिन सवयपहतीित भयापहा ।
तथा च वायुपुराणे - अरये ातरे वािप जले वािप थलेऽिप वा ।
याकुभीरचोरेयो भयथाने िवशेषतः ।
आिधविप च सवषु देवीनामािन कीतये - इित ।
कातारमयढलनतयाऽवसना
मनाच वािरिधजले िरपुिभच ाः ।
ययाः प चरणौ िवपदतित
सा मे सदाऽतु िद सवजगसिवी ॥ १२॥
बधे वधे महित मृयुभये सते
िवते च िविवधे च महोपतापे ।
यपादपूजनिमह ितकारमाहु-
सा मे समतजननी शरणं भवानी ॥ १३॥
करलनमृगः करी-भगो घनशादूल-िवखडनोऽत-जतुः ।
िगिरशो िवशदाकृितच चेतः-कुहरे पचमुखोऽत मे कुतो भीः? ॥
वण.
वतां वकथां कृणः पुयवणकीतनः ।
थःथो भािण िवधुनोित सुसता ॥
॥ ॐ तस ॥About this kavacham — Shiva
Devotional recitation is one of the simplest and most powerful practices in the Hindu tradition. Regular chanting calms the mind, purifies the atmosphere of the home, and deepens one’s connection with the deity. These sacred compositions have been sung by devotees for generations and are suitable for daily practice, during morning or evening puja, or on special festival days.
How to chant
Sit comfortably facing your home altar or a clean, quiet space. Light a lamp or incense if you wish. Begin with a short prayer to Ganesha, then recite the text slowly and clearly, focusing on the meaning rather than speed. Consistency matters more than duration — even five minutes of daily chanting brings visible peace of mind.